vega'nın hafif müzik albümündeki 2. şarkı. dibe vurmuşken dinlenmemeli, insana normalde yapmayacağı şeyler yapma gazını verebilir...
bir senin gözler beni anlar, elimde değil
görür görmez deliren ihtiyaçlar elimde değil
düşerken son bir kez yalana, benimsin, benim
yalansan yalanı severim, elimde değil
gitme ne olur gitme, itirazlar elimde değil
yalnızım yalnızız, yalnızlıklar elimde değil
düşerken son bir kez yalana benimsin, benim
yalansan yalanı severim, elimde değil
yüzü suyu hürmetine bir gel aşkın
içimde bir rüzgar essin
bu gece doldumi bu gece taştım
adımı yüzüme söylersin
gel kollarına bir gel aşkın
içinde bir rüzgar essin
geceme doldun, geceme taştın
güzelsin, ah güzelsin
gözlerinden sızan karanlıklar umrumda değil
ne şimdi ne sonra ne boşluklar umrumda değil
düşerken son bir kez yalana benimsin, benim
yalansan yalanı severim, elimde değil
dizime başını düşür, uyu
saçlarım yüzünde gezsin
geceler uzun
geceler boyu ben yorgun sen güzelsin
dizime başını düşür uyu
korkular içimden aksın, gitsin
geceler uzun
geceler boyu ben yorgun sen güzelsin
albümün en güzel parçası diyemeyceğim,ancak mükemmel bir şarkı.ağlatır evet doğrudur.mahveder hatta,heryerde dinlenilesidir.hafif müzik-parça 2.diyecek pek fazla birşey de bulunamaz.
gayet güzel sözleri olan vega şarkısı. deniz özbey'in şarkının bu kadar güzel olmasında bence çok büyük etkisi var. ayrıca yine bana göre hafif müzik'in en süper şarkısı.
gecenin 4'ünde beni benden alıp götüren, yüce sözlere ve inanılmaz melodiye sahip bir şarkı..sözlerindeki anlamlar, anlamların içindeki anılar okadar yakındı ki bana sanki dinlerken şarkıyı yaşadıgım olayları gördüm gözlerimin önünde..sanki oradaki haykırıştı benim de yaptıgım; sanki "yalansan, yalanı da severim" demiştim ben de. aslında çok iyi hatırlıyorum "gitme ne olur gitme, itirazlar elimde değil " demiştim ben de..ama dinletememiştim."yüzü suyu hürmetine aşkın gel" demiştim çok defa ama olmamıştı..elimde değil; sanki elimde değil derken asıl demeye çalıştığı "bazen ne yaparsan yap,olmuyor bazen" olan bir duygu kütlesi.
ortaokulda karşılıklı hoşlanılan bir çocuk vardır,ama lgs düşünüldüğü için ne çocuk açılmıştır ne de kız.çok iyi anlaşırlar,sürekli birliktedirler hatta bazıları bunlar çıkıyor diye söylenti çıkarmıştır okulda,şiddetle inkar edilmiş arkadaşlıkları bastıra bastıra söylenmiştir. en yakın arkadaşlarına bile (ki onlar da ortaktır) anlatmak şöyle dursun,kendilerine bile itiraf edemezler,hep görmemezlikten gelirler,batırırlar.8.sınıftalardır,zaten okul bitecek muhtemelen farklı okullara gidilecektir,bu satten sonra açılmak ikisi için de sınav öncesi bi kargaşa olacağından çok küçük imalardan öteye gitmezler,daha sonra da bi şekilde nötrlerler zaten yaktıkları o küçücük ışığı da.. sınav geçmiş,karne için okula gidilmiştir,diğer samimi arkadaşlarıyla nasılsa birbirleriyle de öyle vedalaşırlar,beklerler belki birşey söyler diye,ama birkaç saniye bakabildikleri yaşlı gözleri konuşur sadece karşılıklı.. ikisi de ağlamıştır,ama birbirleri için değil,yalnızca okul bittiği için,bu kamuflajla ikisi de rahat rahat ağlamıştır. henüz cep telefonları da yok,bir daha nasıl görecekler birbirlerini kimbilir,hatta görebilecekler mi acaba?..
ve o yaz kızın babasının tayini başka bir ile çıkar.kız buruktur,burda olsam belki bi şekilde ulaşırdı ban ya da ben ona ulaşabilirdim belki diye düşünür ama yapacak birşey kalmamıştır... düşünceler bu şekildeyken sınav sonuçları açıklanır,annesinin de anasınıfı öğretmenliği yaptığı eski okuluna annesinin evraklarından birini imzalatmak için gittiğinde belki de hayatında duyduğu en güzel haberi alır,arkadaşı(!)gideceği ildeki fen lisesini kazanmıştır! heycandan elleri titrer,ister istemez yüzüne kocaman bir gülücük yerleşmiştir.. bir süre böyle kurulan hayallerle geçer, ama gerçeğin yüzüne vurması çok zaman almaz,nasıl ulaşacak ki ona? ulaşsa bile ne diyebilir ki? hem onun kızı bulması gerekmektedir ki acaba onu hala düşünüyor mudur?
nihayet taşınmışlardır,okul açılmak üzeredir,yeni okulunu görmeye giden kız gözlerine inanamaz,okulları aynı kampüs(eğitim kompleksi diye geçer,anadolu,anadolu öğretmen,fen lisesi,yurtları ve anaokulu vardır bu komplekste) içindedir!
okul açılmıştır,2 ay geçmiştir aradan ama hala hiç bir haber yoktur,ne kız gitmiştir onun okuluna ne de çocuk cesaret edebilip gelebilmiştir kızın yanına. ve bir gün anahtarına evde unutan kızımız annesinin okuluna anahtar almak için giderken yurt merdivenlerinden inen birini görür,"o olurmuş bi de,saçmalama yaa,yuh artık,ama onun gibi yürüyor! kızım bi git o kadar da değil yani" beyninden bu düşünceler geçerken farkeder ki odur! evet bu o! karşılaşmışlardır iişte nihayet,konuşurlar konuşurlar,konuşurlar ama sadece bundan ibarettir 2saatten fazla ayakta durup konuşmuşlardır ama ayrılırken içlerini kemirip durduğu halde ikisi de isteyememiştir telefon numaralarını.neyseki birkaç hafta sonra tekrar karşılaşırlar telefon numaralarını yine isteyememiş olsalar da gizliden gizliye bir buluşma günü ayarlamışlardır(-ben perşembe günleri hep böyle çıkıyorum tek başıma geziyorum kampüsü *aa ben de hep annemin yanına gelirim perşembeleri şeklinde)
birsüre böyle karşılaşırlar(!)ama hala çıt yoktur,en sonunda kız artık yeter ya,sevmiyo bu çocuk beni,ben de kendimi kandırıyorum böyle diye düşünür ve buluşmaya gitmez.çocuk bekler,bekler,bekler en sonunda o da vazgeçer beklemekten. birkaç ay sonra arkadaşlarının gazına gelen kız başka biriyle çıkmaya başlar,çok sonra öğrenir ki o çocuk ve şimdiki erkek arkadaşı çok samimi arkadaş olmuşlardır. arada sırada dershanede karşılaşırlar,gayet resmi.. lise sona gelirler,seçme sınıf olduğu için aynı sınıftalardır dershanede kız,eski erkek arkadaşı ve ortaokul aşkı..bu kezde öss vardır önlerinde,ayrıca en samimi arkadaşının eski kız arkadaşına nasıl açılabilir ki çocuk,zaten iyice bastırmışlardır duygularını,arkadaşlardır sadece.çocuk akşam çıkışlarında evine bırakır kızı hepsi bu..
öss sonuçları açıklanır kız selçuk tıpı kazanmıştır,o ise hacettepe tıpı,ararlar birbirlerini tebrik ederlerler,eh artık yolları tamamen ayrılmıştır..
ama böyle olmaz,üniversiteye başladıkları yıl kızın attığı bayram mesajı 2 ay süren bir mesajlaşmanın başlangıcı olur,ve en nihayetinde çocuk kıza açılır tabii kız da çocuğa.ve 4gün sonrası tıp bayramı dolasyısıyla okulları tatildir,kıza hayatında karşılaştığı en güzel sürprizi yapan çocuk çıkıp gelmiştir konyaya.gezerlerken birden müzik markete girer ve kıza daha önceden bahsettiği vega cdsini hediye eder.elimde değil der,ben çok seviyorum..
ve hava kararır yarın okulda zorunlu ders vardır,çocuk gitmek zorundadır,otogarda birkez daha sarılırlar.ilk sarılmaları da yine osabah otogarda olmuştur,hafif çiseleyen yağmurun altında,7yılın acısını çıkarırcasına uzuun uzun. ve içinde aşkıyla otobüs gider,kız ağlayarak izlerken.. eve dönerken durdurmaya çalışır gözyaşlarını,insanlar bakıyordur çünkü,ama elinde değildir...
eve gelir ilk kez dinlemek için açar elimde değili..
gitme ne olur gitme,itirazlar elimde değil
yalnızım yalnızız yalnızlıklar elimde değil
düşerken son bir kez yalana benimsin benim
yalansan yalanı severim elimde değil...
(bkz: çok özlemek)
ne kadar güzel,ne kadar anlamlıymış ve ben ne önyargılıymışım herhangi bir vega şarkısının beni bu kadar kendine bağlayacağını sanmayarak.yüzü suyu hürmetine bir gel aşkın diyerek başlasın diye kaç kere dinledim acaba.bir de;
geceler uzun
geceler boyu ben yorgun, sen güzelsin..
gözlerinden dahi hüznü, acıyı sızdırabilcek kadar dipte olan, hiç umudu olmayan bir insana aşıkken onunla birlikte dibe doğru inmeye razı olmak.. her şeyden vazgeçiş, sırf onunla bir oluş..
deniz özbey'in sesinin tüm güzelliğiyle ortaya çıktığı ve
gözlerinden sızan karanlıklar umrumda değil
ne şimdi ne sonra ne boşluklar umrumda değil
düşerken son bir kez yalana benimsin, benim
yalansan yalanı severim, elimde değil
diyebilecek kadar cesur bir şarkı... geleceği çok düşünmeden ilişkiye devam etmeyi, endişelendikçe hayatın ağırlaştığını, kaygıları bir kenara bırakıp yaşanan güzelliğin içinde kaybolmayı söyler şarkı.
çok yerde kullanıldığı gibi "yüzü suyu hürmetine bi gel aşkım" değil "yüzü suyu hürmetine bi gel aşkın" şeklinde sözlere sahip olan fevkaladenin fevkinde bir vega şarkısı.
her dinleyişte daha fazla etkili olan şahane vega şarkısı. özellikle bir ayrılık sonrasında insanın hayatına giriyorsa o hayatı karartmaya yetecek kadar etkileyicidir. şarkı çıktığından beri kaç kere dinledim saymadım ama bu kadar çok dinlediğim başka bir şarkı yok sanırım. her dinleyişimde daha da çok yaralıyor. deniz özbey ve tuğrul akyüz ellerinize sağlık diyerek bu giriye son veriyorum.
