küçük yaşlarda çikolata ve dondurma fabrikatörlüğü olarak başlayan meslek yaşamları, yaşın ilerlemesi ile lunapark işletmeciliği ve motosiklet satıcılığına yönelir. daha ileri yaşlarda yat kaptanlığı yada plajlarda cankurtaran olarak sürdürülür.
küfürlü sevmek bizde oldukça yaygındır. küçücük çocuğu alıp karşına "pezevenkpezevenk" diye seversen hayallerini süsleyen mesleği tahmin etmek de zor olmasa gerek.
kendi bakkalındaki herşeyi yiyip bitirme, süpürme güdüsü üzerine hep hayallerimi süslemiş olan meslektir. tabii malları da ceviz kabuğuyla alıyoruz ya.
çok yüksek statüleri olan meslekleri kapsamaz bunlar genellikle
misal abim için bu dolmuş muavinliğiydi.
dolmuş muavinin elindeki tomarla parayı görüp gaza gelen azıcık saf bir çocuktu.
ancak hikayedeki çocuk gibi olayı çözmüş olanlar da mevcuttur
"gecekondu mahallesinde çocuğun biri sürekli sokak ortasında bok ve çamuru karıştırarak oyun oynar ve ellerinde kalın çubuklar olan insan şeklinde küçük heykelcikler yaparmış.bir gün polis, çocuğu görmüş ve yanına yaklaşmış
- ne yapıyorsun böyle?
- hiiç, polis yapıyorum
- ulan... gel bakiyim buraya!
(pat...küt...şlap...)
bu bir kaç gün böyle devam etmiş ama çocuk yılmamış, devam etmiş oynamaya
yine bir gün polis, çocuğun artık sadece çamurla oynadığını görmüş ve şaşırmış.yanına yaklaşarak
- ne yapıyorsun sen?
- hiiç, çamurdan adam yapıyorum
- niye bok koymadın peki?
- bok koyunca polis oluyor!!!"
çöp kamyonlarını süren şöförlerden olmak istemiştim ben çook küçükken. herkesin doktor mühendis vs. olmak istemesini göz önünde bulundurunca galiba biraz sorunlu bir çocukluğum varmış.
bu konuda ev arkadaşım da bombadır. ailecek çekilen bir videoda ablasının ne olmak istiyorsun sorusuna cevap olarak birinci sınıf öğretmeni demesi üzerine ben de beşinci sınıf öğretmeni olcam demiştir.
