bu albüm gerçekten diğer albümlere oranla sert olmuş diyebiliriz. parçaların bazı kısımları bariz olarak
progressive rock'tan çıkıp
progressive metal oluyor ki bu sertlik
porcupine tree'ye cidden yakışmış.
sleep together'daki efektler ve yaylılar çok değişik bir hava vermiş parçaya,
way out of here'da ise 4. dakikasından sonra giren hoş melankolik gitarlar sonrasındaki sert gitar riffleri gerçekten çok hoş,
sentimental'ın başında giren klavyeler direk yumuşak, güzel bir hava veriyor parçaya.
anesthetize zaten başlı başına bir eser olmuş, iki ayrı parça gibi. başlangıçta ilk 6 dk.da yine sakin, melankolik bir hava hakim ama 6dk.dan sonra giren sert gitarlar ve vokal parçayı almış götürmüş. 12. dk.dan sonra ise sanki o parça bitmişte diğer parçaya geçmiş hissini veriyor insana.
albüm olarak söylenebilecek tek söz mükemmel olduğudur. bana göre de en iyi
porcupine tree albümü olmuştur. çıtayı yükseltmek iyi birşeydir tabiki de ama insanı kaliteli şeylere alıştırırsan, daima daha iyisini ister. bende bu albümden sonra ki albüm bundan daha ne kadar iyi olabilir diye kendime sorarak korkmaktayım.
