kendi fikirlerini paylaşmaktan öte, toplum popülizmine katkıda bulunayım, ismim yankılansın gibi düşünceleri bünyelerinde barındırmayan; herkes hep bir ağızdan haykırmaktadır ben de eksik kalmayayım, "aman koş recai bizi geçtiler!" nidalarını kendine ilke edinmemiş, tam tersine dışlayabilmiş insanlar bütününün eylemleridir.
sözlükteki yazarların fikirleri ve bu fikirler etrafındaki gruplaşmalar, sözlüğün genel yapısı göz önünde bulundurulduğunda her zaman var olacak olan eksi oy gerçeğini olgunlukla karşılamaktır.
bir de içten içe karizmatör bir tavır içerisinde "çok da sikimdeydi, ben sölemek istediğimi söyledim gerisi umrumda değil" diyebilmektir.
"verdiğin eksi oyu takmıyorum. ne takıcam. eksi oy verdin ama takmadım bunu. evet hiç de önemli değil bence. takmadığım bi durum yani. takılıp kalmam eksi oylara. ben işime bakarım. taktığımı düşünüyosan yanılırsın. takmış gibi mi duruyorum? hiç sanmam" dır.
"ohh verin verin eksi. hiç önemsemiyorum" diye editler girilir bir de. ben bunları şuna benzetiyorum; hani ilkokulda öğretmen masasına çağırır cetveli ver eder avuçlara. sonra sırana oturursun gözünde acıdan kaynaklı iki damla yaşla, gülen arkadaşlarına "acımadı ki oğlum" dersin. bunun gibi bişey. aynı psikoloji bence
