dönem dönem türlü vesilelerle hayatınıza dadanan eski sevgiliyi tanıyamama durumuyla birebirdir. bir zamanlar o sevgiliyle güzel anlar geçirmişsinizdir, ancak işler olmuş, devran dönmüş, bitmiştir sevgililik hali-belki de sadece bir taraf için. ardından (meğer ki terketmişseniz) dünyanın en kötü insanı olursunuz, haklılıklar haksızlıklar tarih olmuştur. eğer ki terkedilmişseniz yine de yaşanlar kişisel tarihin sayfalarına karışmıştır. ne deliler gibi üzülmek, ne sevinçten delirmek, ne intihara kalkışmak ne de hemen yeni sevgiliye koşmak...her şekilde ilişkideki taraflar üzülür, incinir, mutsuz olur; terk etse de terk edilse de.
eski sevgililer de birbirini incitmese, yaralarını kendilerine dönerek iyileştirse mesela. şiir yazsa, kitap okusa, hıçkıra hıçkıra ağlayıp içini temizlese, bağlama çalsa, araba kullanmayı öğrense. hepsini biliyorsa bunların kendine yeni alanlar açsa. yeter ki, üzmese kendini, üzülmese yaşananlara....ne yaşanırsa yaşansın hayat izlerden ibaret.
izlerin derinliği açanda değil, kendinde saklı.
eski sevgilinizle konuşmak isteyen yeni sevgiliniz olması, akabinde 2 kızın duygulu bir konuşma yapması, akabinde birbirlerinin numaralarını almaları, ve en sonunda da kankivari düzeyde arkadaş olmalarıyla sizin bir tarafınıza girecek olan sorunsal.
yeni sevgilinizin eğer sizden önce hiç sevgilisi olmamışsa ve de sizin eski sevgililerinizi kendine yediremiyorsa, eski sevgili sendromunu işte o zaman anlarsınız.
