anadolu insanının hayran olduğu bir göz rengidir desek herhalde yanlış bir tanımlama yapmış olmayız. bugüne kadar "ela mı? ııhhh; sevmem" diyen insana rastlayamadım. herkes bir biçimde "ela göz" ve "ela gözlü" hayranıdır. türkülerimiz de bunun dile getirilmiş biçimidir. birkaç örnek verelim:
ela gözlüm ben bu elden gidersem
zülfü perişanım kal melûl melûl
kerem et aklından çıkarma beni
ağla gözyaşını sil melûl melûl
*****
ela gözlerini sevdiğim dilber
aşığın ağlatmak ar değil midir
ciğerimi aşk oduna
* dağlatma
şu sinemde yanan nar
* değil midir
*****
ela gözlü nazlı yari
görem dedim göremedim
boş kalmıştır kavil yeri
varam dedim varamadım
bunun gibi çok sayıda örnek verilebilir.
uzun sözün kısası severiz biz ela gözü. yarin gözüdür o göz. gönül gözüdür kimi zaman. öyledir.