|
|
- genel de öğrenci evlerinde yiyecek bişey bulunmadığında yapılan karın doyurucu..bazen evde annelerin yemek olmadığında
-ekmek arsı yap ye oğlum.. dediği şey
- ekmek arası yemiyenler için tarif edeyim : hamburgerin yandan yemişi hamburger ekmeği yerine normal ekmek kullanılır. bir de kendin hazırlıyosun içine koyduğun malzemeye göre adı da değişebiliyor: ekmek arası domates, ekmek arası peynir, ekmek arası ekmek gibi.
(chixculub, 09.04.2006 04:48 ~ 07.10.2006 16:02)
- charles bukowski'nin bir kitabının adı.
- bukowski'nin çocukluğuna dair yazdığı kitabı. arka kapağında şöyle yazar :
-ilgi duymuyordum. hiçbir şeye ilgi duymuyordum. nasıl kaçabileceğime dair hiç fikrim yoktu. diğerleri yaşamdan tat alıyorlardı hiç olmazsa. benim anlamadığım bir şeyi anlamışlardı sanki. bende bir eksiklik vardı belki de. mümkündü. sık sık aşağılık duygusuna kapılırdım. onlardan uzak olmak istiyordum. gidecek yerim yoktu ama. intihar ? tanrım, çaba gerektiriyordu. beş yıl uyumak istiyordum ama izin vermezlerdi.
çeviri avi pardo'ya aittir efendim.
- (bkz: ham on rye)
- çocukluğumun en önemli öğünüydü. sabahtan akşama kadar mahallede alman kale , dokuz aylık ve maç diye zaman geçirirken karnım acıktığı anda evin balkonunun altına gider : "anneeee anneeee karnım acıktı bana bir ekmek arası yapsana" diye bağırırdım. sonra bi köşeye çekilip ekmek arasını mideye indirir ve dokuz aylık oynamaya kaldığı yerden devam ederdim arkadaşlarla.
- "ekmek arası x" şeklinde bir formulü olan, x yerine aklınıza gelen herhangi bir yiyeceği koyabileceğiniz ürün. ekmek arası börek bile vardır.
(bkz: ben bugün bunu gördüm)
- izmir'de bulunan, adından anlaşılacağı gibi ekmek arası ürünler (çok garip oldu be) satan restoran zinciridir.
(bkz: döner)
(bkz: kokoreç)
- (bkz: yarıma sosisli)
(bkz: bol etli yarım)
- the catcher in the rye ile benzer bir tada sahip olan büyük üstad bukowski'nin çocukluk ve gençlik yıllarını anlattığı etkileyici yapıt. okuyunca hissedeceğiniz şey muhtemelen bukowski'nin çocukken bokunu tuttuğunda hissettiği hisle özdeş olacak. ve sanırım roquentin'de aynı dertten müzdaripti...
- 13 14 yaşlarımda geri zekalının
biri bana bu kitabı hediye ettiğinde ne kadar da güzel bilirdim dünyayı, insanları, hayatları. her şey bu kitaptan sonra başladı diyebilirim. giden çocukluk, farkındalık, acayip bir sürü his. fotoğrafı öyle bir çekmişti ki bukowski insanı tavana zıplatacak kadar şaşırtıcı ve bir o kadar da gerçekti. keşke bu kitap hiç yazılmasaydı ve keşke bukowski onları hiç yaşamasaydı demişimdir hep.
|
