easy rider  

jack nicholson abimizin ateş başında kuru takılıp güzelleşmesi ve saçmalaması son derece başarılıdır. bu sahne için abilerin gerçekten güzelleştiği ve birbirlerine epey bi güldükleri de iddia edilir ki inanmamak için herhangi bir sebep yok kanımca..

1969 yapimli, cannes film festivalinde en iyi film ödülünü almış peter fonda nın yönetmenliğini yaptığı film. filmin başrollerinde peter fonda, jack nicholson ve dennis hopper oynamıştır. birçok insan tarafından esrar kullanmaya özendirdiği düşünülsede filmin tamamına bakıldığında, sıradan bir hayat sürmeyi reddetmiş insanların esrar kullanmayı bir çeşit olarak gördükleri çok açıktır.

filmin sonunnun cok sert bir şekilde bitmesi bir cok insanı mahvetmiştir. bob dylan dahi böyle bir sonu istemediğini söylemiştir bu film için. film amerikan halkının özgürlük anlayışını da derinden eleştirmesiyle kult filmler arasında sayılmaktadır.

film 68 kuşağına ithaf olarak yapılan bir film gibi görünsede ilk bakışta bile o dönemlerde var olmuş bir çok kültürü barındırmasıylada ayrı bir yere sahiptir. o dönemlerde var olmuş cehennem meleklerine, müzik anlayışına, amerikanın içinde bulunduğu birçok sorunu ele alması ve o dönemlere kadar kullanılan çekim tekniklerinden tamamen farklı yöntemler kullanılarak çekilmesi nedeniyle kesinlikle izlenmesi gereken filmler arasında yerini almıştır.

janis joplin in ilk albümünde yer almış muhteşem şarkı.

hey mama, mama, come a look at sister,
she's a-standing on the levee trying to do that twist,
but easy rider don't you deny my name,
oh no, oh no.

well, ı got a girl with a diamond ring,
ı'll tell you, boys, she knows how to shake that thing.
oh! easy rider don't you deny my name,
oh no, oh no.

play it!

well, ı got a horse and he lives in a tree,
he watches huckleberry hound on his tv.
but easy rider don't you deny my name,
oh no, oh no.

ı would buy you a plastic suit
and ı would even buy you some cardboard fruit.
oh! but easy rider don't you deny my name,
oh no, oh no.

yeah, easy rider, don't you deny my name, pretty baby doll
ı said, easy rider, don't you deny my name, pretty baby doll
ı said, easy rider, don't you deny my name, pretty baby doll
ı said, easy rider, don't you deny my name, pretty baby ...

filmin yönetmeni peter fonda değil dennis hopper dır.peter fonda senaryoya katkıda bulunmuştur.yollarda geçen sevimli bir filmdir ama finali son derece dramatiktir.

69 yapımı o kuşağın tüm detaylarını ağırdan önümüze seren steppenwolf born to be wildla giriş yapıp bünyelerin zorlanarak kaldırabileceği bir finalle sona eren hayatımda gördüğüm en güzel bad trip sahnesiyle gönlüme taht kurmuş dennis hopper şaheseri..

jack nicholson nın
'onlar aslında senin özgür olman için uğraşmıyorlar .özgürlükten bahsetmeyi seviyorlar.özgürlüğü ve özgürlükleri savunmayı seviyorlar.ama şunu bil ki dostum,özgürlükten bahsetmekle özgür olmak aynı şey değil.hem de hiç aynı şey değil!'
repliğiyle helal olsun dedirten ve sonuyla şaşırtan başarılı film.

filmin bazı karelerinde 68 kuşağının sert elemanlarının kırsalda komün yaşamı geçmektedir.buğdayı bile kendileri ekiyor bunlar.para kullanmıyorlar,sanki farklı bir ülke gibi.

1968 yapımı dennis hopper imzalı (ilk filmi) özgürlüğü arayan iki amerikalının hikayesini anlatan deyim yerindeyse bu anlamda kült bir film olmayı hak etmiş bir film olarak bahsedebiliriz kısaca…filmin müziklerine baktığımız zaman boby dylan’dan, the byrds’e,jimi hendrixe kadar uzanan bir rock playlisti görüyoruz,o zamanlar için özgürlükler ülkesinde bile! rock müzik dinlemek,deri pantolon ve ceketler giymek saçları uzatıp,kirli sakal bırakmak bile yadsınan bir durumdu(en azından filmden bunu çıkarıyoruz). karakterlerimiz gittikleri her yerde garip bakışlar altında eziliyor onlara uzaylıymış muamelesi yapılıyor hatta hiçbir sebep yokken kodese tıkılmaya çalışılıyor.

motorsiklete binip amerikayı dolaşmaya çıkan ve bunun isminin özgürlük koyan ki bunu bulamayan karakterler etrafında dönen hikayemiz,özgür bir amerikalının silah sesleriyle sona eriyor.


günümüz rock ve metal müziğin temellerinin atılmaya başladığı( dikkat 1968 yapımı ancak 40 yılı geçmesine rağmen etrafınıza baktığınızda uzun saçlar kirli sakallar deri kıyafetler giyen birilerini görebilirsiniz) ve bir çok amerikan yol filmine ilham veren bir eser olarak bahsedebilirz.


not: filmin belki de en büyük sürprizi jack nicholson…nicholson’ın belki de sonraki hayatını etkileyecek en önemli film diyebiliriz bir nevi kilit film nicholson için…

jack nicholson'ın harika oyunculuk permonmasıyla kalbimizi kazandığı kült film. filmin müzikleri ayrı bir güzeldir.

tagline'da da yazdığı gibi bir düşün arayışı ve bulunamayışı hakkında süper '69 yapımı film. jack nicholson'ın ateş başındaki ufolar ve özgürlük hakkındaki doğaçlamaları harikadır. film iyi giderken sonlara doğru feci dramlaşır* ve trajediyle biter. bad trip sahnesi de ultra efekt kullanılmaksızın anlatmak istediklerini iyi verir, başarılıdır. ayrıca filmi izleyen kişilerin saçı sakalı uzatıp anadolu'da motosiklet sürme düşünceleri varsa bundan vazgeçeceklerini sanıyorum. bir de bunun arabalısı var diyemicem ama yaklaşmış olan vanishing point var.

filmin ilk yarısında hopper ve fonda bir çiftliğe araçlarının lastiğini değiştirmek için girerler. çiftlik sahibi de bu sırada atın ayağına nal çakmaktadır. tam bu sırada plan değişir ve kamera solda ayağına nal çakılan atı, ileride sağda da lastiği değiştirilen motorsikleti alır.

27. uluslararası istanbul film festivalinde gösterime giren filmdir.

sahne aralarındaki müzikli yol sahneleri için bile izlenecek, karakterlerin diyalogları ve yaşadıklarıyla da hiçbir şey gibi gördüğümüz insanlar üzerinden çok şey anlatan film.

(bkz: lowrider)

orta düzeyde bir ispanyol power metal grubu. 5 albümleri var:
perfecta creacion, 1997
lord of the storm, 1998
evilution, 2000
regeneration, 2002
animal, 2003

power metal arşivi falan yapmıyorsanız indirmenize gerek yok. olmazsa olmaz bir grup değil yani.

özgürlüğün olmadığını anlatan filmdir. içerik olarak kimi anglosaksonlarca muhafazakar bulunmuştur. uyuşturucu töreni sırasında üst üste bindirilen sekanslardaki yaratıcılık filmin kanımca zirvesini oluşturur. burada düş ve gerçek birbirine teğet geçer, birbirinin yerini alır ve birbirinin içinde erir. bütün bu düş-gerçek sekansları dönemin siyasal, toplumsal kargaşasına/ortamına göndermelerle doludur. bu fragmanter üslüp aynı zamanda deneysel öğeler içermektedir.

sonuç olarak, acılı ve sancılı bi kuşağı son derece iyi niyetle anlatan etkileyici bi filmdir.

jack abinin geç gözüküp erken gittiği film. ben jack'in kırık kalbiyim bu yüzden.
güzel film değil diyeni tehdit ederim, kült diyenin de kalbini kırarım...

filmde öncelikle "hadi bir film çekelim doğaçlama olsun, kafamıza göre takılırız" kararına varılmış gibi bir izlenim mevcut. motosikletlerin hatrına izlediğim filmde en ilgimi çeken nokta hipilerin kurduğu komünlerdi.

ve kızdım...

yeni nesile kızdım... ne oldu gençliğe? hani isyan, rock, özgürlük talebi, alternatif yaşam, komün denemeleri, yolculuk teması, sıradanlık düşmanlığı ve sair tavır ve tutumlara ne oldu? gençlik uyuşuk bir halde, ya vcd kiralayıp evde kendi başına izliyor ya da internette takılarak "bireysel" olarak eğleniyor. 60 lar 70 ler 80 ler derken şu an ortalıkta hiçbir şey yok.

en son merak edip google'da "underground" yazmıştım da karşıma hip-hop'tan başka bir şey çıkmamıştı.

ne oldu beatnik kuşağına, hippilere, velvet underground'lara, rock'a, punk'a??

----spoiler----

easy rider filminin sonunda sıkılan kurşun yalnızca o motorculara değil, tüm bir gençliğe sıkılmış olmalı. asıl şimdi richard hell'in "i belong to the blank generation" şarkısı geçerli. kayıp bir kuşak geldi. tasarlanabilen tek şey salt bir distopya. hayırlı olsun...

----spoiler----

filmdeki motorlar kesip biçilmiş harley davidson hydraglidedır. captain america , old school chopper tanımına en iyi uyan motosiklettir sanırım.

bir the doors şarkısı.

(bkz: jim morrison)

motosiklet aşkını doruklara çıkaran , soundtrackleriyle olsun , kalitesiyle olsun , on numara filmlerden.

izledikten sonra motosiklet tutkunu olma ihtimalinizin tavan olduğu filmdir. müthiştir. film müzikleri arasında günümüz efsanelerinden "born to be wild" vardır. ayrıca bon jovi de film çekildikten 10 yıl felan sonra "wanted dead or alive" adlı enfes bir şarkı bestelemiş ve bu şarkı da filmin müzikleri arasında sayılmaya başlanmıştır.

ben bu filmin yönetmeni denis hopper sanıyordum. fakat milliyet gazetesi bob rafelson'u filmin yönetmeni ilan etmiş bulunuyor. bununla da yetinmiyor rafelson'un ağzından şu ifadelere yer veriyor:

“easy rider'ı yaptığımda amerikan bağımsız sinemasının başlangıcı olacağını kimse bilmiyordu. amerikan bağımsız sineması akımı içinde olan genç yönetmenler ilerleyen yıllarda ticari film yaptılar..."

http://sanat.milliyet.com.tr/...