21 haziranı es geçecek katılımcıların fena halde pişman olacağı etkinlik. dans müziği sahnesinin en kült bayanı (roisin murphy) ayağımıza geliyor hem de 22,5 ytl gibi bir bilet fiyatıyla. kaçıran "ah ben bu kadını niye görmedim?!" diye yıllar sonra kafasını duvarlara vurur (tabi kıyısından köşesinden bu tür müziklerle ilgileniyorsa), benden söylemesi.
unirock festival ile aynı günlerde olan festivaldir
düzenleyenlerin birbirlerine kılı var galiba. ya da "animasyon filmleri çocuklar izler o zaman orjinal dilde getirmeyelim" gibi "rockçı adam elektronik dinlemez!" veya "elektronikçi adam rock dinlemez!" anlayışı var.
yahu ben ikisini de dinleyen bir adam olamaz mıyım, zaten bu toprakların havasını soluyan biri olarak kapı gıcırtısına oynama yükümlülüğüm var, en pis metalci olmuş yüzümü beyaza boyamış ormanlarda klip çekmişim kaç yazar.
yazın ilk festivali efes pilsen one love festival, bu yıl her zamankinden daha uzun sürecek!
efes pilsen one love festival, bu yıl 21-22 haziran’da yeni mekanı santralistanbul’da düzenleniyor. yılın en uzun günü olan 21 haziran’da başlayacak organizasyondaki en dikkat çeken yeniliklerden biri, kapıların saat 14:00 itibariyle festivalcilere açılması.
efes pilsen one love festival’de pizza’dan mangalda et şiş, tavuk ve sosise, mısırdan patates kızartması ve hellime etoburlar ve otoburlar için birçok çeşit yiyecek bulunabileceğinden çimlerde yeme-içme keyfi de festivalin vaadlerinden biri…
dahası, müzik dinlemek, dans etmek, yemek-içmek ve çimlere uzanıp keyif yapmaktan arta kalan zamanınızda da tüm gün sürecek olan langırt, dart, çeşitli workshoplar vb. bir çok aktiviteye katılınabilir. festival alanına taksim’den düzenli aralıklarla ücretsiz servis de mevcut.
efes pilsen one love festival'in günün renkleri henüz parlakken başlayacak dansla dolu ilk günü 21 haziran için dans ayakkabılarınızı hazırlayın! dünya dans camiasının en önemli isimlerinin sahne alacağı günde festivalciler roisin murphy, hot chip, the long blondes, bedük, kreş ve style-ist'le dansın doruklarında heyecanlı bir geziye çıkacak.
festivalin ikinci günü 22 haziran’da ise, etrafınızdaki herşey, kanınızı kaynatacak bir müzik eşliğinde hızla dönmeye başlayacak. gypsy müziğin dünyaca tanınmış isimleri eşliğinde içinizden geldiğince dans edecek, gogol bordello, shantel & bucovina club orkestar, miss platinum, baba zula, gevende, selim sesler, kolektif istanbul ve dj ahmet musluoğlu'yla çılgın bir günün tadını çıkaracaksınız. efes pilsen one love festival'in son günü kırmızıyı sevenler, mora tapanlar için!
yılın en uzun günü, yazın ilk festivali, efes pilsen one love festival. çünkü 21 haziran'da başlıyor. ilk gün roisin murphy, hot chip ve bedük ile elektronik, ikinci gün ise gogol bordello ve shantel ile gypsy modunda. roisin murphy'i kesinlikle kaçırmamak lazım. gerçi ikinci günün de ondan eksik kalır yanı yok, gypsy patlasın punk oynasın demişler!
biletler şimdiden satılmaya başlamış. siteden de davetiye veriliyor.
biletleri satışa girer girmez indirimle aldığım ve tarihini dört gözle beklediğim festival. sıcak haziran ayında, bir kaç günü birayla serinleyip, kaliteli müziğin keyfini çıkararak geçirmek isteyenlere birebir.
festivalin ilk gününü acar muhabiriniz noscho yerinde izledi, gerektiğinde hopladı zıpladı, gerektiğinde çimlere yuvarlandı.
öncelikle "santral istanbul nerde lan? nası gitçez olm?!" sorularına hiç yer olmadığını söyleyebilirim. 15-20 dk.da bir taksim akm'den servis* kalkıyor. çok da uzun bir yolculuk olmadığı için (20 dk. civarı) festival alanına gidişte bir problem yaşamıyorsunuz.
daha önce santral istanbul'a uğramamıştım ama önceki yıllarda efes pilsen one love'ın yapıldığı parkorman'ı aratmadı kesinlikle. eğlencelik çok yer var ve çalan müzikleri beğenmeseniz bile bir şeyler yapabiliyorsunuz. mesela guitar hero standı var. türlü türlü voleybol oynama alanları, adını unuttuğum sopa çevirme konseptli bir şeyler yapma yerleri var. hiç olmadı bir sürü oturacak yer var (çimler dahil, çime çömebiliyorsunuz rahatça); hava da rüzgarlıysa -ki dün öyleydi-, pek fazla sorun çıkmıyor.
yemekler ve içecekler doğal olarak her organizasyonda olduğu gibi pahalı. festival sponsoru efes'in 30'luk birası 5 ytl. en ucuz içecek de o zaten. eğer ikinci günde festivale uğramak isteyen olursa; yemek ve içecek alışverişlerini -ve tuvalet işlerini- festival alanının arka kısmında kalan "so cafe"de halletmelerini öneriyorum.
edit: 50'likmiş. bana az geldi sanki. o zaman uygun, haksız yere bok atmayalım.
gruplara ve performanslarına geçelim.
biz festival alanına vardığımızda kreş son şarkısını çalıyordu. bu tip yeni gruplarda aradığım mütevaziliğe sahipti kendileri, çok şımarmadan çaldılar ve gittiler. şımarık adam kendilerinden sonra çıktı: bedük. oldum olası bu herifin tipini ve müziğini sevmedim fakat dün "benden ne kadar nefret ediyorsan onu 100'le çarpabilirsin artık" diye seslendi sahneden. coverladığı (daha doğrusu ırzına geçtiği) şarkılar arasında "can't get you out of my head"*, "do it again"*, "love foolosophy"* ve "this fire"* vardı. kötüydü, çok kötüydü. hele bir de fight club kurallarından aşırdığı "bedük kuralları" yok mu? işte orada tabuta son çiviyi çaktı kendisi.
bedük kulaklarımızı tırmalarken yemek işlerimizi hallettik. o sırada şunu farkettim ki burada da anketörler, "mail'inizi verin sizi bilgilendirelim"ciler çokça var. tersleyince "uff yaaa" diyorlar, ama terslemek de çok eğlenceli. mutlaka birini tersleyin derim.
yeri gelmişken insan tiplerinden de bahsedeyim: bolca qamber de souza gördüm festival alanında. fakat gariptir, bolca düzgün insan da gördüm. yani çoğunluk (çok şükür) qamber tipli insanlardan oluşmuyordu.
the long blondes'un gitaristi hastalanınca bir kaç konserlerini iptal etmişler, onlardan biri de epol 7 performanslarıydı. organizatörler kısa sürede yelle'i getirerek iyi bir iş çıkarmış. kendilerini ilk kez dinledim fakat bende çok iyi bir izlenim yarattı. gayet hareketli, dans ettirici, gaza getirici bir müzik yapıyorlar fakat tek sorunları şarkıları fransızca söylemeleri. eşlik edemiyorsunuz. haliyle sahnede ne kadar hoplayıp zıplasalar da siz bir yerde durmak zorunda kalıyorsunuz. fakat özellikle klavyecinin gaza getirişleriyle yelle, "hot chip'ten önce insanları hazırlama" görevini başarıyla yerine getirdi.
hot chip... kendileri hakkında beklentimi düşük tutmuştum çünkü solistlerinin canlı performansta hafif bir sıçma moduna girdiğini biliyordum. nitekim düşük beklenti yüksek eğlence olarak geri döndü! shake a fist'le başladılar, boy from school'a döndüler, over and over, hold on, out at the pictures, no fit state ve ready for the floor'u çaldılar (eksik olabilir liste). kapanışı da yavaş bir parça olan in the privacy of our love'la yaptılar. ne yalan söyleyeyim, hot chip "roisin murphy'den iyi mi olacak acaba?" diye düşündürmedi değil. çok eğlenceli 1 - 1,5 saat geçirmemize yardımcı oldular. seyirciyle ilişkileri de iyiydi. sahneye bir de türkiye kaşkolu koydukları an zaten olayı bitirdiler.
hot chip'te atlayıp zıpladık, yorulduk, "oha daha roisin çıkacak, 1,5 saat var!" dedik, çöktük çimlere. benim için gecenin ana olayı hanfendiyi görmek olduğu için o 1,5 saat nasıl geçti, hiç hatırlamıyorum. su gibi aktı vallahi.
saatler 23:50'yi gösterirken anonsu amca sahneye çıktı ve "ismi konusunda özellikle beni uyardı, tam 10 dk. sonra sahneye çıkacak, sizi duymak istiyor, ro-sheen murphy!" diye bağırınca ben de kendimi kaptırıp bağırdım.
roisin murphy'nin sahne performansının güzel tarafı şu: kadın hem sahnede şovunu yapıyor, oradan oraya atlıyor zıplıyor ne bileyim her hareketi yapıyor, kıyafet değiştiriyor vs. işte; hem de müthiş bir sesle söylüyor şarkılarını. diğer popçu hatunlara nazaran roisin'in her tarafından karizma akıyor ama bu karizma soğuk bir karizma değil, aksine içinizi ısıtıyor -hem yakınlık hem de cinsellik bakımından. roisin hot chip'i de katlayarak sahneden indi ve büyük bir ihtimalle tek bir insandan daha uzun yıllar göremeyeceğim bir sahne şovu yaptı. burada 100 kişilik dans ekibiyle sahneye çıkan madonna ya da kylie türevleriyle karşılaştırmayalım roisin'i -kendisi hem o sahne ekiplerine hem de kylie, madonna gibi isimlere bin basar şu haliyle.
1,5 saatlik roisin murphy esintisinden sonra festival alanı boşaldı ve eve döndük. yine 10 dk.da bir kalkan servisler işimizi çok kolaylaştırdı sağolsun.
özetle...
bedük iğrençti. yelle güzeldi. hot chip mükemmeldi. roisin murphy ise olağanüstüydü! festival alanı ve organizasyon da kötü değildi, başarılıydı. gayet eğlenceli bir gündü 21 haziran ayağı.
inanılmaz performansıyla roisin sahnedeyken seyirci topluluğu ruzgarda dalgalanan başaklar gibi sadece saga sola ufak salınımlar sergiliyordu.. bu kadın bu şarkılar bu performans daha iyi seyircileri hak ediyor dedirten mükemmel konser oldu.. beni sorarsanız en eğlendiğim konserlerden biriydi..
bedük harikaydı, festivalin en güzel coşturan gruplarındandı. yelle berbattı, güzel dansetti ama şarkılarının hepsi birbirinin aynı, hem biz long blondes istiyoduk.. neyse.
miss platinum süperdi, feminist bi tavır sergilerdiler gözlerimizden kaçmadı değil. selim sesler ile dokuz sekizlik attık kurtlarımızı döktük, baba zula gene babalar gibi çıktı güneşin altında başımıza güneş geçme tehlikesine rağmen dönen kafalarla izledik.
shantel wazzz emeyzing. disco partizaniyi 2 kere caldılar ve o devasa kalabalık her defasında hep bir ağızdan eşlik etti. benim en çok hoşuma giden şey disco boy, koupes ve fige ki ase me'yi peş peşe çalmaları oldu.
gogol bordello ise shantel'in acaip gölgesinde kaldı, çoğu dinleyici festivalin sonunu beklemeden çıktı.
(bkz: ben)
gelelim eğlencelereeeee!
karaoke harika bi fikirmiş, kimin aklına geldiyse bin yaşasın. dartta tutturmak eziyetti onu da sölim. langırta sıra bulamadım. o top çevirmece falan güzeldi. ben efes kutularından çakma bi ferrari yaptım festivalin 1.günü, 2. gün onu orda göremedim çok kırıldım mesela.
pandomimci arkadaşın kravatını nasıl tek elle bağladığını hala çözemedim, evde denicim. eğer becerirsem edit çakarım.
eşantiyonlar, bedava kahveli dark biralar falan gayet tatmin ediciydi, 1 sırt çantası eşantiyon ve 2 efes yastığı (yer minderleri değil, hediye olan yastıklar) ile eve döndüm.
evde olmak güzel, huzur verici, dinlendirici falan ama.. efes one love festival özellikle pazar günü olan sahne performansları ile, bu sene muhteşemdi. eğlendim, yarın yapsınlar yarın gene giderim.
p.s: efesin yıllık tüketimi 700 milyon litreymiş, bildin mi?
edit: shantel bizlere türkçe seslendi bu arada.
"avrupa kupasını kazanamasanız da kalplerin kupasını kazandınız" - adam hırvat asıllı alman, eyvah eyvah-
"benim burda çok turkish teacher var"
"ben 2 kere daha geliyor istanbula"
dağınık bir festival alanı idi, etkinlik azdı. canım arkadaşım poisini getirmese neyle eğlenip eğlendirecektim bilemedim. bira 5 ytl idi, oha dedirtti. ayın sonu 5 biradan fazlası bütçeyi aşar, bunun yemesi de var...
düşünen yok!
ya benim bildiğim festivallerde insanlar tanışır kaynaşır. yok.
shantel ve gogol bordello sağolsunlar mutlu kıldılar beni.
(bkz: keşke zirvesini yapsaydık)
son yıllarda gördüğüm en başarılı festival.tabiki bunda çok önemli isimlerin sahne alması etkili olsa da, daha da önemlisi festival katılımcılarının diğerlerine göre -sanki- daha bi' bilinçli olmasıydı.insanların sadece eğlenmeye gelmelerini hissetmek sanırım bütün festivale huzur verdi.nihayetinde tanımadığınız insanlarla bile dans etmek güzeldi.
not:ayrıca 50'lik efes'in 5 ytl olması pek çok insana göre normaldi.
(bkz: parkorman)
* bira 5 ytl idi ki bu nevizade fiyatıydı, ömrümüze ömür katan bir uygulama olmuş.
* hele hele bilgi üniversitesindekilere bira 3 ytl idi, helal olsun dedik.
* gayet temiz, gayet nezih ortamdı, kene var mı diye hiç düşünmeden özgürce çimlere yatıldı.
* yemek fiyatları kimine göre biraz pahalı olsa da genel festival mantığına uyacak derecedeydi. hem shuttle la taksime ücretsiz olarak gidip dolu dolu yeme şansı da vardı, o yüzden laf edilmesine gerek yok.
* tek yerde sigara satılması biraz yanlıştı.
* festival görevlileri gayet güler yüzlü ve yardımcı insanlardı. özellikle bilekliğimi sıkmayan yakışıklı görevliye teşekkürlerimi sunuyorum burdan.
* gayet eğlenceli bir organizasyon yapılmış. bir tarafta poi çevirenler, bir tarafta shot yarışması yapanlar, bir tarafta karaokede böğürenler, bir tarafta sazla sözle kopanlar, bir tarafta karnaval treni edasıyla dolaşanlar, bir tarafta sahnedekiler. kesinlikle gittiğim en eğlenceli festivaldi.
* shuttle ulaşımı çok kolaylaştırmış. düşünenin aklını seveyim.
* baba zula, shantel, gogol; hepsi mükemmeldi. böyle tepindiğimi hatırlamıyorum.
* gogol şarkı arası vermedi resmen, hepsini birbirine bağlayıp söyledi. ben yoruldum, onlar yorulmadı. vay anam vay dedirttiler.
* bütün önemli sanatçılarımız(!) ve entellerimiz(!) gtlerini yayıp otururken gogol'un sulukuleyi hatırlaması mükemmel oldu. çingene kardeşliği forever.
* sadece pazar gününe gitmiş bir insan olarak, keşke kombine alsaymışım dedirtecek kadar güzeldi, bitaneydi, yorucuydu, parayısonunakadarhakedendi.
bonus track: gogol ve shantelde beni yüzlerce kez düşmekten kurtaran mücrim ve agustos; bitanesiniz olm!
ödediğimize değecek bir konserdi. konserler güzel katılımcılar eğlenceliydi. isteyen sahnenin dibinde ayakta, isteyen kenarlarda ve ortada yatarak, ,isteyen de festival alanının öbür ucunda banklara oturup dinleyebildi konseri.
ilk defa bu festivale katılıyorum festivalin bir geleneği mi bilmiyorum ama konser aralarının ezan saatine denk gelmesi ve ezan okunduğunda tüm müziklerin kesilmesi ve eyüp'te, haliç'in kıyısında bir anda o mistik havaya girebilmemiz güzeldi.
herkesin dans ettiği biliyoruzda mı oynuyoruz demeden müziğe kendilerini bıraktığı eğlenmek için oraya gitmiş insanların gündüz güneşe gece de yıldızlara doğru göbek attıkları gogol ile kesinlikle zirveye çıkan one love tadında festival idi.
not; tadı hala kulaklarımda...
