|
|
- sayısız şarkının ismi sanırım. goodbye'dan farklı olarak tekrar görüşmeme ihtimali olan durumlarda daha çok kullanılır.
görüşürüz kadar optimist, elveda kadar trajik değildir.
- apocalyptica'nın aynı isimli albümündeki arada kalmış güzel şarkılardan biri daha. kompozitör'lük kasılmış gibi duruyor zira şarkıyı dinlerken ismi de hissedilebiliyor.
benzeri hipnotik bir şarkı için (bkz: ruska)
- (bkz: fayre thee well)
- (bkz: namarie)
- aribeth de tylmarande'in içli içli söylediği yollama sözüdür.
- frozen albümünde ikamet eden bu şarkı; pişmanlığın ardından yavaş yavaş yok olmayı ve kelimenin tam manasıyla insanın kendi güneşini nasıl batırdığını anlatır.bütünlüğüne bakıldığında klasik ayrılık ve ölüm teması değildir.köprüden önce son çıkış hele hiç değildir keza sentenced şarkılarında gidişini hep anlatmıştır.nihayetinde öyle de yapmıştır..bu gidişlerinin sadece şarkılarında kalmasını isterdim.nereden bilebilirdim adamların sadece yazmayıp bu şarkıları içten yaşadıklarını?!
i´ve dragged myself through the blood and mud
and with burning eyes pushed the love away…
no, i´m not the kind of man who´d play for keeps…
the enchantment lies in the moment of goodbyes
for eternity
my sun has set down
i dream to flee
as i suffer the black bleed into me
i regret every single day i ever lived in my life
i gave all i had in me… so it´s time to say goodbye
the breath of wind beneath my beating wings
is slowly dying down
yet raging it´s final blow!
as it crumbles down my castle in the air
the relieving words of farewell end my earthly hell
for eternity
my sun has set down
it has ceased to be
the lightning that once burned in me
i regret every single day i ever lived in my life
i gave all i had in me… so it´s time to say goodbye
herşey için; kiitos
- (bkz: firewall)
(cesim, 10.03.2007 13:46)
- özellikle frp kitapları ve oyunlarında sıkça kullanılan, dialog bitirici veda kelimesi.
- şahsi yorumuma göre en güzel apocalyptica parçalarından biri. derin, yoğun ve kasvetli bir havası var adına uygun şekilde. bir çok apocalyptica parçası gibi dinleyeni başka bir kurguya taşır. ancak iki insanın vedası konsepti yerine uzayda yolculuk, infilak eden gemiler, patlayan supernovaları da deneyin, memnun kalabilirsiniz.
son bir buçuk küsur dakikasında kasvetli sakinlikten yükselip "aydınlık" bir zirve yapması parçanın en güzel özelliğidir kanımca. the fountain soundtrack'taki death is road to awe'e benzetiyorum biraz bu açıdan.
- summoning' in, let mortal heroes sing your fame adlı olağanüstü albümündeki sekizinci parçası... insan bi garip oluyor bunu dinlerken...
buyrun sözleri:
who can find you clear springs of waters, but i can!
who can tell you the age of the moon, but i can!
who can call the fish from the depths of the see, yes i can!
who can change the shapes of the hills and the headlands, i can!
i have been a sword in the hand,
i have been a shield in a fight,
i have been the string of a harp,
i can shift my shape like a god.
farewell, leave the shore to an ocean wide and untamed
hold your shield high, let the wind bring your enemy your nightmare
by the bane of my blade, a mighty spell is made and
far beyond the battle blood shall fall like a hard rain.
spoken:
1. and at the gates the trumpets rang.
2. this is my hour. do you not know death when you see it … die now!
farewell ile başlayan dörtlük boyunca vokale denebilecek hiçbir şey yok....
- (bkz: to bid you farewell)
|
