bana amerikayla ingiltere arasında kalmış insanlar gibi geliyor emolar. yani ingiliz melankolisiyle amerikan her işin bokunu çıkarma tarzının acayip bir sentezi gibi geliyorlar. bana kalırsa biraz da gothic uzantısılar. bazen de grunge denilen şeyle pek fark göremiyorum. kurt cobain'in aman inançlarımı sktiler. aman hayatıma tecavüz ettiler. aman çok şikayetim var, kendimi kesicem tarzı liriklerinin çok benzerleri emolar tarafından da kullanılıyor yani. gerçekçi olalım, kendimizi kandırmayalım. eğer grunge çok süper bişeyse emo da mükemmel bişeydir. ama emo berbat bişeyse grunge da berbattır. pek bir fark yok.
ben kendim emo değilim, grunge hiç değilim. emo da, grunge da sikko amerikan beyaz kültüründen çıkan ve liselilere hitap eden müziklerdir. ama biz de liseliydik. dinlemedik mi, dinledik. ben şimdi genç kardeşlerimi uyarıyorum. aranda 6-7 saat zaman farkı olan adamla kolay kolay anlaşamazsın. kendine gel. amerikadan gelen bir müziği en az 10 kişinin üstünde test ettikten sonra dinlerim, o denli güvenmem yani oraların müziğine. siz de güvenmeyin, kimse güvenmesin.
gelelim
death cab for cutie durumuna. death cab for cutie isimden dolayı emo zannedilen fakat aslında harbiden delikanlı olan bir gruptur. zira emo gruplarının isimleri anlamsız bi şekilde uzundur. ben kendim şahsen bir dakika içinde 45 tane emo grubu ismi uydurabiliyorum. mesela
killing you but a fly
mostly dead like autumn
holdtight the american youth
shoes of an purple elephant
existing door to hell
grinding bus at riddling street
filan falan. bunların hepsi emo grubu ismi olabilecek kalitede isimler. ben buldum ve açıkçası
holdtight the american youth favorim. ama
death cab for cutie emo bir grup değildir. iftira atmayın, allah çarpar.
death cab for cutie anlı şanlı bir indie rock grubudur.
