durduk yere ağlamak  

depresyon belirtisidir. birden hıçkırıklara boğulunur. toplumdaki yanlış kanının aksine susmayıp kendiliğinden sonlanana dek aktivite devam ettirilmelidir. yer mekan zaman insan hiçbirşeyin engellemeye gücü yetmez.

hayal kırıklıklarını,kalp acılarını,yaşamınızdaki olumsuz yanları içinize atmanızın bedelidir bu...aslında kimi zaman durduk yere de ağlamak değildir.o küçücük son damlanın da gelmesiyle oluverir herşey...kalbinizden taşıverir gözyaşları...

özellikle yalnız yaşayan bireyler için yaşanması olası bir durum.insan yaşadığı sorunları kimseyle paylaşamıyorsa, insanlarla konuşamıyorsa, dışarıda insanlara normal görünmeye çalışıyorsa, içinde sürekli bir halde huzursuzluk, kaygı ve sıkıntı varsa, sabah kalkarken, okula giderken, yolda yürürken, duş alırken, diş fırçalarken bile artık olağan bir mutsuzluk hissediyorsa ve bunu bastırmaya, görmezden gelmeye çalışıyorsa, olur olmaz zamanlarda yalnız ya da mutsuz olduğunu aniden farkeder ve akabinde ağlamaya başlar.aslında bu durduk yerde bir ağlama değildir.sadece koşuştururken, biryerlere yetişmeye çalışırken, okulda insanlarlayken, bankadan para çekerken farkedilmeyen hisler, o durum ya da mekandan çıkıldığında, kaldırımda bomboş yürürken birden hissedilir ve kişi ağlamaya başlar.yani kafaya dank etme durumu da denebilir.sonra kişi bunun farkına varmaz ve durduk yerde ağlıyor diye düşünür, bu durum ise daha da sinirini bozar. bir kaç kez yaşanırsa problem yoktur, ancak bu sürekli bir hale gelirse, gidişat gerçekten kötü demektir.

mutsuzluğun istemsiz dışavurumu...
daha da mutsuz eden, sonu gelmeyecekmiş gibi görünen kısır döngünde herhangi bir yer...

kendine hiçbir şeyi itiraf edemediğinde,herşeye bir bahane bulduğunda başvural yoldur.

(bkz: ağla ağla açılırsın)

bunalımın başlangıcıdır..

bir çeşit yaşam ispatı, insanlık belirtisi

aslında durduk yere değildir, bir sebebi vardır; fakat sebep vuku bulduğunda duygular açığa vurulmamıştır..bir süre sonra böyle bir duygu patlaması olmuştur.

gayet normal bir güne anathema dinlenerek başlanır ve nerede bırakılacağı kestirilemezse günün ortasına doğru açığa çıkan reaksiyon

bazı kadınların başına her ay regl öncesi gelen tatsız hadise. genellikle regl öncesindeki 1 hafta bu şekilde geçer.

bazen bir zayıf anınız olur, boşlukta hissedersiniz kendinizi..
düşünürsünüz sıfır elde var sıfır.. hayatın anlamını bulamazsınız, her şey sizin aleyhinize gibi gelir, üstünüze gelir, daralıp sıkılırsınız, o zaman göz yaşlarıyla boşaltırsınız içinizdeki gereksiz sıkıntıyı

neden yokken, sebepsiz yere ağlamaktır. içi açılır insanın. gözlerin tozu kalkar, etraf daha bir aydınlık gelir.

(bkz: pms)

ciddi boyutta melankolik olmuş insanda,uzun vadeli bir hüzün döneminin meyvesidir.her an,her yerde vuku bulabilir.zira çoğu kez "lens gözüme batıyor" ya da "gözüme birşey kaçtı" vs bahanelerle wc'ye kaçmanıza sebebiyet verir.tabi,o an yanınızda en bi' tanecik dostunuzun varolması gibi bir şansa sahipseniz,dost omzuna hıçkırık gömmek gibi bir lükse de sahipsinizdir,tanrı herkese nasib etsindir.bir de bu hissisayatın gün içerinde sık sık yüreğinize çöreklenmesine rağmen ağlayamadığınız durumlar vardır ki,çoğu kez gün bitiminde lavaboya koşulması ile sonlanır,midelere zarardır,bir nev-i blumia başlangıcıdır adeta.tanrı kimseye göstermesindir.

(bkz: ağlamıyorum gözüme güneş girdi)

(bkz: durduk yere gülmek)

aslında bu durduk yere değildir. bir şeyler birikmiş hayatın insana yapabileceği daha fazla bir şey kalmamıştır. acı çektirmeyi alışkanlık haline getiren kader artık bir yerde küçük bir şaka yapayım derken insanı gözyaşlarına boğabilmektedir. bir çok şeye katlanan bütün, zorlukların üstesinden gelen güçlü kişilik belki yumurtadan yeni çıkan bir kuş yavrusunun yuvasından düşmesini görüp boşalacaktır..

(bkz: ağlamak)
(bkz: ihtiyaç)

insanın şöyle düşünmeye başladığı andır:

neden benim ağlayacak derdim yok? neden? herkesin ağlayacağı derdi var. bi benim yok. adaletin bu mu dünya?!?!?!

(bkz: premenstruel sendrom)

arıza belirtisidir. ayar bozukluğudur. acilen müdahale gerekir.

(bkz: fabrika ayarlarına geri dön)

çok normal bir aktivitedir. şunu karıştırmamak gerekir ki insan durduk yerde değil de belki bilinç altına oturmuş sebebini bilmediği hatırlayamadığı kafasını yoran zihnini meşgul eden şeylere ağlıyordur. bunu yapabilen insanlarda herhangi bir psikolojik bozukluk olduğunu sanmıyorum. esas sorun ağlayamamaktır. problemlerin habercisidir, herşeyin içine atıldığının belirtisidir, "bunlar birgün bir yerlerden çıkar"ın göstergesidir.

histeri belirtisidir veya insanoğlunun karmaşık hormon-beyin etkileşiminin sebep olduğu hastalıklı rahatlama metodlarından biridir. böyle durumlarda, aşırı kasılmış, dolayısıyla stresli vücuda dayanamayan beyin, çeşitli hormonları aktif hale getirerek duygusal karmaşalar ve tepkiler oluşturur, ve bunun üzerine kişi ağlar, ve dolayısıyla bu kasılmalar ve ağlama krizi sonunda vücut sakinleşir, ve yorulur. çok ağladıktan sonra mışıl mışıl uyumanın sebebi de budur.

hamilelik belirtisi de olabilir.zira kadınlar hamileyken bir çeşit depresyonda sayılırlar.hormonların karmaşık yapısı ve birden hepsinin salgılanması hamile bayanı acayip hallere sokar.olur olmadık şeylerden etkilenir,ağlar,en olmadık filmlerde bile ağlar.kırılır,içerler söylediklerinize ve gene ağlar.oysa siz sadece uykun mu var senin canım diye sormuşsunuzdur,o ise e sen yat artık sıkıldım senden şeklinde algılar,beyindeki bazı şeyler tersine gidiyordur o esnada.kısacası hamile kadın ağlar hem de durduk yere.