sinirlenme, kendinden geçme, etrafını görmeme tribi değil, düpedüz artislik tribidir. bir yumruktan en az zarar görecek şey duvardır, bu yüzden duvara atılan yumruklar bilinçlidir. sıkıysa televizyona at abim, cama at. yer mi abim? yemez.
ayrıca olay acı çekme olayı değildir. kim acı çekince birisine yada birşeye yumruk atmak ister ki? acıyı bastırmak için genelde bir yerlerini kesersin, yada sigara filan söndürürsün üstünde. yumruk atma olayı tamamen bir nefretin, sinirin dışa vurumudur, acı çekme ile uzaktan yakında ilgisi yoktur. duvara yumruk atmak ise bilinçli bir harekettir. ama camı çerçeveyi indirirsen, "evet abi bu adam 1 dakika sonrasını düşünemeyecek kadar kendinden geçmiş durumda" diye düşünüp bu hareketi istemsiz yaptığını ve gerçekten sinirli olduğunu anlarım. gerçekten sinirli değilsen ve cama filan sadece psikopat görüneyim diye vurduysan yine takdir ederim. cam çerçeve indirmek en azından cesaret ister, ciddiyeti gösterir. duvara yumruk atıp psikopat olduğunu düşünmemi filan istiyosan çok beklersin.
mesela bu tip hareketlerin bilinçli değil artislik için yapıldığını bir de şöyle anlıyorum. eğer sinirlenip bir yerlere
instant şekilde vurmak istiyorsan bunu içgüdülerin gereği ayakla yaparsın. ayakla birşey vurmak elle vurmak vurmaktan daha istemlidir. çünkü insanoğlunun içgüdüsü genelde savunmalarında yumruk, ataklarında tekme atmak şeklinde default olarak ayarlanmıştır. fakat ayakla masaya tekme vurup üç gün topal topal gezceğine, bir yumruk atıp iki gün öbür elini kullanır artis arkadaşımız.
tamam sinirlisin. tersin boktur ama yemezler diyorum.