adem fawer' ın olasılıksızdan sonra yazdığı kitapta ; konunun eksiksiz ve daha geniş bir şekilde yer aldığı , anlatımın akıcı olarak devam ettiği ve okumaya başlandığı zaman sayfaların ne kadar hızla ilerlediğini kitabın bittiği anda farkedildiği yeni romanıdır.
adam fawer’ın tekniğini daha da geliştirdiği kitaptır empati. olasılıksız’a göre karşılaştırırsak eğer empati’yi;
kurgu bakımından yine aynı baş döndürücü olay döngüsü. bilim’e ve felsefeye daha çok giriliyor empati’de. her fırsatta akıl karıştıran diyaloglar içinde buluyoruz kendimizi. fakat; bu okuyucuyu sıkmıyor. bu çok önemlidir. ( en azından ben sıkılmadım )
konulara daha çok girmesini, olasılıksızın gördüğü ilgiyle kalemini daha rahat kağıt üzerinde dans ettirmesine bağlayabiliriz.
***bilgi içerir***
ilginç noktadır; bir romanda olsa adam fawer papa’yı öldürmüyor. öldürecekmiş gibi yapıyor ama öldürmüyor.
papalığın ve kiliselerin içinde bulunduğu yanlışları ortaya seriyor. kiliseye göndermeler yapıyor kitapta adam fawer. nedir bunlar? kilise de ki dini görevliler arasında ki cinsi münasebetler, sonra bizimde şikayetçi olduğumuz, dinde olaylara örümcek ağlarıyla dolanmış eski kafalar.
ve esas konumuzu oluşturan empati konusu. bu daha önce cengiz aytmatoz’dan duymuştum ben. o söylüyordu; gelecekte biz bir şey yapacağız ama biz istediğimiz için değil. öyle yönlendirildiğimiz için diye…
ayrıca; bu kitap ve olasılıksız film yapılırsa eğer, ( kitabı bitiren herkesin aklına böyle bir istek gelmiştir ) olasılıksızı gişede geçecek filmdir. bu kanıya nasıl vardım? çünkü olasılıksızda, 21.yüzyıl insanının iyice yüzeyselleştirdiği ve anlamsızlaştırdığı, cinsellik yok. empati’de var. ekranda ki çıplak bir erkek ve kadın her zaman ilgi çeker. ha, adam fawer bunu düşünerek mi yaptı böyle? zannetmiyorum…
adam fawer’ın her iki kitabında da hissettiğim bir eksik var ki, o da; edebi olarak istediğimi verememesi. misal; kahramanımız ağlıyor kitap da, beni de ağlat! tamam, o kadar etkilemesin ama er bir gözyaşının gözünden damlamasını hissettir! kurgu, kurgu nereye kadar!
kurgu demişken; adam fawer’ın olay öyküsü yazmasını çok isterdim. kurgu’da ki yeteneğiyle, çok güzel olay öyküleri yazabileceğini düşünüyorum.
adam fawer’ın ve bu tur bilim kurgu kitapları, taşıdıkları özellikleriyle elden bırakılacak şeyler değil. bu özelliklerinden yola çıkarak şöyle bir çıkarım yapılabilir;
kitap okumaya yeni başlayanlar bilim kurgu okumalı. çünkü; okuduğu kitabı elinden bırakamayacak ve sürekli okuyacak. e, haliyle bir zamandan sonra kitap okumaya alışacak. teoride güzel gözüküyor ama pratikte nasıl olur acaba?
olasılıksızdan sonra bir başka güzel adam fawer kitabı.bu adam olayların akışını sağlamayı çok iyi biliyor.yazılarında edebiyat yanının çok basmaması nedeniyle sıkmıyor.merak ettiriyor,sorduruyor en sonunda oha dedirtiyor.kısaca okuyun arkadaşım.
-zararsız ama spoiler-
"yaşamınızın kontrolü sizde değil.
öyle olduğunu düşünebilirsiniz,ama yanılıyorsunuz.
elbette ki kendi kararlarını kendiniz vermekte özgürsünüz.
bu kitabı kapatabilirsiniz.
o sandalyede oturmaya devam edebilirsiniz.
ya da gözlerinizi oymak gibi çılgınca bir şey yapabilirsiniz.
ne isterseniz yapabilirsiniz.
ama sorun şurada: ne isteyeceğinizi kontrol edemezsiniz.
her davranışınızı önceden belirleyen arzularınız ruhunuzun o kadar derinlerine işlemiştir k,onlara dikkat bile etmezsiniz.ve bu da sizi mükemmel bir köle yapar.
bu nedenle hayatınızı yaşamaya devam edin.ne isterseniz yapın.
sadece isteklerinizin tümüyle sizin kontrolünüzde olmadığı gerçeği üzerine kafanızı çok fazla yormamaya çalışın."
olasılıksızın yazarı adam fawer dan bir kitap.
olasılıksız gibi bir tanıtıma sahip.hani şu okuyunca çok şey değişecek vs.
anlamadığım nokta ;
olasılıksız da bütün kontrollerin senin elinde, senin seçimlerin olduğunu ileri sürerken -kendi kaderlerini değiştiren insanları yazarak-
empati kitabında ,sen ne yaparsan yap isteklerinin tümüyle senin kontrolünde olmadığını söylüyor.
kitabı aynı adam yazmış lan.
flashback döndürüyor kafanda.bir sayfada iki yıl öncesini okurken birden şimdiki zamana döndürüyor.
okuyucuya beyin jimnastiği.
çok güzel altı çizilecek satırlara da sahip ;
"insanlar söylediklerinizi ya da yaptıklarınızı unutur,ama onlara neler hissettirdiginizi asla unutmaz"
içerdiği bilimsel gerçeklerin yeterince ilgi çekici olduğu, bolca düşündüren, soru sorduran, ama şiddet öğesi nedense okurken bana fazla gelen, su gibi akıcı adam fawer romanı.
olasılıksızı okuduktan sora diğer bir kitabını heyecanla beklediğimiz adam fawerin hayal kırıklığına uğratmayan yeni romanı. içinde felsefe, fizik gibi alanlarda öğretici fakat sıkıcı olmayan bilgiler yer alıyor. bölümler bir oraya bir buraya atlıyor fakat başarılı kurgusu sayesinde bağlantı kurmakta zorlamıyor insanı. kitabın uzunluğunun da olumsuz bir etkisi yok zira çok akıcı ve merak uyandırıcı bir şekilde kaleme alınmış. kitabın sonlarına yaklaşırken 'ee bu kadar mıydı yani' dedirtse de benim gibi sonunu tahmin edemeyenler için vurucu darbeyi indiriyor bitmesine çok az kala. ben nasıl düşünemedim bunu diyerek boş gözlerle kitabın sayfasına odaklanıp garip bir şekilde mutlu oluyorsunuz.
olasılıksızın ardından adam fawerın uslubunu değiştirmeden sadece dozunu biraz daha arttırıp okuyucuya daha fazla sorular sordurup, fantastiklik katarak yazdığı romandır.
kitabın heyecanını bozmasa da bir çok çeviri hatasıyla karşılaşmak mümkündür. virgül, tamlanan eksikliği bolacana bolacana göze çarpmaktadır. tabi bu kitabın kurgusu yanında ayrıntı olarak kalmaktadır. sürükleyiciliğine etkisi oldukça azdır.
adam fawer'ın iğrenç,berbat ötesi 2.kitabıdır.verdiğim 23 ytl'ye mi yansam,okuduğum 600 küsür sayfaya mı bilemiyorum vallahi.bu kitabı okumayanlara anlatmak için amerikan jargonlu berbat bir benzetme yapmak gerekirse;olasılıksız 25 yaşında yale'de ingiliz edebiyatı okuyup harvard'da felsefe üzerine master yapmış birinin yazdığı bir kitapken,empati onun 14 yaşındaki alışveriş yapmaktan ve erkeklerden başka bir şey düşünmeyen kız kardeşinin yazdığı bir kitaptır.demek isterdim ama maalesef ikisini de aynı adam yazmıştır.
yanılmıyorsam kitapta michael caine kısa bir cameo yapmakta,öte yandan çoğu kitapsever olasılıksız'ın üstün olduğunu savunsada ben harry potter kitapalrının yazım fontuyla benzeşmesinden midir;karakterlerin silah kullanmadan güç kullanabilmesinde midir bilmem bu kitabı daha çok beğendim.çoğu karakter bana sorulursa harry potter'dan çıkmakta idi.yok o şu konuda güçlü,yok o bunu böyle yapıyor,özel okula gitmeceler.
hoş kitap vesselam.636 sayfanızı ayırmanıza değer.ama vizeler öncesi de yaklaşmamak gerek.
adam fawer'in olasılıksızından sonra bilim, felsefe, biraz da adrenalin ile bize sunduğu ikinci kitabı.
--spoiler içerir---
kitabın sonu her ne kadar şaşırtmasa da jill ve valentinus konusunda, organizasyon ve elijah konusunda şaşırtmıştır beni,parti senatörünün ya da organizasyonun hem elijah ile çalışıp hem de bu durumu farkedememesi ilginçtir.
---spoiler bitti---
kitapta sürekli adı geçen korkuyu,dehşeti,dinginliği ya da mutluluğu okuyucuya hissederek aktaramayan ama şiddeti aktarma konusunda oldukça başarılı ve sürükleyici bir kitap. zira burnum kırılırsa nasıl hissedeceğimi öğrenmiş bulunmaktayım.
duyguları beş duyu organı ile algılasak ne olurdu'yu anlatan kitap. biraz felsefe ve fizik harmanlanmış. elektromanyetik sen nelere kadirmişsin dedirtti. en fazla aklımda kalan ise duyguların renk cümbüşü olduğu kısımlar. lost ve daha pekçok diziye atıfta bulunması ise akıcılığa hoş bir katkı sunmuş. okurken fazla ara verilmeden hemen bitirilmeli yoksa insan eline tekrar aldığında bu da nerden çıktı diyebilir(özellikle ilk sayfalarda yarım yamalak bırakılmamalı bence)
-duyguların bükülmesini avatar'daki hava, su ve toprağın bükülmesiyle beynimde bütünleştirdi-
açıkça söylemem gerekir ki olasılıksız kadar etkileyici değil, hatta bazı yerlerinde aklımdan red alert birimlerinden yuri canlandı, zihin kontrolü falan. ancak olay yine muhteşem işleniyor, flaşbeklerle çok iyi besleniyor. özellikle de olasılıksıza göre felsefe, bilim ve teknik alanında verdiği ansiklopedik bilgileri araya çok iyi sıkıştırarak ve bunu hikayenin ana fikri empatiyle çok iyi birleştirerek ufku genişleten çok iyi bir kitap.
olasılıksız adlı kitabın yazarı adam fawer'ın ikinci kitabı. april yayıncılıktan çıktı. 640 sayfa.
kitabın arkasında şöyle yazar:
"yaşamınızın kontrolü sizde değil!
öyle olduğunu düşünebilirsiniz, ama yanılıyorsunuz.
elbette ki kendi kararlarınızı kendiniz vermekte özgürsünüz.
bu kitabı kapatabilirsiniz.
o sandalyede oturmaya devam edebilirsiniz.
ya da gözlerinizi oymak gibi çılgınca bir şey yapabilirsiniz.
ne isterseniz yapabilirsiniz.
ama sorun şurada: ne isteyeceğinizi kontrol edemezsiniz.
her davranışınızı önceden belirleyen arzularınız ruhunuzun okadar derinlerine işlemiştir ki, onlara dikkat bile etmezsiniz.
ve bu da sizi mükemmel bir köle yapar.
bu nedenle, hayatınızı yaşamaya devam edin. ne isterseniz yapın.
sadece 'isteklerinizin' tümüyle sizin kontrolünüzde olmadığı gerçeği üzerine kafanızı çok fazla yormamaya çalışın.
adam fawer'ın ikinci ve etkileyici kitabı,ki birçoklarına göre "olasılıksız" dan da iyi.kitap "olasılıksız" daki gibi sıkıcı bir giriş yapmıyor,farklı bir konusu var ve sonu özellikle dikkat çekici.grange'in kitaplarında artık tahmin edebildiğimiz sonları bu kitapta tahmin edemiyoruz mesela.adam fawer bu yüzden de başarıya koşuyor her iki kitabında da.yer yer felsefeyle de bezeli olan bu kitap ilk kitabı sevenlerin elinden düşmeyecektir.dikkat çekici bir unsur daha var o da "olasılıksız" ın biraz daha arka planda kalan bilgisayar dahisi grimmes karakterinin bu kitapta ana karakterlerden olmasıdır.
garip bir kitap..
kafamı yoramayacak kadar yorgun olduğum bir zaman başlamıştım. ilk 80-100 sayfa o kadar birbirinden kopuk olaylardan oluşuyor gibi gözükmüştü ki gözüme "sanırım toparlayamayacağım.." demiştim. fakat sağolsun adam fawer bana gerek bırakmadı ve kendisi toparladı olayı; toparlamakla kalmadı kitaba bağladı beni..
kitabın bitmesine rağmen hikayenin bitmediği hissine kapıldığım roman...
spoiler....
çünkü charlie adlı 4. empatı organizasyon ele geçirmiş ve yetiştirmişti.. charlie ancak romanın sonunda isim olarak kendine yer bulabilmiş ve bir şeyler için uğraşıyor çözemedim orayı.. sonra yine organizasyon cohen ve zhi'yi yeniden ele geçirmek için karar aldığı yerde kitap bitiyor... yani hikaye makasla kesilmiş gibi... sanırım adam fawer başka bir kitapla hikayeyi devam ettirmeyi planlıyor...
kitabın kahramanı olan sinestezi hastası empatların güçlerini kullanma biçimi ile patrick süskind'in koku kitabının kahramanının ürettiği kokularla insanları etkilemesi birbirine çok benzemektedir. özellikle valentinus'un noel gecesi, kendisine inananları times meydanına toplayıp dövüştürmesi ile koku kitabının finalinde herkesin çırılçıplak soyundurulup seviştirilmesi arasında ciddi benzerlikler vardır. kitap boyunca koku kitabını okuyormuşum hissi yarattı.
kitapta empatlara(ve dolayısıyla bize) eğitim sürecinde fizikten nörolojiye, felsefeden psikolojiye bolca bilgi verilmektedir. bu haliyle de sofi'nin dünyası na benzemiştir(sofi'nin dünyasında sadece felsefe vardır ama konuların yüzeyselliği bakımından benzer).
yazar, kitabın kahramanlarından elijah aracılığıyla, herkesi ve neredeyse her davranışı film ve dizi karekterlerinden birine benzetme eğilimdedir. bunun kitaba getirisi(daha doğrusu götürüsü) şu olmuştur, kitap iyilerin yendiği, kötülerin yenildiği, son saniyede dünyanın kurtarıldığı aptal hollywood filmlerinin finaline benzemiş.
sinestezi üzerine bir kitap yazma fikri ise oldukça güzeldi. ve herşeye rağmen bir şeyler öğrenmeniz mümkündür.
şu sıralar okuduğum kitap.okuyorum okuyorum sanki hep aynı yerdeyim sanki bu bir dejavu!
kitap hakkında az biraz bilgi sahibi olayım diye nette gezerken geri zekalı bir kitap katili yüzünden kitabın sonunu da öğrenmiş oldum.münasebetsiz insan.ama yinede sonu sürpriz sanırım okuyalım bakalım ne olacak...
adrenalin oranı olasılıksız kadar olmasa da bilim ve felsefeye doyuran, insana yeterince oha çektiren adam fawerin muhteşem romanı. biraz uzun ama okuması cok keyifli.. şiddetle tavsiye edilesi, bir solukta bitirilesi
okuduktan sonra umarım filmi de yapılır(ki çok güzel olur valla) diye umut ettiğim harika kitap. olasılıksız ile bağı tek bir cümleyle kurması beni benden almıştı...
