en sevilmeyen eserleri ile gurur duymak  

tam bir kendisiyle ve hayatla barışık olma durumu. bu kişi büyük ihtimalle nirvanaya ulaşıp geri dönmüştür.*

eğer kişinin girisi zamanın ötesinde ise, değeri sonradan anlaşılacak ise olgun davranıştır, bilgeliktir, öyledir, böyledir. özellikle siyasi konularda yazılmış giriler gururla saklanabilir.

yazar'ın sevilen eserinin olmaması halinde avunması için bir nedendir bu,bunda yazar'ın değil seri eksi oy veren ibne'nin utanması gerekir.

sahip olduğum tek en sevilmeyen eserim olmasının dışında içeriği ilede gurur duyduğum, kendi en sevilenlerim listesinde ilk onda yer alan (bkz: eşeğe altın semer vursan da eşek yine eşektir/@118509). yalnız ondan önceki giriyi okuduktan sonra daha bir güzelleşiyor nedense -efendim bundan sonra iki nokta üst üste ve hemen arkasından bir kapalı parantez hayal edin-

ahh kurallar ahhhh

(bkz: seri eksi oy veren arkadaşa selam ederim)

(bkz: @668606)
(bkz: @697679)

fenerli ve galatasaraylı kardeşlerime selam ederim.

daha yazılışının başında eksi oy alacağı bilinen giriler için hissedilen bir duygudur gurur duymak. amacına ulaşmanın verdiği tatmindir esas duygu. olayı özelden genele yayacak olursak; anlaşılamamanın, anlaşılmaktan daha mühim bir olay olduğunu düşünen sözlük yazarı hissiyatıdır. tabi bu açıklamalar kendi düşüncesini oturtmaktan uzak; bir olguya sadece popüler olduğu için karşı çıkabilecek kadar zavallı olan özentiler için geçerlidir. dolayısıyla daha baştan sevilmeyenler listesine gireceği belli eserleri ile gurur duymak matah bir davranış değildir.
(örneğin bir önceki cümlede, matah yerine daha yumuşak bir kelime kullanıp; insanları agresifleştirmemeye gayret gösterilebilirdi. öte yandan, gaza gelebilecek okur da; paragrafın tamamındaki anlamı özümsemeye çalışıp, yazarın aslında negatif bir yorumda bulunmadığını fark edebilirdi. yüzeysel şekilde okuyup matahdaki olumsuz anlama yüklenmeyebilirdi. anlaşılacağı üzere, hem yazara hem de okura düşen görevler var sözlük içerisindeki davranışlarda.)
devam edecek olursak; neden eksi aldığı anlaşılamayan giriler de vardır sözlükte. sadece kendi girilerimiz için değil, başka yazarların girilerinin de eksi almasına anlam veremeyiz bazen. bilgi amaçlı bir tanım veya nick altı giri olabilir eksi alan eser... işte itü sözlük'ün gelişmesi için yazılmış, neden eksi aldığı bir türlü anlaşılamamış eserlere arka çıkılmalıdır.

gençlik yıllarının verdiği "herşeye karşı" olma içgüdüsünden olsa gerek, kötülenen eser sahibi olmak (ve bu konuda iyiyim) ilginç bi şekilde hoşuma gidiyor. onların diğerlerinden daha değerli olduğunu düşünüyorum ama bu tabi ki eksi oy almak istiyorum şeklinde algılanmamalı, herşeyin doğalı en güzeli.. (bilmem kıvırabildim mi)

tükürdüğünü yaralamaktan daha onurlu olan davranış. bunu yapan yazarların girilerini yazarken "ya tutarsa" mantığı gütmeyip derinlemesine düşünmesi ya da yalnızca arkasında duracağı giriler yazıyor olması kuvvetle muhtemeldir.

savunulan siyasi görüş ile ilgili sivri bir giri ise, en sevilmeyen eser konumuna geldiğinde sevinilir bile.. mesajın gerekli yere ulaştığı anlamına gelir ne de olsa..

"sevilen kadar, sevilmeyende olacak elbet" pskilojisini kabullenmektir.

(bkz: hiç kimse mükemmel değildir)

yapmak zorunda olduğumuz birşeydir bazen.

(bkz: @805889)

atılan taşın gediğine oturduğunu, taşın baş yardığını, rahatsız edilmek istenilenlerin başarıyla rahatsız edildiğini, görevin başarıyla tamamlanmış olduğunu görüp mutlu olmaktır.

(bkz: @892645)

insanın sakat çocuğunu sevmesi gibi bişeydir....!

tam tersi için

(bkz: @359236)

(bkz: en sevilmeyen eserlerini daha çok sevmek)

(bkz: yersen)

sınıflandırılabilme özelliğine sahip olan fakat en kötü eserler klasmanında kendine yer bulmuş bazı eserlerin, yazan kişi tarafından beğenilmesi durumudur.
öncelikle yepyeni bir yazan kişi olarak kendi naçizane tespitim olduğunu söylemeliyim.
genel örneklemeler yapmak gerekirse, politika (@1244884) , din (@1364819) ve futbol (@1362456) başı çeker. bunun dışında seri eksi oy veren ibne başlığına ne yazarsanız (@1256710 ya da @1257078) bu eşsiz mevkiye erişir ve gururlanmanın verdiği dayanılmaz hafiflikle uçuverirsiniz. tabi seri eksi oy veren ibneyi de göt olmanın verdiği dayanılmaz hafifliğiyle başbaşa bırakırsınız.

bir de şu anda sonuna gelmiş olduğum giri vardır ki yepyeni bir örnekleme olup en sevilmeyen eserlerimin altında gururla ışıldayacaktır.

bir anne edasıyla sadece başarılı çocuğunu değil başarısız olanını da sevmesi gibi bir durum.

başkalarının işine gelmeyecek diye kişinin kendi düşüncelerinden, vatanından, takımından vazgeçmemesidir.

yazdıklarını başkaları beğenmedi diye çok da üzülmemektir.

(bkz: orloff)

(bkz: hala mı bu mevzu)

belki objektif olamama, belki de kendi kendini tatmin etme durumudur. inatla "hayır. ben bu esere çok emek ve duygu kattım, sizin göremediğiniz şeyleri görüyorum." der gibidir kişi. peki kendi eserinde yalnızca onun gördüğü güzellik, gerçek bir güzellik midir? tartışılır...