quantum mekaniğinin temeli olan dalga mekaniğini ortaya atmış avusturyalı fizikçi. eğitimine kimya alanında başlamış ve resimden edebiyata , botaniğe kadar el atmış abimiz. kendi adıyla anılan denklemiyle 1933'de dirac ile beraber nobel fizik ödülünü almış.bohr'un atom modelini beğenmeyerek modern atom teorisinin de temellerini oluşturmuş. atom fiziği kendisinden sorulur.
quantum mekaniğini hiç sevmediğini ve geçmişte onunla alakalı işler yaptığı için gerçekten pişman olduğunu söylemiştir. kendisine nobel ödülünü kazandıran dalga teorisinin ardından ortaya attıkları kabul görmeyince amcamız taraf değiştirmiş ve kendini quantum'un saçmalığını ispatlamaya adamış. ve kedi paradoksu olarak bilinen schrödinger'in kedisi düşünsel deneyini ortaya atmış. kısaca şöyle bir şey ; kapalı bir kutunun içine yarı ömrü bir saat , bozunma olasılığı yüzde elli olan radyoaktif bir madde ve bu radyoaktif madde bozunduğunda açığa çıkacak ve kutuya koyduğu kediyi zehirleyecek olan hidrosiyanik asit koyar bu psikopat abimiz. ve şunu söyler , eğer quantum'a göre radyoaktif bir maddenin bozunup bozunmadığı öğrenilene kadar madde hem bozunmuş hem bozunmamış sayılırsa , mikroskobik dünyanın makroskobik dünyayı determinizm yasaları gereği etkilemesi gerektiğinden dolayı benim kedim de biri kutuyu açıp-bakıp ihtimalleri teke indirgeyene kadar yarı ölü yarı diri sayılır. halbuki kedi ya ölü ya diridir der. ama bilmez ki makroskobik dünyada geçerli fizik yasaları atoma indirgendiğinde değişikliğe uğrar. bu da nedenselliğe karşı pek güzel bir antitezdir.
sayesinde kedi adlı canlı türünden nefret ettiğim bilimadamı.
bulduğu daha doğrusu bulmaya çalıştıklarının ne işe yaradığını halen anlamadığım insan.
genel göreliliği bile anladım ama bu adamın kediyle ne alıp veremediği var anlamadım ben.
