|
|
- (bkz. acıların çocuğu)
- nadiren görülen bir şeydir. bunu nedeni ya erkeklerin gerçekten de düşünüldüğü gibi kalpsiz olmaları ya da acı çektiklerini başkalarına göstermekten çekinmeleridir.
- insanın yüreğinin telini titreten, yaşanmışlık kokan, sevgi dolu mısraları yazan erkek/kadın şair oranı düşünüldüğünde oldukça sık rastlanan bir durum olduğu aşikardır.
not: sevgi kebeleğine mi dönüşüyorum son zamanlarda noluyo lan.
- normal bir durumdur. her zaman bir kadının yapabildiği gibi mantığını devreye sokamayan erkek; bünyelerinin yaşamış oldukları duygusal yıkıntıları kolay kolay atlatamazlar. genellikle bir meyhanede acıyı dindirme yoluna gitmeye çalıştıkları gibi karanlık bir köşede sessiz sessiz ağlayabilirler.
(bkz: erkek adam ağlamaz)
- genelde epsilon kadar bir süre alan hadise.
(lupin, 31.03.2006 03:54)
- erkeklerin acı çekmesi pek görülmez.içten içe yaşarlar yaşadıklarını.dışa vurumculuk yoktur zira erkekliğe bok sürdürmekten çekinilir.ama çalan damar bir parçada ya da içilen her yudum içkide o dibe atılan hüzünlerin acısı bir bir çıkar adamın içinden.kısaca ızdırabını sikeyim erkek olmanın.
- (bkz: @219272)
|
