shakespeare'in ıv. henry romanının tüm ününü borçlu olduğu komik karakteri falstaff gerçekte sir john oldcastle’dır.shakespeare sir john oldcastledan esinlenerek bu karakteri yazmıştır ve eserinde bizzat bu ismi kullanmıştır.fakat başı belaya girmiştir. john oldcastle'ın ailesi soylu atalarının bir serseri olarak anlatılmasından rahatsız olup güçlerini kullanarak karakterin adını değiştirtmişlerdir.
oyunda anlatılan, savaş ve savaşın insanlar üzerindeki etkisi, her yönüyle ahlak, insanın kişisel çıkarını kollayarak yaşamını sürdürme içgüdüsü, çıkar çatışmaları, siyaset (özellikle siyasette “çarketme” olgusu), cesaret ve korku, öfke ve haset, sevgi ve hırs, onur ve ikiyüzlülük; varoluşun bakış açısına göre komik veya acıklı olabilen yanları; insan yaşamında değişim/dönüşüm görünümleri, nedenleri, sonuç ve etkileri ve çok genel anlamda insanlık komedyası sayılabilir.
ıv. henry’nin en önemli karaketeri olan falstaff zevk, sefa ve seks düşkünü, zeki ve kurnaz,dilli ve hazırcevap, bencil ve utanmaz, yalancı ve palavracı, işini bilen ve düzenbaz, kendine olan teveccühü sınırsız bir kişi. en belirgin özelliği ise, benzeri az bulunur bir komedi unsuru olmasında yatıyor: kendisi bir güldürü ustası; bilinçli olarak güldürmeyi amaçlamadığı zamanlarda da son derece komik olabiliyor. aynı zamanda, başka insanlardaki komedi potansiyelinin de açığa çıkmasına yarayan bir ayıraç.
falstaff aynı zamanda yaşam sevinciyle ve yaşama isteğiyle dolup taşan; ama zaman zaman ürkütücü ve sevimsiz de olabilen yanlarıyla “insanlığı”da ortaya çıkan bir kişi. belki bir “masal bukalemunu” gibi pek çok kalıba girebilen yapısında, varlığın her koşulda sürdürebilmesine elveren gizemli bir mekanizmaya sahip olan falstaff, okur ve seyircilerini nerdeyse ölümsüzlüğe inandıracakken, beklenmedik bir anda ve şekilde dönen talihi yüzünden yediği darbelerle sonuçta derin bir “insanlık komedyası” sergiliyor.
ıv. henry ve windsor’un şen kadınları (merry wives of winsdor)(falstaffın aşık halleri)oyunlarında falstaff’ın shakespeare’in çağında da seyirciler tarafından çok sevildiği anlaşılıyor. hatta, shakespeare, “istek üzerine,” falstaff’a başka oyunlarda da yer vermeyi düşünmüş, ancak daha sonra, bilinmeyen nedenlerle (belki de rolü oynayan aktör öldüğü veya kumpanyadan ayrıldığı için) vazgeçmiş.
ayrıca winsdorun şen kadınları oyununa dayanan komedi operası.(bkz:
guiseppe verdi.)
(bkz:
ukte)
