kendisini sürekli geliştirmeye çalışan insanların kendilerine gelen her eleştireye polyanavari bir şekilde olumlu bir anlam çıkartması sebebiyle aldıkları keyif hali. *
eleştirildiğine göre birşey üretmiş bir insandır herşeyden önce. bir satır birşey yazmış, bir film çekmiş, bir şiir yazmış, ez cümle birşey yapmıştır mutlaka. eh eleştirilmekten zevk almak da, aslında yaptığı şeyin birisi ya da birileri tarafından okunduğunun-izlendiğinin-görüldüğünün ve dahi üstünde iki kelam etmenin gerek duyulduğunun göstergesidir.
demek ki neymiş, üretken insanın geri dönüşümü sevmesiymiş.
okumadan, görmeden, bakmadan, izlemeden eleştirenler mi var dediniz. evet evet dediniz duydum. o vakit demek ki üreteni tanıyorlar, biliyorlar, eh bu adam ya da kadın ne yapsa kötüdür-eksiktir-iyidir diyebiliyorlar. olmadı mı!? hiç tanımadan mı eleştirenler var dediniz. ben bilmem onu kendilerini anlatsınlar.
eleştirinin de yapıcı ve yıkıcı olarak ana renkleri olduğunu milyon tane de ara rengi pardon çeşiti olduğunu söyler ve eleştirilmek üzere yazı yazmaya çekilirim.
