ilkokuldaki alışkanlıklardan ileri geldiğini tahmin ettiğim hareket. ufakken öyretmene bişe söliyeceğimiz zaman elimizi kaldırmamız sahadayken hakeme söliyecek bişeyimiz olduğunda da eski bi alışkanlık olarak havaya kalkar. lakin küçükken öyretmenimize ispiyonculuk ve şikayet gibi mevzularda el kaldırırken sahaya çıkınca "yere attı kendini şerefsiz", "vallahi ben bişi yapmadım", "topa vurdum ben" tarzı yakınmalar yapar olduk. bir nevi eski alışkanlığın günün şartlarına uyup evrim geçirerek devam etmesi olayı.
topun peşinde koşar vaziyetteyken iki el birden aynı anda kaldırılarak yapılır. bir nevi her topçunun vecihi olduğunu gösterir.
(bkz: hepimiz vecihiyiz)
aslında bir nevi "vurdum ama kart gerektirecek bir durum yok hocam" demeye gelen harekettir. özellikle rakip sahada yapılan her faulü taraftarlar "hauuu" şeklinde bir gürültüyle karşıladıkları için futbolcu otomatikman "vurduysak öldürmedik atın faulunuzu ulan" demeye getirir.
özetle; eğer elini kaldırdıktan sonra hakeme koşuyorsa faul olmadığını, sadece elini kaldırıyorsa "kartlık hareket" olmadığını anlatır.
2yaşındaki kuzenle laptopta oyun oynarken, kuzenin yüzünüze gülüp kafanızı çevirdiğiniz an klavyedeki bütün tuşlara basıp siz ona baktığınızda ellerini havaya kaldırıp heheh diye gülmesiyle aynı eylem
