tek sevilmeyen eserine, artı oy olacak ki oy verilmiş ve hiç sevilmeyen eseri kalmamış, bunu kendi silmemiş yazar. hayır bunda övünülecek birşey yok, hele ki ben; uyuz, agresif, fevri ve buzdolabı tadında bir yaşam formu yaşarken, lan burdan belli olmuyor mu acaba diye düşünmekte hatta bir boşluk hissetmekteyim. verin lan en sevilmeyen eserlerimi, onlar da benim.
kendisine nick altı girenlerin beş tanesinin uçtuğunu duyunca beni yazıp yazmamak arasında ikilemde bırakan, lanetli yazardır.
bazen sözlükten kopan, sonra dönünce hep güzel yazan, sözlüğün güzide insanlarından. henüz başlamadım ama cumartesileri başının etini yiyeceğim yazardır. kendisinin bundan haberi yok.
1- açıkça söyleyeyim hiç tenzih edilesi bi' insan değildir.
(cafede oturulmaktadır)
- bardağa bayıldım.
+ soralım kaç paraymış, satarlar belki..
- ne sorcaz be! yürütelim...
2- sonracıma derin sohbetlerin tamamında oksijen tüpü etkisinde olsa da, bazı önemsiz mevzularda vurdum duymazdır.
(aynı cafede hala oturulmaktadır)
- ya sonra öyle işte...
+ eee?(çantadan bi' şey çıkarılıp incelenir)
- eee'si yok.
+ anlat sen ben seni dinliyorum...
3- öz hakiki insandır, dosttur. her şeyin en güzelini hak edendir.
kafasını şişirip kızdırmaya çalıştığınızda dahi, ters birşeyler söyleyemeyecek kadar iyi huylu, sevimli. etrafını neşelendirecek derecede güleç, eğlenceli. okulunu ne zaman bitireceğini kestiremeyecek kadar tembel. bira borçlarını ödemeyen, üç kağıtcı, zenci saat satıcısı. gözüne kestirdiği basçıyı*, deli gibi kesen, çapkın. kırmızı köşede, altınoluktan 389 statü puanı ile, post modern antika, entelijans drummy.
kısa bir süre önce meslektaşım olmak üzere yola koyulan, bu uğurda mesafe de kat eden arı.
yalnız, iyi çeviri yapmak, teslim sürelerine bağlı kalmak falan bir yana, bir çok serbest meslekte olduğu gibi ilk öğrenmesi gereken şeyi hala öğrenememiş: ödeme gecikebilir! bu kadar basit. her serbest meslek sahibi "şuradan alacağım parayla şunu yaparım, burası şu gün ödeyince bunu alırım" vs. diyerek çok yolda kalmıştır.
zamanla alacağı değil elindeki haricinde güvenebileceği bir fon olmadığını kafasına vurula vurula anlayacaktır eminim.
sözlük dolayısıyla tanıştığım ilk insan. bir iş icabı buluştuğumuz gün başına çok talihsiz bir olay gelmiş olmasına rağmen, beni uğursuz olarak fişlemesi gerekirken güzel bir jest yapmış kibar ve tatlı biri.
bi' tane çocuk buldum. bayağı bi' ödeme yaptım, şimdilik cüzi bi' miktar; ama iş bitince paraya boğucam onu.
günlük yazmaya başladım, yazamadığım gün bu çocuk bi' kaşarlık yapmazsa kendisine getirecek. bu okuyacak üzelecek falan, bunları tasarlıyorum.
yazımı okunaklı ve üst dil kullanarak perçinliyorum ki gün gelir belki hollandacaya çevirip bastırır bunu. bestseller olur, imza günleri falan. köşeyi döner.
değil hollandaca'ya, bütün dünya dillerine çevirecek, çevirttirecek kişidir.. desem de inanma!
çevirmek mi? okumayacağım bile! o satırların her bir kelimesini hazmetmek ne demek? çocuk ne be? onu da görmek istemem. kimse getirmesin bana, kimseyi görmeyeyim. hele çocuk hiç olmasın bu. olur da posta kutuma bırakılırsa, alır paketini açmadan kitaplığıma kaldırır, yıllarca o tarafa bakmamak için insanüstü bir çaba harcarım. tozlanır o orada, umurumda olmaz. inat ederim, görmem. bakmam. hatırlamam. silerim.
tanımam seni. son gördüğüm halini bile silerim hafızamdan. hiç gelmediğin için, gitmen de umurumda değil.
"gitme, sen de gitme, bari sen kal" gibi arabesk düşünceler geçmiyor aklımdan.
gidersen git.
ikinci çiziği atarım duvarıma. sen sadece ikinci olursun. nasıl olsa çoğalacak o.
git.
zaten bir gün ben de geleceğim.
potansiyel kaybolan ikizim*,sözlüğün afilli radyo programcısı,(her ne kadar kabul etmesede) müzik gurusu,çocuk yapmayı istemekbaşlığına yazdığı şu sözlerle; " kim ayarlayıp koyduysa o hormonları içimize, teesüf ediyorum kendisine. hiç hoş değil. insan düşmanına yapmaz böyle bir şey " yüzümde koca bir tebessüm oluşturan güzel ruh..taşların insana uçmayı öğrettiği bu yaşamda yüzünün hep ama hep gülmesi dileğimle,doğum günün kutlu olsun!
