homo economicus ve ana akım iktisatın rasyonellik kavramlarının tıkandığı noktada ileri sürülen bir mal çeşitidir erdemli mal. mesela siz isteseniz de istemeseniz de arabanın ön koltuğuna oturduğunuz anda emniyet kemerinizi bağlamak zorundasınızdır zira devlet baba böyle olmasının daha doğru olduğunu düşünmektedir. eğer siz yaramazlık yapar ve kemerinizi bağlamazsanız hemen çekiverir kulaklarınızı.
ekonominin başka bir alanında serbest piyasa dinamikleri dışında hiçbir şeyi kabul etmeyen liberaller, söz konusu erdemli mallar olunca hemen
paternalist kesiliverirler!
öte yandan sanatın erdemli mal olarak görülmesi ve bu sebeple sanata devlet desteğinin meşrulaştırılması artık demode bir düşüncedir. artık "trendy" olan yaklaşım, "sanata devlet desteği şart çünkü sanat
dışsallık yaratıyor" düşüncesidir.
konuyla ilgili güzel bir çalışma için bkz:
fullerton, d. (1991) "on justifications for public support of the arts". journal of cultural economics, 15, 67-82.
