durduk yere yarabbi şükür demek  

az önce yapıp hemen ürktüğüm hadise.
dünya beni de bu hale getirdi mi diye sorduğum o an...
yakında, akşamları fasulyeyi yiyip, uygun bir türk dizisi seyredip, yarın ne giyeceğimi ayarlayıp, cenin vaziyetinde uyumaya mı başlayacağım.
eşle dostla iki muhabbet, tamam işte mi olacak.
değil, değil çok şükür... anneanneeeeee, hayıııır...

ölüme yaklaştıkça *insanların sıklıkla yaptığı eylemdir.
islam inancına göre şükür etmek bir çeşit duadır. nefis denilen olguyu dizginlediğine inanılır.
islam dinine mensup insanlar yaşlandıkça yaradanlarına daha fazla yaklaştıklarını düşünmekte ve daha çok duaya ve daha çok şükür etmeye ihtiyaç duyar. bunun sonucunda duruk yere yarabbi şükür derler.
yine islam inancına göre, şükür insanları egoizm, bencillik ve aç gözlülük gibi ahlaken de kötü sayılan duygulardan kurtarır

(bkz: nefes aldığına şükretmek)

off çekme durumuna gelip şükür diyerek iç çekme durumudur. patlamaya hazırım uyarısıdır. la onu bırak da bu lostnolacak hacı?

artık alışkanlık haline getirmiş kişilerde olabiliyor.(bkz: annem)

şükür etmek için illa bir sebep olması gerekmese de her nefes için bile şükredilmesinde bir sakınca yoktur.

insanın boşlukta olduğu, hayallere daldığı anlar vardır. içine sıkıntı girer ve derin bir nefes çekerek, şu an içinde bulunduğu durum için inandığı allah'ına şükreder. özellikle ninelerimiz ve dedelerimiz de çok görülür... bunu dedikten sonra dikkat ederseniz uzaklara dalar insan ya da ne bileyim en azından benim gördüklerim öyle.

yanında bir de dizlere ufak ufak masaj yapılırsa yaşlılığın göstergesidir.