dost kazığı  

"dostumdan kazık yedim, o halde herkesden yiyebilirim" ve "o bana kazık attıysa herkese atabilir" tümceleri arasında dolandırtan durum. yaşamakla ölmek arası geçirilen zamanlara sebep. aileye bile güvenmek zor gelir insanın içinden.

(bkz. rakip arıyorsan,dost edin.)

(bkz. bang bang)

hayata dair tum inançlarınızı ve değer yargılarınızı bir anda yok etme gücüne sahip olan , içinize yavaş yavaş kızgın yağ dökülüyormuş etkisi bırakan lanet şey.yeni yedim gırtlağım halen yanmakta...

olur öyle şeyler. dostsa mutlaka mantıklı bi açıklaması vardır. affedilesidir.

hazmedilemeyen durum, dostluğun düşmanlığa dönüşmesindeki ilk adım

eğer affedilemeyecek kadar felaket bir olay ise "neden yaptın?!?" diyemeden insanın boğazının tam altında koca bir kütle takılır sanki. en ateşli insan bile kıpırdayamadan, düşünmeden bakakalır öylece. bir anda eskiden kalan günlere acır insan. oyun bitmiştir, gözlerin çözülmesinin vaktidir...

çok güzel, eğlenceli bir iskambil oyunudur..

2 deste halinde oynanması halinde zevki daha da artmaktadır..özellikle dostlar arasında oynanması lazım.. ki adı da zaten dost kazığıdır..

şimdi efendim, 2 deste halinde oynandığı göz önüne alınırsa oyun şöyle başlatılır..ortaya 8 tane kart açılır..her oyuncuya da 4'er kağıt verilir..amaç basittir..yere açılan kartlardan sayıca aynısı elinizdeyse; bu kart ile birlikte ikisini alıp birisine yüklersiniz..oyunun sonunda kimde en çok kart birikirse o kaybeder..örnekler ile devam edelim..

yerde 4 ver diyelim..sıra sizde (haa bi de sırayla oynanıyor..ordan biliyorum, heyecan ve telaş yapıp atlayanlar oluyor) ve elinizdeki 4 ile bu yerdeki 4'ü alıp birisine veriyorsunuz..atıyorum sizden sonraki oyuncuda da bir 4 varsa (2 deste oynanmasındaki en büyük amaç, bir sayıdan 8 adet olması) bu sefer isterse o oyuncu, sizin 4'leri verdiği oyuncudan alıp başka birisine devredebilir kağıtları..ya da direk sizin verdiğiniz oyunculara atabilir elindeki üçüncü 4'ü..böyle 2 seçeneği var yani..kendisine 4'ler yüklenmiş oyuncu ise sıra ona geldiğinde hala 4'lü kağıtların üzerine birşey atılmamış ve elinde 4 varsa şayet, bu 4'leri elinden çıkarabilir, istediği kişiye elindeki 4'ü de ekleyerek devredebilir..

8 tane aynı kağıt birisinde toplanınca şayet artık oyun tabiri ile "üstüne beton atmış" oluyorsunuz..yani demek istediğim, o 4'lerin 8 tanesi (2 destede nitekim 8 tane 4 vardır) aynı oyuncuda birikirse, aynı oyuncuya verilirse artık ondan önceki tüm kağıtları unutması gerekir..nitekim oyuncu o 4'lerden kurtulamaz artık..

çok karmaşık anlatım ama elimden geldiği kadar da basitleştirmeye çalıştırdım olayı..taktikler ve kıllıklar birleşince oyun acaip zevkli olabiliyor..gerçekten öğrenmek isteyenlere ders bile verebilirim..*

sağlam atın çiftesi iyi olur kıvamında bir durumdur. söyleyecek fazla bişey yoktur. (bkz: tatmayan bilemez)

(bkz: ekilmek)

yenildikden sonra hazmı güç olan durum.

(bkz: seri eksi oy veren dost)

duyulan acıdan sonra hayatı yavaş yavaş öğrenmeye başladığınızı hissettiren deneyimlerden biridir dost kazığı. eskiden hayır diyemeyen insan, birden duvarlar örer çevresine. daha kolay söyler olur istemediklerini. alttan almaya ve onun bunun işi için koşturmaya son verir. geçmişte kendi başına patlayan tüm olayların, kıramayacağı insanlar yüzünden gerçekleştiğini fark eder. kırılmaktansa, satıcı olmayı benimser ama değişmekte o kadar kolay değildir aslında.

sevgilinin terk etmesinden beter eden durumdur. kadınlar gelip geçer dostlar baki kalır diye düşünen insanı kalbinden vuran olay...

voyvoda lakabına şayan görülmüş eski bir tanıdık tarafından sırttan bıçaklanmaktır.

ama, araştırman etmeden bu lakap takdim edilmemelidir kendisine. nihayetinde o da insandır. geçerli bir sebebi olmadığı sürece dostlar küsüşmesin, şeker de yiyebilsinler.

"söyle sırrını dostuna o da söylesin dostuna" söylemini doğrulayan bir kazık türüdür.

dost kazığı insanın kendine yakışanı giymesidir. insanın sekiz yıllık dostu bir gece kredi kartını yürütse, o kredi kartıyla bir güzel alışveriş yapsa; insan bunu öğrenince mosmor olmaz mı, o morartı yakışmaz mı insana?

çok doğaldır insanın herşeyden önce kendi menfaatini düşünmesi...eğer dostlarını kendinden önce düşünüyorsan ve onların da öyle olduklarını sanıyorsan, sonunda hüsrana uğraman kaçınılmazdır.hiç ummadığın bir zamanda gelir darbe, elin kolun bağlıdır sanki.onlara gerçekten ihtiyaç duyduğun ender anların birinde anlamışsındır ne kadar bencil olduklarını...böylece,bir daha aynı hatayı yapmamaya karar verirsin ve her kazıkta dostlarına ve insanlara daha az güvenmeye başlarsın.insanoğlu çiğ süt emmiştir belki, bu doğru, ama bilirsin ki böyleleri de hep olacaktır hayatında.

uğruna can bile feda edilebilecek kişidir dost.kişinin ikizi gibidir.onun biricik varlığıdır.heykeltıraşın en önemli heykelidir ya da bir kılıç ustasının ustalık kılıcıdır dost.o kadar emek harcar ki insan dostuna.ne yeminler eder uğruna.nede güzeldir herşey hep yaz günü gibi en sert kışlar yanında dostun varsa yaz gibi gelir.yıllar öyke geçer ki en güvendiğin varlık olur şu koca dünyada.bu kadar değerli varlıkların birde değerli yalanları vardır.dostluğu yıkacak olan yalanlar.işte dost kazığı bu yalanlardır.

bu oyunun tam tersi mantıkla oynanan versiyonuna da kaptıkaçtı denir.

en acı deneyimlerden biridir.bazen aşk acısından bile beterdir.güven duygunuz sarsıldığı için bu yaranın kapanması bazen uzun zaman alır.gün geçtikçe alışırsınız,o olmadan da mutlu olabildiğinizi farkedersiniz,hiç sallamamaya başlarsınız.sonra insanlara şüpheyle yaklaşmaya başlarsınız,hiçkimseye güvenmemeyi öğrenirsiniz.aslında böylece de gözleriniz açılmış olur bi bakıma da.
(bkz: hısım hısıma bir kısım fazla sokar)

zamanında gerçekten aşık olduğun bir kıza senin en yakın arkadaşlarından biri tarafından kur yapıldığını öğrenmek senin için yıkıcı bir dost kazığı sayılabilir. problem kız arkadaşın en yakın arkadaşa aşık olması olsa bu kadar üzüntü çekilmez.

ankara daki işlek ve büyük bir kitabevinin kitaplar için fahiş fiyatlar istemesi sonucu biz müşterilerinin söylediği sözdür.güzel sözdür.

herkesin mutlaka başına gelmiştir.

ummadığın anda, o kadar fedakarlık yapıp her anında beraber olduğun; senin için her şeyden önce gelen insanın birden sahte olduğunu öğrenme.. şaka gibi gelir önce, inanılamaz, güvenilmiştir çünkü.. ama sonra alışılır, "çoğu insan kazık atar zaten düşüncesi" kafamıza yerleşene kadar acı verir bu kazıklar.. ama artık normal bir şeymiş gibi. güvenilmiyor artık kolay kolay kimseye, şüpheyle yaklaşılmaya neden oluyo kazıklar.. en iyisi artık duygusuzlaşmak bu konularda, göz yaşı dökmeden, sıradan bir olaymış gibi hayatına devam etmek.. zaten her zaman tek değil miyiz? ondan önce de yok muyduk?