dadaist öyküm "geceyi unutan köy"de geçen can alıcı cümlelerden biridir.
"kafile, gün ağırırken ulaşır köye. yerden toz kaldırmamaya çalışır gibi parmaklarının ucunda ilerler herkes; tek bir horoz bile uyandırılmamalıdır. sessiz kalabalık köy meydanına ulaştığında onları bir sürpriz beklemektedir: geceyi unutmuştur sanki köy! çocuklar hala bir topun peşinde seğirtmekte, kadınlar süt sağmakta ve
erkekler hala otuzbir çekmektedir; köyün muhtarı sinirli bayan ise tespit yapmaktadır."
not: talep gelirse öykünün devamı uygun bir başlık altında yayınlanacaktır.