dozu artan kürt milliyetçiliği  

endişe vericidir.

ben, bilinen anlamda "milliyet" kavramına inanmam; doğada yoktur milliyet... ilkokulda okuduğum andımızdan beri "türküm" demedim, demekten kaçındığım için değil, gerek duymadım... hatta türk müyüm, ermeni miyim, araştırmaya bile gerek duymadım... çocukluğumun geçtiği 80'li yıllarda da, kimse için "o kürttür", "bu alevidir" gibi bir tanımlama yapıldığına da tanık olmadım, kayseri gibi muhafazakar olarak bilinen bir şehirde yetişmiş olmama rağmen...

ama emperyalizmin, daha doğrusu küresel sermayenin "böl-yönet" oyununa gelmemek, inek gibi sağılmamak, manda gibi güdülmemek için "ulus-devlet" kavramının korunması gerektiğine inanıyorum... yavuz sultan selim döneminde oluşan "birlikte yaşama iradesi" nin asıl şimdi gerekli olduğu, ekonomiyle -ne yazık ki- sağlanamayan gücün, en azından kalabalık nüfusla ve sağlam bir askeri güçle -en azından- caydırıcı olabileceği gözden kaçırılmamalı.

tüm bu olanlara yukardan bakın.
ne oluyor?
ne oluyoruz?!

millet kavramı "kan, dil, din" esaslarına dayanmaz.
"geçmişte ortak acılar yaşamış bir toplumun, geleceği de birlikte şekillendirme iradesidir."

ceylan önkol... bana ne onun hangi kanı taşıdığından?! üzüldüm, üzülürüm... ama bu dağda nöbet bekleyen -sizin deyiminizle- kürt askerin de katil ilan edilmesini gerektirir mi? nişan mı aldı sanıyorsunuz?

acıysa, senin de acın, benim de!
bu topraklar senin de, benim de!

ama e be güzel kardeşim...
koy şapkanı önüne düşün biraz...
düşün!

açtığın başlığın sonuna "kürt" tanımlamasını eklemen, bizim mi işimize yarar, yoksa aynı vatanı paylaşan insanlar olarak, çıkarlarımızın çatıştığı başkalarının mı?

kimse senin kadar kendi bindiği dalı kesmeye çalışmaz.

hepimiz aynı daldayız...
düşüp ayrılmayalım... *

leninizm'de ezilen ulusun milliyetçiliği olmaz, hatta pozitif milliyetçilik olarak ayrımladığımız enternasyonal bir kavram söz konusudur. yani ulus milliyetçiliği daima faşizan, ezen bir milliyetçilik türüdür. fakat bunun yanında ezilen bir halkın milliyetçiliğini savunmak kesinlikle normal bir milliyetçilik değildir. bir tarafta asimilasyon ve her türlü iç & dış baskısı ile faşizan bir milliyetçilik türü, diğer tarafta korunma güdülü sosyal bir milliyetçilik türü. milliyetçilik ve türev tarzındaki faşizanlık yerin dibine girmelidir, fakat ilk önce girmesi gereken ezen ulusun milliyetçiliğidir.

yavuz sultan selim'in "birlikte yaşayalım" iradesinden anladığı, 30 bin alevinin katledilmesi konusuyla örteceksek yarıda kalsın diyerek saldırmaya başlayacağım milliyetçilik türüdür.

ne ezilen sınıf milliyetçiliğini kabul edebilirim ne ezen sınıf. "milliyetçilik" milliyetçiliktir. toplumsal şizofrenidir. insanları bir arada tutan belirli olgular vardır ve bunun en ucuzu, en yere batasıcası milliyetçiliktir. hiçbir kimlik yeryüzünde milliyetçilik ile sonuca varamamıştır. milliyetçilik ancak ve ancak karşı tarafın milliyetçi olgularını kaşıyan bir yüzkarasıdır.

kapitalizmle haşır neşir olan dtp, onun soysuz ve de sonsuz savunucuları ile ilgili olarak da, elbette bir iradedir, halkın iradesidir, sonuna kadar bunu savunurum. ama dtp'nin bir kapitalist, feodal yapıyı destekler tutumuna da karşı durmak zorundayım. aynen onun gibi altı kaygan, kaypak, nereye çekilirse oraya giden, masum insan katleden pkk da öyle.

her zaman diyorum ve birçok insan alınıyor. ben "emek" temelli bakıyorum. sizin hangi ırka mensup olduğunuz "emek" mücadelem içinde bir yer arzetmiyor. böyle bir talebiniz olacaksa da baştan siktirin gidin diyorum. onun haricinde kürtlerin ezilen bir halk olduğunu yadsımıyorum. almanya'daki türkler için ağlayıp sızlananlar, buradaki kürtlerle empati kuramıyor. gerçi almanya'daki saldırıların ne kadar devlet temelli olduğu tartışılır. resmen bir halk sorunu. bizde bunun devlet boyutu var. devlet faşizmi mevcut.

ama bunları derken türk milliyetçiliğinin tutumunu bir kenara bırakamayız. dediğim gibi, milliyetçilik her yerde aynı boktur. insanın doğduğu yeri seçemeyeceği olgusu üzerinden hareket edip siyaset üretmen yeryüzünün en aşağılık fikirlerini barındırır.

kürt milliyetçiliği yapıp farkında olmayanlar da mevcut, kürt milliyetçiliğini bile bile sosyalizm davasının arkasına sığındıranlar da mevcut... hatta, "türkiye sosyalist olsaydı kürt halkı kapitalizme kucak açıp amerika ile ilişkileri sıklaştırırdı" diyenler de... doğruluk paylarını siz çıkarıp verin.

amerika'nın güneydoğu ve kuzey ırak'la ilgili çözüm önerisini kendine şiar edinmiş, amerika'nın ve akp'nin çözümlerini "gayet yerinde" bulan insanların emek ilişkileriyle bir bağlantısı yoktur. amerika'nın çıkarına hizmet etmektedirler. bunu yaparken de, kendileriyle kucaklaşmaya hazır "türk" emekçisini ittirmektedirler. mevzu milliyetten girince "türk" demek zorunda kaldım. doğu'daki emekçi ile batı'daki emekçinin aynı baskıya maruz kaldığını algıladıkları an işler değişecektir. ama bunun tersine, batılı emekçiler "türk" propagandası yapıyor derlerse işte orada sıçtılar demektir. kimin ne olduğunu, kimin ne için uğraş verdiğini görmek zorundalar.

he bu dediklerimin içine özenle seçtiğim dostlarımı katmıyorum ve de katmamaya çalışıyorum. ama kendilerini içerisinde hissediyorlarsa ne yapalım, demokratlıklarını benim için de göstersinler, saygı duysunlar.

sağlıcakla kalsınlar.

kürt milliyetçiliğine fare zehri muamelesi yapmanın diğer bir adıdır.

kürt hareketlerinin içerisinde önemli konumlarda bulunan parti ve bunların önderliklerinin takındığı tutumdan kaynaklı olması muhtemel olan gelişmedir. diğer bir önemli ayağı ise tepkisel olarak gelişimdir.

ikinci nedenden başlarsak chp/mhp çizgisinin artan milliyetçi söylemine karşı gelişen/geliştirilen bir otokontrol yöntemi olarak değerlendirilebilir. örneğin iki gün önce mhp genel başkan yardımcısı mehmet ekinci isimli şahsın yaptığı açıklamalar göz önüne alınırsa kürt milliyetçiliğinin artış nedenlerinden biri açığa çıkar.

birinci neden ise daha önemli gibi durmaktadır. kürt hareketlerinin mevcut durumu önemli bir nedendir.

kuzey ırak'ın iki önemli hareketinden biri talabani'nin kyb'si ilkel milliyetçi bir örnektir. özü itibariyle üst tabakanın işbirlikçiliğine dayanır; lakin popülist söylemle halkı milliyetçi duyguların etrafında kurgular

barzani'nin kdp'si her dönem pre-milliyetçi bir örgütlenme olmuştur. hem söylem olarak hem pratik olarak ulusal ve dini duyguları harmanlamış ve halkı bunun etrafında örgütlemiştir.

ağırlıkla türkiye'de örgütlenen pkk ise söylem ve pratik olarak şimdiki kürt hareketlerinden farklı durmuştur uzunca bir süre. pratik olarak hala farklı olmakla birlikte 1995'ten bu yana yaşadığı dönüşümler ve öcalan'ın yakalanmasının ardından ideolojik olarak yaşanan kırılma, onlarıda söylemsel olarak milliyetçiliğe sevk etti.

ezcümle konu çok uzun ve derin. herşeyi burada yazmanın imkanı yok ve yazılanların hepsini yayınlayabilecek bir moderasyon mevcut mu onuda bilmiyorum ama kürt milliyetçiliğini bu minvalde değerlendirmek faydalı olabilir.

milliyetçilikte olaya sınıfsal yaklaşılmaz. dozu artan kürt milliyetçiliği başlığı altında da sınıfsal bir teorem tartışılmamalı, hele ki işi popülizme getirilip " türk emekçisi de eziliyor " boyutuna getirilmemelidir. yani ben leninistim ama ulusların kendi kaderini tayin etme hakkını savunmuyorum deme lüksü yok kimsenin. ayrıca stalinist bir örgüt şiari benimseyerek kürt sorununu emek eksenli çözebilecek yetenekte partileri de gördük ya, hayırlısı. türkiye'li bir çözüm arayışının getirdiği yer ancak ve ancak çıkmaz bir sokaktır, çünkü bütün emekçileri kucaklayan ortak yasal çerçeve bugün kürdü kürtlerin bir parçası olmaya zorlayan bir çerçevedir. kürtlerin yükselttiği milliyetçilik akımı kendi kendine olmamıştır. 80 darbesinde kürtler sadece kürtçe konuştuğu için yıllarca işkencelerden geçirilmiş, yıllarca tutsak edilmiştir. kaldı ki bu durum sonrası insanların ideolojik olarak kendi öz milliyetçiliğini savunmamasını, devlete " ağamsın, paşamsın " çekmesini beklememek gerekir. bugün bir türk ve kürt emekçisinin bile emeği eşit değilken, doğudan batıya gelmiş bir babanın aldığı para batının tüm modern nimetlerinden yararlanmış bir babadan kat ve kat azken, hala çözümün emek eksenli olduğunu savunmak işgüzarlık değil de nedir ?

kürt sorununda emperyalist manipulasyona zemin sunan ve halklar arası diyalogu koparan aygıtların ortadan kaldırılması, önceliklidir. ondan sonra kürtlerden yıllardır ezildikleri için sarıldıkları milliyetçilikten vazgeçmeleri talep edilebilir.

hatırlayalım...
osmanlının adeta ipini çeken sevr antlaşması ne diyordu?
- doğu’da bir ermeni devleti kurulacak.
- imparatorluk toprakları yunanistan, ingiliz, fransız ve italyan hakimiyetine girecek.
- boğazların kontrolü bir komisyona devredilecek.
veeeeeee... kürtlere tam bağımsızlık verilecek!!!

kıbrıs çoktan atta oldu, abdullah gül'den ermenistan salsası ve günbegün artarak zortlatılan kürt milliyetçiliği...

ülkem ve halkım adına korkuyorum. bu halkın bu denli tahrik edilmesinden ve kamplaşmasından cidden korkuyorum. sonunda kürtler'in nazi almanyası’ndaki yahudiler gibi görülecek olmalarından korkuyorum.
“bizi yok etmek için düşmanla işbirliğine giren ekmeğimizi yiyen ama ihanet eden insanlar” olarak görülmelerinden korkuyorum. halepçe örneği gaz odalarından, toplu katliamlardan korkuyorum...

elimde değil, korkuyorum...

overdose yapması ve yok olması umulandır.

giderek türk faşizan cenahını haklı kılmak,yeniden palazlandırmak adına gibi sanki,

2.cumhuriyetçiler ve cemaat çocuklarıyla birlikte eşeğin organına su kaçırmakta ısrar eden bir kütlenin geldiği son noktadır!


ulan senelerce faşizan fare boklarına kafa tuttuk!


hayatımızı,hayallerimizi bırakmak uğruna!


şimdi vıcık vıcık ve atlantik ötesi kumandalı ağızlarla farklı bir faşizanlığı mı yedireceksiniz?


hala mı uyanmadınız sizlerin bileti cemaat çocuklarından çok daha erken kesildi atlantik ötesinden.

30 sene sonunda misyonunuzu tamamladınız! cemaat çocukları da uzatmayı oynuyor ama daha 3 seneleri var estek-köstek.


oğlum yedirmezler, yiyeceğinizi mi sanmıştınız?



ahaaaaa bir çift kadın memesi gördüm sanki!

kürtlerin sınıfsal yaklaşımını ikinci plana atıp, birincil plana etnik kimliklerini alarak, sorunları, çözüme kavuşturacaklarını sananların sığındığı milliyetçilik biçemidir. bu biçim bile değil, daha genelleştirilmiş bir etimolojiyle biçemdir.

bir modelden ya da paradigmadan bahsedilmektedir. ancak bahsedilen model dönüp dolaşan sosyalizmde ütopik istekler noktasına işaret etmektedir. istekleri ve talepleri amerika'nın kucağında oturmak olan bir milliyetçilik biçiminin nesi ya da neresi akılcı ve çözümsel/yararcı görülebilir?

kendi etnik kökeninden başka hiçbir şeyi gözü görmeyen, milliyetçilik yaptığını gizleme gereği duymayan, bunu da leninizmin arkasına sığınarak daha vahşice kim yapabilir ki? bu sayede emek çelişkileri ve emekçi ilişkileri sekteye uğratılıyor. uzlaşmalar bozuluyor, anlayışlar köreliyor. sebebi ise baştan aşağıya kokuşmuş bir milliyetçilik argümanı.

buradan ötesini ne sözlük yönetimi ne de kürt milliyetçileri kaldırabilir, devam etmeyeyim. diyerek çok pis karizma olma yolunu seçiyor ve bitiriyorum.

her insan yapımı gereksizlik gibidir. zamanını doldurunca yok edecektir kendini.

vardırdiyene faşist derler var edene demezler; aslında artan ve faşist olan kürtçülüktür.

uuuv beybii kent du dis tu me beybiii
http://www.youtube.com/...

milliyetçilik elbette ki başlı başına kötü bir şeydir, fakat bugün kürt sorununun çözümünün bu düzeyde tartışıyor olmasında, tüm baskılayıcı, engelleyici uygulamalara rağmen halen kürtlerin dirayetini koruyabilmesinde en büyük etkenlerden biridir. bugün tsk başkanı kürt sorununun inkarına yönelik olarak cumhuriyetin tarih boyunca süregelen bütün söylevleri tekrarlıyorsa bu milliyetçiliğin bir ürünüdür. savaş ve çatışmalar üzerinden politika güdülemeyeceğini bilen biz sosyalitler kürtlerin ulusal milliyetçiliğini enternasyonalizmin bir kuralı olarak hoş görüyoruz, ve ekliyoruz ki milliyetçilik kötüdür, fakat ezen ulus milliyetçiliği daha kötüdür. bugün kokuşmuş bir milliyetçilik argümanı yıllardır kürtleri türlü asimilasyona, baskıya ve türlü şiddete maruz kaldığı halde ayakta tutabiliyorsa bu irdelenmesi gereken bir konudur. kürtlerin kendi kültürlerini geliştirme ve kendi dillerinde eğitim hakkını savunabilme konularını milliyetçilik jargonu olarak nitelendirmekse tam bir kör cahillik olsa gerek. böyle masumane demokratik taleplerin bile önüne engel teşkil eden ve türkiye komünist partisi özde stalinist közde ulusalcı sosyalistler oldukça kürt sorunu daha çok problem çıkacaktır. çünkü kürtlerin başlıca sorunu emek değil kimliktir. dünya devrim tarihini az biraz ( fazla değil ) inceleyecek olursak bir çok devrim ayaklanmasının öncelikli olarak ulusal hareketlerin isyanları ile başladığını görürüz. örneğin küba'da, örneğin rusya'da böyle olmuştur, ve bugün zapatista dağlarında bu gelenek devam etmektedir. kürtler kendi burjuva demokratik devrimini gerçekleştirdikten sonra sosyalizme sırtına dönemez, döndüğü anda biterler. bu konuda çoğu sosyalist hem fikirdir. kürt sorununun az / çok eşitliçi çözüm imkanlarını bile reddetme pozisyonunu tutarak bir çözüm ihtimali karşısında saf tutmak biz sosyalistlere yakışmaz. olaya " sosyalizm kürt emekçilerini yeni bir düzenin kuruculuğuna çağırıyor " gibi emek eksenli popülist bir söylemle yaklaşmak milliyetçiliği bitirmez, bitiremez. ekonomik anlamda sınıfların ortadan kalktığı bir sosyalizmde kürt sorunu çözülmedikçe kimlik sorunları devam eder.

tanım: türk etnik kökenli sosyalistlere "sizin tuzunuz kuru tabii" diyerek mahalledeki çocuk parkına sığınan çocuğun sığındığı tutsaklıktır.

kürtlerin bugün ayakta duruyor olmasının (ayakta duran kürt yoldaşlar parmak kaldırsın?) nedenini kürtlerin milliyetçi tavırları olduğunu bize direten kişilerin birer leninist, birer sosyalist olduğuna inanmadığımı yineliyerek sözlerime nokta koymayı planlıyorum, zira neredeyse "milliyetçilik, kürtleri var etmiştir" diyecekler ben de "pes" edip bırakacağım. böyle bırakmak en güzeli.

kürt milliyetçiliğini savunmak için illa ki kürt olmak gerekmez. benim gibi koyu bir selanik göçmeni bile olaya enternasyonal anlamda yaklaşabilir, leninizmin bize gösterdiği klavuzu şiar edinerek kürtlerin ezilen ulus milliyetçiliğini hoş görebilir. kürtlerin demokratik taleplerini dile getiren herkese bölücü denmemesi gerektiği gibi kürt milliyetçiliğini savunan / ya da hoş gören herkesi de kürt olarak nitelendirmemek lazım gelir.

bu konuda lenin, fin ulusal sorunu'nda belirttiği ulusal çözümünde, tüm dünya sosyalistlerine, ulusal sorunlarda durmaları gereken safları açıkça belirtmiştir: lenin'e göre, bir ülkenin ezen ulus sosyalistleri, ezilen ulusun ayrılma hakkını; ezilen ulusun sosyalistleri de, ezen ulusla gönüllü birlikteliği savunmazlarsa, ulusal sorunlarının demokratik çözümünün gerçekleşmesi imkansızdır.

(bkz: nokta)

biri birine devamlı 'kürt kürt kürt' derse, öbürü de 'türk türk türk' diye vızıldamaya başlar. hani bir ara bu altan bros. un yaratıcısı çetin altan'ın meşhur bir lafı vardı, "türk'e türk propagandası yapmak" diye. şimdi ise devran değişti 'türke kürt propagandası' gibi bir şey oldu (buradaki türk sözcüğü, türkiyeli anlamındadır, etnik bir anlam içermez, çarpıtanın...). arkası yarın olarak da 'türk'e ermeni propagandası' olarak gelecek herhalde.

anadolu gibi köken çorbası olmuş bir coğrafyada yaşayacaksın ve etnik milliyetçilik yapacaksın. ne diyeyim gerizekalılıkta son nokta.
ezilen ulus falan filan demesin bazı yazarlar da bir zahmet, sosyalist allah (!) çarpar onları*.

koca ülkede bir götümüzün üstünde rahat duramadık. her zaman aptal işlerin peşinde koştuk durduk. bu bakımdan hepimiz suçluyuz.

'konjonktür'üne sıçtığımın dünyası...

* allah'tan sms geldi, aynen şöyle diyor: "vallah billah çarparım, yoldaş moldaş dinlemem, göbekten girerim!"

edit: imla ve not.