ilan gibi başlık ki ilan-ı rezilliktir.
çok kara kışlar gördüm ben yine pes etmedim/ çok ayrılıklar gördüm ben yine yenilmedim… demiş ya zamanında saatçi ercan; benim de ne yazma girişimlerim, ne hallenme teşebbüslerim oldu, sonucunda ellerim bomboş yüreğimde bir sızı kalsa bile yine de pes etmedim. bu seferki başka ancak. baltanın taşta un ufak olması an meselesi. teknoloji hayatımıza yenilikler getiriyor ya, yıllar sonra yıllar öncekini buluyoruz ya ne güzel. bok güzel.
12 yaşımdayken kafes kapağını açık unuttuğumdan, mahalle semalarında yana yakıla aradığım firari muhhabet kuşlarım bile “tirbüşon ve duriye sizi arkadaş olmaya davet ediyor” diye bir mesaj atsa “yuh artık amına koim” diye şaşkınlıklara gark olmamam gereken bir siteymiş bu feysbuk. herkesi buluyor, herkesce bulunuyormuşuz (mış-muş açıklaması: hesap alalı bir ay oldu). 5 sene önce kader birliği yaptığımız dershane arkadaşından, orta okulda “erkekler dışarı kızlar kalsın- 1. geleneksel orkid seminerleri”ni boykot ettiğimiz afacanlara kadar nicesi… zaman mefhumunu da kaybettiğimiz hemen ayyuka çıkıyor tabii. ilk okulun vernikli sıralarında sümüğünü çeken velet, takım elbisesi içersinde statü ışıkları saçan bir beyefendi metamorfozuna uğrayınca “ulan noluyoruz” diye bakakalıyor, profilden profile koşuyoruz.
bünyeye bunları yavaş yavaş sindirirken aldım işte o mesajı.
ebru değirmenci beni arkadaşlığa davet ediyormuş. isim bir yerlerden tanıdık geliyordu ama ben, "bu güzellikle nerden tanışıyordum acaba" diye düşünüyordum. dayanamadım mesaj attım. cevap gecikmedi; “jemi benim yahu nasıl hatırlamazsın? ilk okulda aynı sınıftaydık ya.” doğru ya nasıl hatırlayamazdım? biricik ilk okul arkadaşım ebru… lüle lüle saçları, boncuk boncuk gözleri, mini mini elleri olan şirincik kız.
sonrası malum… hımmm sen anadolu lisesini kazanmıştın değil mi.. ben de bir süre orta okula devam ettim, sonra terk…tornacısından marangozcusuna epey dolaştım…sen ne yaptın… dokuz eylül iktisat bitirdin ne güzel… yok canım ne evliliği daha askerliği bile yapmadım… sen peki…yalnızlık en güzeli be ebru doğru söylüyorsun… şey msnde konuşalım aslında, burası soğuk geliyor bana…
bak bundan sonrası malum değil. üniversiteden bir arkadaşınla karşılaşsan, rahat olursun, kasmazsın kendini. aynı yollardan geçmişsiniz, aynı boku yemişsinizdir. liseden olsa yine aynı. o vakitlerde musluğa su yürümüş, genital alevi yavaş yavaş bakışlara sinmiştir. roller keskindir artık. kadının erkeğe, erkeğin kadına bakışında o güdü vardır, hissedersiniz. orta okuldan olsa eh işte. yeni bir uyanmaca yeni bir farkındalıktan en azından hoş görülebilir. ama ilk okuldan olunca hatun kişi ıhh ıhh olmuyor. aradan 14 yıl geçse de biyolojik değişimin onda da aynı şekilde gerçekleştiğini şu hafıza çöplüğüne anlatamıyorsun. ağız tadıyla ebru kişisine yazılamıyorsun. yazılmayı geç bir kompliman bile yapamıyorsun.
bakışında, sözünde, giyiminde tahmin ettiğin kokusunda olgun bir kadınlık, alımlı bir dişilk var ama olmuyor. hala aklında o minik kız. zıppıdı zıppıdı çin çan oynuyor. saçına kurdela bağlayıp, pışııık yapıyor, 6 kere 6 36/dedenin bıyığı yerde kaldııığğ diye saçmalayabiliyor. tam tersi de mümkün tabii.
ebru:
ya ben iyi hatırlıyorum sen çok iyi futbol oynardın
jemand:
ahah öyleydi evet unutmamışsın
ebru:
ama bi beden dersini hatırlıorum ki :):)
jemand:
yaa.. ne olmuştu ki?
ebru:
ne olmamıştı ki.. takla atıyorduk sırayla
jemand:
eee (ananı sikim onu hatırlıyor olamaz)
ebru:
sen öğrtemene “öğretmenim benim götümde çıban çıktı atlayamam” demiştin
jemand:
eheh çocukluk işte ( öyle çocukluğun amına koim)
ebru:
çocukluk ya:) bütün sınıf nasıl gülmüştük:) götümde çıban çıktı demiştin yaaaa
jemand:
insan popomda der değil mi eheh.. oldu bi kere
ebru:
bi de şey vardı
jemand:
?
ebru:
şaka şaka yoktu :)
jemand:
vardı vardı! sen de bahçede kızlarla koştururken boka basmıştın
ebru:
ben mi?
jemand:
evet sen.. hatta hepimiz emel’in şarkısını sana uyarlamıştık, “bastın boka bastınn bokaa bal gibi de yanıldınnn” diye
ebru:
hiç hatırlamıorum
jemand:
işine gelmeyeni hatırlamazsın tabii.
jemand:
:)
jemand:
orda mısın
jemand:
ebruuu
ebru:
ben çıkmalıyım şimdi
jemand:
peki
hadi hepsini geçtim taş gibi olmuş, iki dirhem bir çekirdek amma velakin.. hah bu amma velakin şarkısının çıktığı zamanlardaki halini hatırlıyorsun hatunun ki sırf bu yüzden kendini sübyancı gibi hissediyorsun be birader. gel de yazıl. yazılamazsın.
