dursun zaman  

muhteşem belki de en güzel manga şarkısı. "şebnem ferah sesli bu vokal kim acaba?" diye düşünürken bu şahsın göksel çıkması ayrı bir dumurdur.

her sabah doğan güneş bir sabah doğmaz oldu
elleri ellerimden kayıp giden yıldız oldu
gülünce ışık saçan o gözler yaşla doldu
ağlama,duymaz artık
bir varmış...
bir yok oldu

giderken bıraktığı bütün renkler siyah oldu
üzülme anla artık....
belki de huzur buldu

dursun zaman,dursun diyorsun da
oyun değil ki yaşamak
sen inanmasan da bir son var anla ....herkese inat

duysun seni dönsün diyorsun da
oyun değil ki yaşamak
yok bir çare anla
sakın uyanma... yıllara inat

çok sevdiğimiz bir abimizdir kendileri. bütün dursunlar karadenizlidir genellemesinin istisna boyutunda ayakta duran yegane şovalyelerindendir. kendisi plastik top canavarıdır ayrıca. sakınıla ve dokunulmaya.

(bkz: dursun o zaman)

(bkz: ağlatan şarkılar)

birkaç gündür deliler gibi dinlemekten kendimi alamadığım şarkı.

göksele karşı olan tüm antipatimin beğeniye dönüşmesini sağlayan şarkı.

manganın harika şarkısı ki kendilerine antipatiyle yaklaşanlar tarafından bile takdire şayan bulunmuştur.doğru yola gelinmiştir..

muhteşem bi şarkıdır fakat klip biraz zayıf kalmış.

bir diğer bayan vokalli muhteşem manga şarkısı için
(bkz: iz bırakanlar)

gökselin muhteşem yorumuyla daha bi anlam kazanan şarkının bana kalırsa en çarpıcı yanı nakaratına girmeden önce ki belki de huzur bulduuuuuu kısmıyla beraber bütünleşen gökselin "dursun zaman" haykırışıdır..

giriş kısmını barış manço'nun çoban yıldızı adlı şarkısına acaip benzettiğim manga-göksel çalışması.

çok süper bi şarkının da adı dursun zaman ayrıca da her insnaın hayatının bi yerlerinde sölediği ya zamanı durdurup o mutlu anda kalmak ya da o kötü anı hiç yaşanmamaış gibi zamanı geri almak bunun içinde ilk önce zamnı durdurmak isteğidir.

manga'nın kanımca en güzel ve anlamlı şarkısı. göksel'in performansı olmadan şarkı nasıl olurdu o ayrı bir konu tabii.

bundan 3-4 sene evvel ankara'da limon bar'da manga'yı izlemiştim. yabancı parçaları kendi tarzlarına göre yorumluyorlardı. oldukça başarılı bulmuş ve sevmiştim. sonra ben istanbul'a geri geldim. onlar meşhur oldu. limon bar kapandı (eğer bir değişiklik yoksa). şimdi pek haz etmiyorum gruptan ancak bahsi geçen şarkının video klibinde bir yerde limon bar yazısı görülmektedir. bu vefalı davranışlarından ötürü kendilerini tebrik ederim. şarkı da oldukça başarılı.

hem manga'nın hem göksel'in hakkını sonuna kadar verdiği olağanüstü şarkı. birbirlerini harika tamamlamışlar coşmamak elde değil.

beyaz showda canlı performansta gökselin kendi şarkılarından daha güzel vokal yaptığı şarkı.

gökselin içten bağırmasıyla başlayan harika cezbeden şarkı...

(bkz: olmayacak şeyler istemek)

her duyduğum da lisede, yan sınıfımda okuyan ve trafik kazasında ölen arkadaşımı hatırlamama sebep olan şarkı.
(bkz: nur içinde yatsın)

(bkz: hiro nakamura)

göksel'in sesinin bu tarz müziğe daha uygun olduğunu gösteren bir şarkı olduğu gibi muhtemelen birilerinin adıdır. zaman o kadar da ilginç bir soyad değil.

dinlemekten usanmadığım manga parçası. albümün en iyi şarkısı olmakla beraber, bana hep bir ağıtı anımsatır.

"keşke hemen şu anda zaman dursa" diyorum bazen...hep şimdiki gibi kalsak, hiç değişmesek...hayır, içinde bulunduğum "an" beni çok mutlu ettiği için değil...hatta hiç de mutlu değilim şu an...ama keşke zaman dursaydı şimdi...ya da benim zamanı durdurabilme gibi bi fonksiyonum olsaydı...(damn you hiro nakamura!!!)

neden istiyorum zamanı durdurmayı? korkuyorum galiba daha fazla büyümekten...küçükken peter pan'i bu kadar çok sevmemin nedeni de bu olmalı...onun gibi ben de büyümek istemiyorum...geleceği düşünmeye bile tahammülüm yok...çünkü hep acı getirecek gibi geliyor bana, doğan her yeni gün...anı yaşamaya çalışıyorum bu yüzden...geleceği kafamdan atmaya çalışıyorum...bi şarkıda "büyümek istemiyorum; annem, babam yaşlanır..." diyor ya kolera (aslında fazla rap dinlemem ama bu söz aklımda kalmış nedense)...ben de işte en çok bu yüzden korkuyorum galiba büyümekten...şu an belki mutlu değilim ama en azından onlar yanımda...onları gelecekte birgün kaybedecek olma gerçeği beni daha da korkutuyor...ya yazının başından beri "korkutuyor" diyorum ama doğru sözcük değil "korkutmak"...hüzünlendiriyor galiba...evet "hüzün" aradığım sözcük...gelecek hüzünlendiriyor beni...genelde geçmiş hüzünlendirir insanları ama beni geçmiş değil, gelecek hüzünlendiriyor...çünkü yapacak birşey olmadığının farkındayım...elimden birşey gelmiyor, hüzün sadece hissedebildiğim...korku veya nefret değil...sitem hiç değil...yine de bazen kendimle yalnız kaldığımda "keşke dursa zaman..." diyorum...hep şimdiki gibi kalsak, hiç değişmesek...işte tam bu an göksel'in sesi yankılanmaya başlıyor kulaklarımda:

"dursun zaman, dursun diyorsun da, oyun değil ki yaşamak...
sen inanmasan da bi son var anla, herkese inat..."

bir anda dönüyorum o lanet gerçekliğe...düşünmemeye çalışıyorum geleceği...başaramıyorum..."boşver şarkıyı, dursun zaman" diyorum, işin kötü yanı, o "son"a ben de inanıyorum...açıkçası, ben göksel'i hiç sevmiyorum...

muhteşem bir göksel vokalliyle dinlerken tüyleri diken diken eden manga şarkısı olmaklar beraber sözleri de pek bir güzeldir.

göksel'in sesini başka türlerde harcamamasını salık veren güzel mi güzel şarkı. 'bulmuşken yolunu böyle devam etse ya' demeden edemiyor insan.

sınav filminin sountrackidir aynı zamanda.

manga'nın hala bıkılmayan şarkısı. yıllarca dinle, yıllarca tüylerin diken diken olsun. ilk kez dinliyormuş gibisindir. hiç değişmez. muhteşem zengin müziğiyle, bangır bangır dinlesen doymaz, kulaklarıın patlasın istersin.