an itibari ile içinde bulunduğum ruh halidir efendim. sabahın bi' köründe kalkıp kardeşimi okulunun açtığı ve öğrencilerin zorla gönderilmesi istenilen okul kursuna getirdim. "4 saat ne yapcam lan orda?" derken laptop umu da alıp kendi okulumun içindeki bir cafeden sözlükte takılayım dedim- ki çok da iyi demişim-
açtım pc yi, bağlandım nete, sözlükte takılıyorum, yanımda çayım,
metro çikolatam falan gayet mutlu mesudum...derken karşımdaki masada oturan ve profilden babama tıpa tıp benzeyen bir adam gözüme çarptı. arada birkaç masa mesafe var. max 10 m dir. gözlerim de oldukça sağlıklı olmasına rağmen hayal falan mı görüyorum dedim kendi kendime. iyice baktım ve evet neredeyse "babaaa babacığıımm" diye bağıracağım adama, o derece benziyor lan.(o değilde adamın bir ön masasındaki elemanlar onlara baktığımı sandılar galiba. ben adama, elemanlar da bana bakıyor. ahaha...)
kıyafet falan aynı. saç kesimi, gözlük, elinde sigarası, yanında çayı, oturuş şekli bile aynı. hayır ben evden çıkarken uyuyordu kendisi. gelse ne ara gelecek? "neden tee buraya
gıda cafeye gelecek?" diye düşünüyorum bir yandan da. tam "evet bu babam" diye düşündüğüm anda baktım ki önünde işaretlediği bir şey var. gazetenin iddia eki! babam futboldan nefret eder. "nihaha" dedim kendi kendime. ama hala dumurlardayım.
aha şimdi de kolunu masaya dayamış, eli çenesinde oturuyor. valla çok benziyor lan. insan insana benzermiş de, bu kadarını ilk kez görüyorum...