a) merdivenler şehri. düz yer yok bir yerden bir yere giderken merdiven inip çıkmaktan imanınız gevrer.
b) öğrencilere yüksek fiyatla ev kiralayanlar insanların şehri.
c) birde üniversitesi vardır ömür çürüten, özellikle mühendislik fakültesi, öğrencilerin hepsi yatay geçiş yapacam diye okula başlayıp en başarılısı 5 senede mezun oluyor.
iki tane kazasını yetiştirip vilayet yapınca (bartın , karabük) yüzölçümü ve nüfusu küçülmüş 67 plakalı batı karadeniz vilayeti.
bir sanayi ve ekonomi şehri olduğu için de (ttk, erdemir vs.) pahalı bir şehirdir.yabancıların şikayet etmesi normaldir.krizden filan çok fazla etkilenmez. köylerinde bile her evde mutlaka iyi kötü maaş alan biri/birileri vardır. ereğli ilçesi görülmeye, yaşamaya değerdir. memleketim hakkında objektif olamayacağım için satırlarıma burada son veriyorum. (bkz: acele cevap)
asıl ismi gül dağı zonu nitelemesinden gelir. zonguldağın kurulduğu yerdeki dağın ismi gül dağıdır. fransızların zone gul dag dediği muhitin zaman içerisinde halk arasındaki değişimi sonrası zonguldak olarak kalmıştır.
yazları ılıman ve yağışlı kışları ılıman ve yağışlı olan il. her 10 kişiden 6sının ya intihar ettiği, ya girişimde bulunduğu yada ciddi ciddi intihar etmeyi düşündüğü şehir. yılda 30 gün havanın açık olduğu ilimiz. bunlar istatiski veriler olup zonguldak'a bir garezim yoktur fakat kendisinde grizu vardır.
sahip olduğu merdivenler yüzünden kış aylarında sık sık düşüp çanağınızı kırmanıza sebep olan il. (kar yağmasa bile denizden gelen nem yüzünden merdivenler buz tutar.)
batı karadenizin bodrumu, belki sadece istiklal caddesi gibi olmasa da gazipaşa caddesinde , özellikle gençlerin ve çarşıya gidiyoruz adı altında herkesin gittiği tek caddesinin olmasına rağmen , insanların birbirlerini yolda taciz etmedikleri, karı kız ayarlamak derdiyle sokaklara düşmedikleri, insana insan hayvana ve doğaya sevgiyle yaklaşan toplulukların bulunduğu, denizi , yeşili ve kışın pek o kadar olmasa da yazın tertemiz havasıyla bodrumu aratmayacak kadar güzellikteki işçi kenti. sakin bir yaşam , tasasız dertsiz , sıra beklemenin az olduğu, tam kafa dinlemek için ideal olan yerleşim birimi.
şahinaz gibi bir bünyeyi içinde barındıran şehir. zonguldaklı olupta adliye de batak oynamamış gence de genç demem şahsen. liman arkasında şarap içmek falan ne bileyim ya denizi , yazı , kışı bambaşkadır.
taş komürü havzası, merdivenler şehri .... herkes zonguldak' ı değilde kdz ereğliyi daha çok beğenir akisne ben zonguldakta hep daha mutlu olmuşumdur .bir iki gün nemden saçlarım tel tel kalksada birsüre sonra alışıırm .liman arkadsında kayalarda oturup akşam karanlıkta sohbet etmeninde keyfi başkadır benim için
çay simit tavla üçgeninin hakim olduğu,gidince özlediğin gelince sıkıldığın özellikle kış aylarında istanbul pastanesi kutay pastanesi arasında boş bi masa bulabilmek için mekik dokuduğun hatta bazen girişte biri kalksa da artık oturabilsek diye dakikalarca ayakta beklediğin,,her aile de mutlaka ttk' da çalışan en az bir kişi olan,üniversiteye gelen öğrencilerin kurtulmak için gün saydığı,ayrıca herşeyin çok pahalı olmasıyla ün yapmış,plakası 67 telefon kodu ise 0 372 olan,orada doğmayanların sevemeyeceği, doğanların ise vazgeçemeyeceği şehir..memleketim...
1991'de 4 gün süren ve 100.000'den fazla bir kitlenin katılımıyla gerçekleştirilen aynı zamanda iktidarın değişmesine neden olan efsanevi büyük ankara yürüyüşü'nü gerçekleştirmiş maden işçilerinin güzel şehri, memleketim.
grizu patlaması sonrası bir çok işçinin öldüğü şehirdir.
aynı zamanda zonguldaktaki madenlerin kapanmaması için ankaraya büyük bir yürüş gerçekleştirmiş şehirdir.
karadenizin karakteristik yapısından ötürü dağlık alana kurulmuş olan bu yüzden de şehir merkezinden ziyade kozlu ilçesine doğru genişleme eğilimine girmiş kendince güzel şehir...
tüm zonguldaklı ahalisinin başka şehirlere gittiğinde güneş yanığı olduğu şehir. öyleki yılın 350 gün kapalı olan havası aynı oranda sinuzit ve şemsiyesi olan insan anlamına da gelmektedir. kültürlü, marjinal insanları ile tanınır.
artıkk iyiden iyiye sıkıldığım ve kaçmak için binbir fırsat kolladığım ttk nında bitmesiyle hiçbir albenisinin kalmadığı gibi emeğin değil emeklinin başkenti olmaya yüz tutan karadeniz kenti
