dark metalin bir numarası sayılabilecek alman kökenli grup. ohaaa denilebilecek kadar melankoli kokar parçaları. the ensemble of silence parçası dinlenilmeden geçilmemelidir...
doom tarihinin en x grubu.
burada x yerine uçurum kenarından kopardığınız bir çiçeğe bakarken kalbinizi dolduran herhangi bir duyguyu yazabilirsiniz. ya da gece saat üçte bomboş sokaklarda yağmur içinize işlerken, kafanızı kaldırıp bulutların arkasında parlayan ay ışığını gördüğünüzde hissettiğiniz herhangi bir duyguyu. ya da, ne biliyim, sevgilinizin gözlerinin içine bakarken, o'nun herşeyi olduğunuzu farkettiğiniz an hissettiğiniz herhangi bir duyguyu...
(bkz: anlatılmaz yaşanır)
üzülerek belirtmek isterim ki; birbirinden mükemmel beş albüme imza atmış, bir altıncısına imza atmayacak olan grup.
ve aynı zamanda, hiçbir eseri birbirinden ayırt edilip, "şu şarkısı süperdir" denemeyecek grup.
artık diyeceklerini demiş, kendileri açıklamış oldukları için grubu dağıtma kararı almış süper insanlar, ayrıca şarkı isimleride en az kendileri kadar güzeldir, alır götütür insanı...
rakımı 3000 metrenin uzerinde olan dağlarda sadece sonbaharda acan ciceğe verilen isim.bu isimden yola cıkarak bize muziğin en guzel orneklerinden birini vermiş alman muzik grubu.
dağılmaları evlat acısı gibi koyan gruptur.artık doom olarak mı sınıflandırırız yoksa başka bir tarz mı bilmem ama kesin olan bir şey varsa grubun tüm albümlerine yansıttığı kalitesidir.almanlar son 10 yılda empyrium ve haggard ı çıkarttılar ve bir ölçüde hayatı bize zehir ettiler.şarkı ismi vermiyorum,herhangi bir empyrium albümünü kaçırmış olan müzikseveri çok şanssız buluyorum.
yaptıkları müziğe mittelalter metal diyen, sancı gibi grup. melankolinin notalara dökülmüş hali. hem konsept olarak hem de sound ile bir çok gruptan çok ama çok farklı ve çekicidir.
ayrıca grubun temelini oluşturan ulf theodor schwadorf, the vision bleak grubunu kurup kendi yoluna devam etmekte. e tabi empyrium tadını veremiyorlar. her yerde bulunmaz o uyum.
envai çeşit enstruman kullanan alman grup. klasik ve akustik gitarı başka hiçbir doom metal grubunun kullanamayacağı kadar etkileyici ve melankolik kullanan, garip bir şekilde çok uzun veya çok kısa parçalar yapan, enstrumental olayında aşmış grup.
en iyileri için,
(bkz: many moons ago)
(bkz: dying brokenhearted)
(bkz: lover s grief)
(bkz: mourners)
bazı şarkılarında eski ingilizce kullanarak beni benden almış gruptur. dinlerken dikkatli olunmalıdır. bi anda melankoli solumaya başlarsınız haberiniz olmaz.
eğer müziğin ruhu diye birşey varsa ona gerçekten ulaşabilmiş bir grup. doom metalin sonuna kadar hakkını veriyorlar ve dinlenirken müziğinin eşsiz ezgilerinin yanısıra sözlerine de dikkat edilirse işte ozaman hayattan kopuşlar başlıyor. bazı hayranları genellikle akustik ezgilere dayanan where at night the wood grouse plays albümünü yapılmaması gereken bir albüm olarak nitelendirmesine rağmen pek çok empyrium fanı empyrium u bu albümle tanıdı ve grubun fanları büyük ölçüde arttı. açıkçası bu şu şekilde de yorumlanabilir kanımca. songs of moors and misty fields albümü o kadar akılalmaz bir albümdü ki bir grubun böyle bir albüm yaptıktan sonra farklı arayışlara girmesi gayet doğaldı çünkü ne yapılırsa yapılsın o albümün bulunduğu noktaya çıkılamazdı. insan istemeden bunu bir lanet gibi de düşünüyor çünkü pek çok grup mükemmel albümlerden sonra değişik arayışlar uğruna kaybolup gittiler. empyriumun dağılmasının da görünen kısmında farklı nedenler olsa da görünmeyen nedenin buna dayandığını düşünüyor insan ister istemez ama doom metalde nasıl zirveye çıkmak değilde en dibe inmek anlamlıysa bu anlamı taşıyan ve taşımaya devam edicek en büyük gruplardan empyrium.
klasik gitar , piyano , flüt ve keman birbirine bu kadar uyar mı ? sorusunu akla getiren gruptur...ne desek mutlaka biryerde birşeyler eksik kalıcaktır...
öyle müzik yapmışlar ki ruh haline göre şarkının beyninizde canlandırdığı senaryo değişebilir...
sinirlimisiniz ? elinizde tüfek cephede savaşırken hissedebilirsiniz...
mutlumusunuz ? zafer sonrası sevinci yaşar gibi hissedebilirsiniz...
hüzünlümüsünüz ? sonbahar da iki tarafı ağaçlarla çevrili bir yolda sessizce ve yalnız yürüyor gibi hissedebilirsiniz...
yorgunmusunuz ? bulutların üstünde uyuyor gibi hissedebilirsiniz...
kimseyle paylaşmak istemezsiniz empyrium'u. ortalıkta herkesin bildiği gruplardan olmasın ben sevicem , ben bilicem sadece dersiniz.
melankoli konseyinin en kral üyesi.fırtınalı bir gece balkonda otur.kırmızı şarap eşliğinde empyrium müziklerini dinle.al sana full melankoli.hemen hemen tüm konsey toplanmış gibi.yok başedilmez bu buhranla
dışarıda yağmur yağıyordu. karanlık ve sessiz odasında yalnızlığının kollarına uzanmış seyrediyordu geceyi. kırmızı şarap dolu bardağını aralıklarla dudağına götürüyor, her yudumda biraz daha batıyordu karanlığa.. yalnızlık..
cama vuran yağmur damlalarını seyretti dalıp. her yeni damlayla içine aktı hüzünler.. ve yalnızlığına eşlik eden müzikler:
"i know this can't be eternal. no love hath ever conquered the borders of time.."
sonsuz birşey yok ve herşey eninde sonunda sona erecek..
daldı.. uyumak istediğinin farkına vardı ama uyumamalıydı. daha dinlemesi gereken onlarca şey vardı..
"no beauty is everlasting, not even thine. but oh how i wished your heart would forever be mine"
her kelime ve her nota onu daha da dibe çekiyor, nefesini kesiyordu. her yanını saran yalnlızlığı hissediyordu.. o da sarıldı; sıcacıktı..
hüzne ihtiyaç duyulan zamanlarda hüzünlü, mutluluğa ihtiyaç duyulan zamanlarda mutlu, öfkeniz var ise öfkeli, sigara alcak paranız yok ise dumanlı, geceniz yok ise geceli ve çeşitli ihtiyaçlara göre şekillenen şarkıları vardır.