|
|
- şeriat rejimiyle yönetilen ülkelerde görülmesi beklenen, lakin ortaokul yıllarında bizzat defalarca yaşadığım hadise.
olaya hakim bir ses:
- beyler durun!
- beyleer!
- nooldu lan mınako..?
- ezan abi!
- hmm......
la ilaahe illlaalllaaaaah.....
- laudxx laudxx buraya! şeklinde tekrar maça dönülür.
- ben bu durumla bir kez karşılaştım..elemanın biri tam maçın en heyecanlı yerinde topun eline aldı..
-nooldu?
-ezan okunuo..
işin garibi konu din olunca kimse olaya müdahale etmez..ya tepkiden çekinir ya da günahların hepsi bana gircek diye düşünür..
- maçın durdurulduğu sırada gol olursa imamın yedi ceddinin kulağının çınlayacağı kesin olan durum.
- eğer şeriatla yönetilen bir ülkede olmasını bekliyorsanız fazla ümitlenmeyin nedeni madem şeriatla yönetiliyor ülke beş vakit namazın kılınacağı vakitlerde maç oynatılmaz böylece durdurulacak bir maçta olmaz.
(bkz: fazla gerçekçi yaklaşmak)
(bkz: işin bokunu çıkarmak)
- imamın ezandan sonra maça mikrofonla yorum yapmasına sebep olacak bir durumdur.
(bkz: maça kaldığımız yerden devam ediyoruz ey müminler)
(bkz: allahın izniyle delgado sağda ibrahim'i gördü)
- çocukken yaptığımız mahalle maçlarında sık sık uyguladığımız eylem. kan ter içinde kalınmış , ağız yüz kum , toprak içinde , maçın en heyecanlı yerinde ezan başlar ve maç dururdu. nedense o an top ayağında olan çocuk topu eline alır ve ezan bitene kadar vermezdi. su içilir , en yakın kuytuya işenirdi.
|