eğlence  

hoşça vakit geçirmek olsa gerek, kimi için dans, parti kimi için televizyon, bazen muhabbet, piknik falan, bazen de saçmasapan giriler yazmak, mesela eğlenceyi anlatmak

yaştan yaşa değişen birşey. kişiden kişiye de değişir. kısaca özetlersek;

ilkokul: beden eğitimi, sınıf maçları
ortaokul: geyikler, şakalar filan
lise: alkol, bar, cafe ortamları, mcdonalds, burger king, sinema (ergenliğe dair her şey kısacası)
üniversite: ders haricindeki her zaman.
hayat: daha önce yaşamadığınız, tatmadığınız her güzel duygu

bunun yanında şunun da farkına vardım: eğer belli bir dönem bir eğlence türünü aşırı doyarak tükettiyseniz bir daha o eylemin eğlence başlığına girmesi söz konusu olmuyor. o olsa olsa boş zamanda yapılanlar başlığına giriyor.

aktif ve pasif olmak üzere ikiye ayrılır. en basidinden herkesin dans ettiği bir ortam düşünün. ortaya çıkıp çılgınlar gibi dans eden insanlar eğlenceyi aktif olarak gerçekleştirir. taburesinde oturup dans etmekten kaçınan fakat dans edenleri izleyip gülümseyen insanlar ise eğlenceyi pasif olarak gerçekleştirir. eylem yoktur, eğleniliyor olma durumu o kişiyi eğlendirir. hemen nemrudun önde gideni demeyin öyle. konserlerde veya stadlarda izlenen maçlarda da pasif eğlence aktif olana göre daha ağır basmaktadır. düşünün ki konser veren bir grup sadece size konser veriyor. öylece ayakta dikiliyorsunuz. ya da bir maç sadece sizin önünüzde oynanıyor. kalabalık bir ortamdakiyle aynı zevki almak mümkün mü allasen. enerjiyi saçan da enerjiyi sömüren de olmalı ki eğlence devri bozulmasın, zincir kırılmasın. eğlenelim.

yanlış yazılmış hali eylence olan, özünde güzel kelime.
zaman zaman mecaza girer, dağıtır kafayı gözü o ayrı.

nokta be!