|
|
- karizma ötesi karikatür kişisi, "vurdum ama duymadın"cılık veya "adam sende"cilik ile "ben kendi yoluma giderim" ekolünün baş kahramanı.
- (bkz. erdener abi diyalogları)
- bugün bir popstar idolü, toplumu peşinde sürükleyebilecek elektrik insanı varsa odur.
- (bkz: erkut abi)
(skuba, 26.01.2005 06:02)
- (bkz: http://www.deviantart.com/...)
(skuba, 27.07.2005 03:09)
- (bkz: bana böyle şeylerle gelmeyin kardeşim)
- (bkz: http://img393.imageshack.us/...)
- koparan abidir..
- erdener abi, paris'e gidiyorum. bir isteğin var mı?
+ çabuk git!
- leman dergisinde hayat bulan kaan ertem tiplemesi.
(bkz: erkut abi)
- fantastik tepki adamıdır. arada bir kendimi erdener abiye bir şey sorarken buluyorum ve ardından daima mancınıkla uzaya fırlatılıyorum. erdener abi..
- tepkileriyle yüzeyselliğin dibine vurduğunu defalarca kanıtlayan şaane abimiz.
- belki 15 yıllık lakabım.
- oğlum olursa koyacağım isimdir. bu konuda validemle konuşurken kendisine şöyle bir endişemi anlatmıştım; "yahu insan isminden etkilenirmiş derler, şimdi bu ismi koyarsak her dakika bizi terslemesin bu çocuk." annem de " zaten senin oğlunsa her halükarda tersleyecektir, o yüzden gönül ferahlıyla koyabilirsin." demiş ve beni dumur etmiştir.
- mutluluğun formülünü bulmuş şahıs. bir kaç karesini okuyunca tat alınmıyor, ama bir süre sonra "yapmanız gerekenin belki de bu" olduğunu düşünüyorsunuz. karşısında canhıraş şekilde bağrınan tipler mi dersin, kendini övenler mi, inanılmayacak derecede aptal palavralar atanlar mı, melonkolikler mi, aşık olanlar mı dersin, karşısına ne geçerse geçsin erdener abi soğukkanlı, asil duruşunu hiç bozmadan, iki kelimeyi geçmeyen cevaplar veriyor. tepkisini değiştirebilecek, onu sarsacak hiç birşey yok hayatta. belki de olması gereken bu.
(tatalu, 21.01.2008 03:23 ~ 22.01.2008 03:02)
- kısa cevaplı, kel kafalı, yılların eskitemediği ( gerçi hala çiziyor mu bilmiyorum bunu kaan ertem) bir fenomen. 80 kuşağından gerisi bilir de 90 ve sonrasında şüpheliyim.
- "erdener abi cevabı verme" oyunu oynardık küçükken, öyle de etkili bir kahraman. hiç unutmadığım, sıradışı bir hikâyesini aklımda kaldığı kadarıyla paylaşmak isterim:
eşiyle birlikte bir adam arka planda yürümektedir. adam uzaktan erdener'i görür:
- aa, erdener değil mi şu? vallaha o. erdener!! askerlik arkadaşım ya. erdener, alo!! vay be, ne kadar zaman oldu. erdener, duymuyon mu? halil ben? duymuyor herhalde. erdener?! erdener?
bitti.
|
