ekonomik krizin hissedildiği anlar  

ağır ağır kendini gösterir. ilk başta anlaşılmaz, bir aya kalmadan kriz - hissetme grafiğinde "lan noluyor" eğrisi oluşur.

mesela

-muhteşem bim ürünleri (ikea'yı tartışan millettik, ne olduk)
-ekmeğin fiyatını umursamazken sorar olmak,
-çayın bir anda pahalı gelmesi,
-daha fazla yürüdüğünü fark etmek,
-sinemada filmleri fayda maksimizasyonunu baz alarak tercih etmek,
-gösterime giren filmleri "evde izlenecekler" gibi garip bir kategoriye sık sık dahil etmek,
- korsan ticarete daha sık mazeret üretmek,
- aniden ev yapımı salça kavanozlarının peyda olması ve sayısındaki artış,
- market poşeti yerine daha çok pazar poşeti ile eve dönmek,
- yılların kaliteli üretip ortalama fiyata satılan markalarını "iyice kazıkçı oldular lan" anafikri ile kritike etmek,
- şık yağmurluklar, polarlar vs yerine yün içlik ve iç donuna hayran kalmak,
- tavuk dönerin altın yıllarına dönmesi,
- sayısal lotoyu bilimsel teniklerle incelemeye başlamak,
- sık sık uzaklara bakmak, dalmak,
- eskiye nazaran daha sık küfretmek,
- gece don atlet işemeye gidememek; kaloriferden,kombiden çok yorgandan, battaniyeden medet ummak

yıl sonu zammında sıfır çekileceğinin anlaşıldığı andır. iki yıl boyunca aynı maaşa çalışacak olmanın kafaya dank ettiği andır. herşey günbegün pahalılaşırken aynı parayla geçinmek zorunda kalındığı andır. tüm bunların sonucunda yemişim bu şirketi diyerek sözlükte fink atmaya başlanıldığı andır.

öğrenci evindeki tüm bireylerin, evdeki çamaşır makinasına "acaba kaç para yapar" diyerek baktığı andır.

(bkz: ben bugün bunu gördüm)
(bkz: ne yazık ki)

(bkz: 2008 ekonomik krizi)

(bkz: kriz içimizdehh içimizdeehhh)

(bkz: kdvsi de içinde)

hamdolsun krizin bizi teğet geçip sonra derhal bumerang gibi dönerek hassas bölgelerimize dokunmasıdır. daha da kötüsü şudur.

(bkz: vandersexxxx)
(bkz: eurotrip)

genel müdürün toplantı yapıp gözünüzün önünde 2si müdür 4 çalışanı çatır çatır işten çıkardığı andır.

esnaf lokantalarında öğlen yemeklerinde peydah olan tenhalıktır. her zaman kuzu tandır yanına iç pilav üstüne de kavrulmuş un helvası yerken kah kah gülen grubun masasındaki sıkıntılı donukluktur. şişman ve gürül sesli babacan abinin garsonun kulağına eğilip bir şeyler söylemesi, ardından münasebetsiz garsonun "pilav üstü kuru çeek" bağırtısının kartonpiyer kaplı kolonlarda yankılanışıdır.

menünün ekmek arası ekmek olma zamanıdır.

(bkz: çok fakirim lan sözlük)

cepte kalan 5 ytl ile 5 gün geçireceğim gerçeğiyle karşı karşıya kalmak.günde iki simit yesem, tamamdır bu iş.

öğrenci'nin dönem başında harç parasını yatırdığında olmazsa olmaz kitapları alabilmek için parası kalmaması akabinde aileye üzülürler diye belirtmeden derslerden çok bunu düşünmeye başlamasıdır. işçi'nin dövecek demirin altından çekilip boşuğa vurmaya başladığı anlardır ki eve gidince de ailesine hava ile karın doyuramayacağını anladığı anlardır. memurun ısınmak için doğalgazlı evinde soba borusunu takacak baca deliği aradığı anlardır ki bütçesi de o delik gibi olmuştur sürekli içeri soğuk hava girmektedir genellikle bir gazete topu ile orayı tıkamaya çalışır aynen sabah kalkınca sağlıklı olmak için(!) içtiği aç karnına bir bardak su gibidir. üretim yapanın ürettiklerini maaş diye yanında çalışanlara taktim etmeyi düşünmeye başladığı anlardır ki çıkarcağı işçileri için hesap yapmaya başlamak ayrı bir dert olsa gerektir. bu böyle uzar gider his bu belli olmaz nerden çıkacağı, a birde iktidarda olanların yalan söylemek için gece özel toplantıların yapılmaya başlaması ve artık kendilerine bile aktaracak hortumun ellerinde pörsük bir şekilde kaldığını anladığı saatlerdir.bir saat geriye alsak düzelir mi acaba,çünkü hep bir darboğazdan geçen ekonomimiz, kemer sıkmanın en büyük spor kabul gördüğü bir politikamız var bizim, şimdi tekrar soralım bir saat geriye alsak düzelir mi? belki de 70 yıl geriye alınmalıdır. belki de bu sayede başka hislerin hatırlanmasına yardımcı olabilir.

işten çıkartılanların işyükünün kalanlara dağıtıldığı an da bu anlardan biridir. kriz geçtikten ve işler açıldıktan sonra da epey bir süre gider böyle bu, bıçak kemiğe dayanır sonra.

bünyesinde bitirme tasarım projesi yapacağın ve orda işe girme hayalleri kurduğun işletmenin yatırımdan vazgeçmesi sonucu hayal kırıklığı yaşadığın andır.

arabayı 1 ay önce alıp şimdi satmak zorunda kalmak.

taşınmaz fiyalarının neredeyse yarı yarıya düşmesini fırsat bilen akbabaların, paraya acilen ihtiyacı olan ve bunun için de taşınmazını gerçek fiyatının çok altından satmak zorunda olanları üzerinde uçuşmaya başlaması.

bekar yaşayıp evin ihtiyaçlarına, kişisel ihtiyaçlara, faturalara paranın yetmediğinin anlaşıldığı anlara tekabül eder.