dublörün dilemması  

murat menteşin bir romanı.

crimsonspider'a bana tavsiye ettiği için ne kadar teşekkür etsem az olduğu, kelimelerin çok iyi kullanıldığı, çok eğlenceli ve süprizlerle dolu roman.

aşmış bir hayalgücünün ve zekanın ürünü aşmış roman.kendine yakışan, hoş bir kapağı var.bitmesin diye yavaş yavaş okumaya kastığım, en ince detayları bile kaçırmamak için uykuluyken, yorgunken vs. okumadığım, bu özeni hak eden, murat menteş in kelime oyunları ve mükemmel benzetmeleri ile tadından yenmez hale gelmiş süfer eğelnceli kitap.okurken zaman zaman mission impssible ve pulp fiction esintileri hissetmek mümkündür.
kitabı okuyacak olanınız varsa şöyle de bi tavsiyem var.eğer beğendiğiniz kısımların altını çizme gibi bi alışkanlığınız varsa bence buna bir defaya mahsus ara verin; kitap kapkara olmasın; arkadaşlarınız da okuyabilsin.

ve spoiler olmayan bikaç ufak alıntı:

“bir erkeğin hayatında birçok kapıya uyan anahtar kelimleler vardır:anneciğim!”
“bir erkeğin hayatında ilkel duygularla modern silahlara yöneldiği anlar vardır.”
“bir erkeğin hayatında yenilgiyi kabul eder gibi yaparak zafere ulaştığı anlar vardır.”
“bir erkeğin hayatında ses etmeyip pes ettiği anlar vardır.”

"bu yıl anne-babanızın sizi bir zamanlar evlat edinmiş yabancılar olduğu haberini almanız ihtimali 13 binde 1
huzursuz bacak sendromuna yakalanmanız ihtimali 1530 da 1
hapşırırken kaburganızın kırılması ihtimali 22 milyonda 1
uçak tuvaletinde oturduğunuz yerden sifonu çekince oluşan vakum nedeniyle klozete yapışıp kalmanız ihtimali 75 milyonda 1
bir araştırmada dene olarak kullanılmanız ihtimali 87 de 1"

yavaş yavaş kaybetmeye başladığım kitap okuma alışkanlığımı bana geri kazandıran kitap. umarım filmini de kitabın kendisi kadar iyi kotarırlar.

konusu ve kurgusu ile büyüleyen kitap. tüm cümleler özenle seçilmiş gibi. murat menteş sağlam iş kotarmış. hayalgücüne hayran olmamak elde değil.

kapağındaki o sakallı iri adam ah muhsin ünlüdür.

özenle seçilmiş cümleler, sağlam kurgu, mükemmel betimlemeler ve kitabın belkemiğini oluşturan kelime oyunlarıyla okunmayı kesinlikle hak eden, son dönemlerin en iyi türk romanlarından ve en iyi ilk romanlardan biri.

"dublörün ikilemi" gibi daha karizma* bir isim varken saçma bir şekilde ingilizcesini seçmiş yazarın kitabıdır.

[kitabı okursam buraya edit gelecek]

kitabı okumadan gelen edit : dilemma kelimesi bilerek konulmuş isim olarak. bi esprisi varmış. pisuara sıçan danyal denyo'ya teşekkürler.

263 sayfa boyunca katıksız ekşın,atraksiyon bombası,delilik alameti bir kitap,baş harfinden son harfine kadar apayrı bir dünya...kapak bi kere harika;

dublörün dilemması

vampirlerin beslenme rejimleri
centilmenler, prensesler, dedektifler,
roman kahramanları ne yiyor, ne içiyor?
öğlen molasında siz de bir roman yiyin!
tel:0.212.688--11
.......................................................
romanlardaki
hayvanları da koruyalım,işimiz ne?
don kişot'un atını suvaralım!
tel:0216.711--55
........................................................
dostoyevski
puşkinlik yapma!
romanlarımı geri getirin kardeşim!
arkadaş kurbanları cemiyeti'nden fu
........................................................

sol baştan sayalım büyük abilerimizi;
1-ah muhsin ünlü
2-gökdemir ihsan gürsoy
3-alper canıgüz

keşke hiç okumasaydım dediğim kitap,şimdi ilk defa okuyacak olan herkesi nasıl kıskanıyorum bir bilseniz,siz okumamış olanlar ne şansalısınız var ya,okuyacaksınız siz,ilk defa okuyacaksınız,harika bir şey bu...

böyle bir kitap yazılmış olamaz der arkasında bir yazar. okuduktan sonra aynen öyle diyor insan. yazarın kullandığı kelime oyunları sizi yerden yere vurabilir. karakterlerin isimleri bile bir ilginçtir. (bkz: nuh tufan) dublörün dilemması oğuz atay'ın zihin bulandırması kıvamında, bir tarantino filmi havasında, sonunda yuh falan olabileceğiniz farklı bir kitaptır. alışılmışın dışında birşeyler okumak istiyorsanız mutlaka alın, okuyun.

üzerinde fazla durulmaya gerek olmayan "sabun köpüğü" bir kitap. güzel yanı da bu aslında fakat yazarın kalıcı olmak gibi çiğ heveslerini yer yer hissettirmesi sebebiyle bu güzelliği de tam olarak yakalayamamıştır.

dvd furyası sayesinde sinema bilgisi (en azından izlenen film sayısı ile bile) artan hepimiz için hoş bir göndermeler yığını olmuştur. yazar da bu alandaki birikimini ulu orta göstermekten sakınca duymamıştır. yanına da edebiyat hazlarını ikinci forvet olarak sahaya sürmüştür. bildiğiniz ve sevdiğiniz şeylere göndermeler yapılması hoşunuza gidebilir. (benim pek hoşuma gitmedi. bilmediğim bir şeylerden bahsetseydi de yeni bir şeyler bulabilseydim keşke)

yazarın dili çok güzel kullandığı ise külliyen yalandır. sadece yaptığı benzetmelerde saçmalama hakkını kullanmıştır. bunların da çok azında zeka pırıltısı göze çarpmaktadır. ambalajı güzel içi bir mana ifade etmeyen cümlelerden hoşlananlar altlarını koyu koyu çizebilirler.

(bkz: alper canıgüz)
(bkz: ilhami algör)

büyük ihtimalle film projesi başka baharlara kalmış olan kitap. projenin yattığına dair bir duyum aldığımdan söylemiyorum bunu, 2 sene evvel yapılan bir murat menteş röportajında okuduğum "2007 senesinde filme çevirme projemiz var ama bir kesinlik de yok, olursa 2007'de olur" cümlesinden yola çıkarak diyorum.

bu kitap öyle bir kitaptır ki "ahh" çektirir adama..bir kere okuduğunuz zaman kitap gözünüzde bakirliğini yitirir, 2.kez okuduğunuzda yine deli gibi zevk alsanız da ilkinde yaşadığınız o tuhaf hazzı yakalayamazsınız.

benim gözümde şimdiye kadar hiçbir kitap bu kitabın yerini alamamıştır, en birinci, en favori, en başucu kitabımdır.

http://www.dublorundilemmasi.com/

maskeler nedeniyle scooby doo maceralarını aklıma getiren eğlenceli kitap.

"itiraf etmeliyim ki, aziz doktor, benim ömrüm, herbiri gebertmek istediğim insanlarla aramdaki buzdağlarını eritmeye çalışmakla geçiyor."

insanın beynini zorlayan, keyif dolu bi okuma sağlayan kitap lakin " böyle bi kitap yazılabileceğine inanamıyorum" gibisinden laflar edilmesi işin sadece abartılmasıdır kanımca (bkz: hakan albayrak coştu bi kere)

murat menteş harikası denemelerini okuduğum "aa hassiktir ya süpermiş" diye tepki verdiğim ve kitabının tanıtımı zaman gazetesinde görüp koşarak aldığım kitaptır. kurgusu nefis çıtır çerez denebilecek incelikte yazarın zekasına hayranlık beslenebilecek devamını ve filminin çekilmesini beklediğimiz ailecek sevdiğimiz kitaptır.

(bkz: afilli filintalar)

dar zamanlar esnasında rastlanmaması gereken kitaptır, nitekim ele geçti mi dar, mar dinlemeden bağlıyor adamı. bitti bitiyor derken bitiyor, bitmesine üzülünenler listesine girerek. ihtimaller, çoktan seçmeli sorular, envai çeşit delilik birarada. rengarenkliğinden gözünüzü kamaştıran hayalgücünüzü, olmadık şekil kontrolden çıkarabilir.

"bütün insanlığa kahve ısmarlamak,
içimden geçen bu"

spoiler

sonunda "devamı 121. sayfada" diyerek okuyucuyu zalim ve kurnaz bir loop'a alma girişimi gösteren kitap. ama az daha yiyordum, hatta açtım, baktım, dedim ki "ulan acaba bu 121. sayfa kitap bitince kendiliğinden ortaya çıkan ve dolayısıyla benim okumamış olduğum bir sayfa mı? böyle bir mekanizma mı var? var mı? mühendislik harikası olmalı? devamı var mı yani?".. evet yaptım bu salaklığı. sonra 1 cümle okudum ve beni 3 kelime ile salaklaştırmayı başaran murat menteş'e teşekkür ettim. eğlendim şahsen.

spoiler

eğlenceli bir kahramanı var bu romanın.nuh tufan. adı gibi yaşantısı da mizahi ögeler barındırıyor. albino bir ademoğlu nuh tufan. bu durumu vakti zamanında yadırgamış, sonra alışmak lazım geldiğinden doğa yasasına uymuş. alışmış. halini kimi zaman mizahi bir dil ile tiye almıyor değil. ancak bu durumun artık o'nda travmatik etkileri olduğunu söylemek zor. başka işlere vermiş dikkatini. okuyor, tartışıyor, geyik yapıyor kimi zaman.

menteş, albinoluğun melanin pigmenti mahrumiyeti olduğunu biliyor. hayatımızdaki mahrumiyetlerden de bildikleri var. bu dakikadan sonra metafor oluşturmak pek zor değil. insanoğlunun başına gelenlerden hangisini yadırgayabiliriz ki? absürd olaylar, buluşlar, cinayetler var bu hikayede. nefes nefese kalmış ancak hala koşar adım ilerleyen bir roman dublör'ün dilemması. roman kahramanları da bir o kadar naif. bir görseniz, dünya yansa kitap ayıracını sayfa arasına sıkıştırmadan kaçışmayacaklar.

menteş söylemek istediklerini de söylemiş kimi bölümlerde. fanatik bir düşünce paylaşımı derdinde değil. felsefesini naçizane dökmüş yazıya. bu roman tarzını birkaç kişi ile birlikte sürdüreceğe benziyor. değişik bir iş yapıyorlar kanaatimce. sıradışı bir dehanın ürünü diyemesem de bilinçli bir uydurukçuluğun tecellisi yazdıkları. romanın ve muadillerinin ve de yazarlarının yolları açık olsun.

'' bir erkeğin hayatında ses etmeyip, pes ettiği anlar vardır."

tüm kahramanların suçlu, tüm suçluların maskeli olduğu bir roman düşünün. işte bu dublörün dilemması.

herkes birbirinin deresinde yıkanıyor sanki kendini aklamak için. tümü bir uyum ve uyumsuzluk içinde.. "ya, bu kitabın konusu ne ki?" diyenlere verecek adamakıllı bir cevabım yok. çünkü herkes herkesin yerinde ve herkes aslında hiç kimse. biliyorum birazcık kafanız karıştı. ama gün gelir de bu kitabı elinize alır, okumaya başlarsınız ne demek istediğim karanlıkta gözünüze tutulan bir spot ışığı kadar net gelicek size.

romanın başı olmadığı gibi bir sonu yok. "yazar, çıldırmış olmalı!" güp diye hikayenin içinde, nuh tufan'ın zihninde buluyorsunuz kendinizi. ve hiç şüphe yok; bu çok eğlenceli bir şey. içinden -içinizden- borges geçiyor, "çöplük" fikrini düşünüyorsunuz, iran'dan gelmiş halıları, şu fani hayatta başınıza gelebilecek "kötü" olayların olasılık hesaplarını, bir erkeğin hayatındaki "en"li cümleleri okuyorsunuz. ve evet gülümsüyorsunuz.

evliliğin küf kokan sıradanlığı çıkıyor karşınıza ve ilk aşkın insanı bulutlara taşıyan o pembe mutluluğu.. bir albino saflığıyla, boğazına kadar boka batmış bir adamın hikayesi bu. ve sandığınızdan, benim anlatmaya çalıştığımdan, duyduğunuzdan çok çok daha iyi.

yazara selam ederek, okuyun, okutun diyorum. noktayı koyuyorum.
bi yanlışım varsa affetsin murat abi!

kendini okutan kitap. yer yer abartı derecesinde benzetmeler vardır her kavram bir diğeriyle benzetilmiş gibi'nin mışça'nın dibine vurulmuştur. şahsi kanaatim fazlaca artizce bir kitap olduğudur. he yine de kendini okutur ve genelde benzetmeler ''helal olsun'' dedirtir. ama artizce be. dışa vurum değil artizlik. okurken sin city'deki belagat saplantılı kardeşlerin diyalogları bile geldi aklıma.