|
|
- mevlevilerin sema ederken tennureyi tutması için bele sarılan kulağa verilen isim. mevlevîlerde bu söz, 'eliflâmet' şeklinde söylenir. arap alfabesindeki 'elif' harfine benzer, uzun, mustatîlî, dört parmak eninde, iki ucu birer üçgen teşkil edecek tarzda sivri, içi düz yün kumaşla kaplı, üstüne, nispeten ince bir kumaş geçirilmiş, kenarlarına zemin rengine nispetle daha koyu, yahut daha açık renkte kumaştan bir zırh çekilmiş, aşağı yukarı bir buçuk metre uzunluğunda bir kemer. sola doğru, bele, tennurenin üstüne sarılır ve bedenin biraz sol tarafına rastlayan ucu, öbür kısmın üstüne gelir. bu uca dikilmiş uzun bir şerit bulunur. bu şerit, kuşağın tam ortasından ve üstten bele dolanır ve ucu, dolanmış kısma sıkıca sokulur, bu suretle elifî nemed, bu şeritle bağlanmış olur.
|
