|
|
- doğal hayatından ayrı tutulan evcil olmayan hayvanların öleceklerini idrak edemeyen zihniyetin yol açtığı bir durum. evde iguana besleyen zihniyetten de bi farkı yoktur bunların. civciv dediğin anasının iki ayağının arasında, götünün dibinde pata küte yürümeye çalışan, anasına horozlar binse bile dibinden ayrılmayan, dağda, bayırda, köyde yaşaması gereken bir hayvandır. korunmaya ihtiyacı vardır. sevgiye. iki elinin arasına alıp hayvanın böğrünü sıkıp:
- ay ne şirin seysin sen öyle! aman da aman hanimiş benim sarı*, ha hanimiş!
gibi insansı sevgi cümlecikleri onlar için pek de sevimli değildir.
seni ananın karnındayken şırıngayla maviye, yeşile boyasalar da doğduğunda civcivler seni alsa ahırlarında beslese, hoş mu olur yani. biraz empati lütfen.
(bkz: hayvan da olsa insan insandır)
edit: geç kalınmış imlâ hatası düzeltmesi
|
