mekansız zirve.. sabit bir mekan olmadı ve olmadığı da iyi oldu. gezdik, içtik, eğlendik. ankara'lardan kalkıp gelen
marius'la güzel tartışmalar yaşadık.
mahavishnu'dan sporun içinde ne dolapların döndüğünü, hanım kızlarımızdan da zerafeti öğrendik. escafi
*'nin tüm zorluklarına rağmen, yılmadan, yıkılmadan yanıp tutuşan zirve arzusunu gördük. hele
ernesto ile dillendirdiğim "meliha" rezaletini mehter marşıyla bölmesi zirvenin sağlıklı akışı için önem teşkil etti.
gelip geçen ömrün güzel hatıralarına bir yenisi eklenmişse ne mutlu. bu zirveyi düzenleyen ve katılan herkese teşekkürü borç bilmek gerekli...
ek: tamam kardeşim borç bilmeyen bilmesin.