kime söylesem "eternal sunshine of the spotless mind diye bir film var bilmem bilir misiniz?" diye "pardon anlamadım?buyur" şeklinde yanıtlar aldığım filmdir.
"how happy is the blameless vestal's lot
the world forgetting, by the world forgot.
eternal sunshine of the spotless mind!"
demiş
alexander pope eloisa to abelard adlı şiirinde.türkçesi şu şekilde:
"ne mutlu o suçsuz iffetli kadınlara
dünyayı unutan,dünyanın unuttuğu
lekesiz zihnin ebedi günışığı!"
buradaki "leke" kelimesi filmin çıkış noktası olup bize anlatılmak istenen zihnimizden lekeleri kurtaracak olursak ebedi,huzur dolu bir yaşam sürdürebiliriz.bu film de bize lekelerin bireylerin yaşadığı iyi-kötü hatıralarında saklandığını söylerek güzel bir kurguda bunu önümüze seriyor.
charlie kaufman gerçekten çok güzel bir senaryo ile bunu kanıtlamış.
hayat oyunundaki hatalar başlığını anımsattı bana.