1. herhalde evde hayvan beslemenin en kolayı budur.
    zaten bu hayvan tüm gün kafesin içinde duruyor ve sürekli aynanın karşısında kendine bakıyor. ne buluyorsa bu kadar kendinde. biraz yem ve suyla hayatını devam ettirebiliyor ve sizin çok da bir şey yapmanıza gerek kalmıyor. tek kötü yanı ise siz uyurken ötmesi ve özellikle bunu sabahları yapması..

    ama bir yandan da acıyorum zavallıya.. bazen kafesini açıp hadi uç git diyesim geliyor ancak ne yazık ki papağan benim değil, arkadaşımın..
  2. içimde bir uktedir.çok hoş bir şey olduğunu düşünüyorum.ne bileyim ona kelimeler öğretirim kapı çalar kim o der,telefon çalar alo der falan.komik şeyler yaparız beraber.ah neyse.ukte işte.ukte olarak kalmasının sebebi ailemle yaşıyor olmam ve aile fertlerinin yeni bir aile üyesi kabul etmemesi.bir de papağanlar 50 60 yıl yaşıyorlarmış,büyük ihtimal öldükten sonra kime miras bırakacağımı da düşünmem gerekecek.
  3. kesinlikle göründüğü kadar kolay olmayıp, en az bir köpek kadar ilgi gerektirir. ilgi gösteremeyecek kadar meşgul olup yine de hayvan beslemek istiyorsanız kuş değil kedi alın. hayvanın zaten canına minnet, kendi köşesinde kendi kendine takılır. ama papağan besleyecekseniz, onu kesinlikle ama kesinlikle evde tek başına bırakmamanız gerekiyor. papağanlar sosyal hayvanlardır ve arkadaşlıkı edebilecekleri bir canlıya ihtiyaç duyarlar. bulamazlarsa çok ciddi depresyon sorunları ve ölüme kadar giden sonuçlar doğar. yani sürekli evdeyseniz, yalnızsanız, sıkılıyorsanız papağan sizin için mucizedir. hayatınızı anlamlandırır, en yakın arkadaşınız olur. ama gündüz işe/okula giden, akşamları arada sırada dışarıda takılan biriyseniz, ki büyük ihtimal öylesiniz, hiç özenmeyin, hem hayvana hem paranıza yazık etmeyin.

    tercihan yuvadan çıkmış, kendi yemini yiyebilen halde alınmalıdır. eğitimli meğitimli falan diye satılan erişkinlere güven olmaz, zira mengene gibi gagaları vardır ve ne zaman sinirleneceklerini bilemezsiniz. bir kaparlarsa kemiğe kadar sıyırabilirler eti. yavruyken alıp kendinize göre alıştırmanız en güvenli yoldur. hem yavruyken gagası o kadar kuvvetli de olmaz, bazı kazalar daha kolay atlatılır. eğer başarılı bir bakıcı olursanız size kanatlarının altını, sırtını, ensesini falan kaşıtır, mest olursunuz yeminle. hatta yeterince alıştığında omzunuza alıp sokağa gezmeye de çıkabilirsiniz ki bence inanılmaz karizmatik bir görüntüdür. yalnız kedilere dikkat edin. ara papağanı, afrika gri papağanı gibi iri bir kuş değilse kediler için çok cazip bir av olacaktır.