son günlerin moda sözüdür. eskiden bir şekilde ön plana çıkan yazarların uçurulmalarıyla meşgul olurduk birkaç gün. bir kısım onun yazacaklarından yoksun olacaklarından şikayetçiydi, bir kısımsa yazdıklarından yoksun olacağından...
artık sözlük yazarları değil, yazarlar sözlüğü bırakıyorlar. sadece itü sözlük içerisinde vuku bulan bir hadise değil bu elbet. birçok sözlükte "gidiyorum, bu son yazım, arkamdan ağlamayın" altmesajlı, duygu yüklü girileri görüyorum. sebepleri üzerine kafa yorduğum vakit, kişisel anlaşmazlıkları bir kenara koyarsak, insanların 10 seneyi aşkındır kendilerinin yarattıkları ve geliştirdikleri bu oluşumdan yavaş yavaş bıktıklarını düşünüyorum. mesela her zaman itü sözlük yazarları olarak ekşi sözlüğü gerileme safhasında olduğunu düşünmez miyiz?
yazarlığın ilk günleri istisnasız herkes için aşırı heyecanlıdır ve tarz oturtmak, iyi başlangıç yapmak adına ekstra titiz yazılar bu dönemde hayat bulur. sonraları kaşarlandığımızdan olacak değişiklik adına formatı esnetmeye yada yeni fasilitelere dahil olma yoluna gideriz. zirveler, chat sayfası bunlardan birkaçıdır. en nihayetinde kaçınılmaz olarak burası sıradanlaşır ve sanki bir daha asla yazamayacak gibi hissederiz.
kişisel olarak giden bünyenin bizleri acıtan, hepiniz kakasınız işte bundan gidiyorum eğilimdeki yazılarını gereksiz buluyorum. çok kimseler vardır ki senelerdir yazı yazmamıştır. bu, onların sözlüğü ebediyete kadar terkettikleri anlamına da gelebilir, bir gün yeniden yazacakları anlamına da. neden böyle gereksiz taahhüt verilerek ilerisi için kendini zan altına alma yoluna gider bir yazar aklım almıyor. sıkıldıysan yazma, belki bir gün yine yazmak istersin.
