her şeyden önce müthiş bir
ümit yaşar oğuzcan şiiridir.
sanırdım gündüzdü onlarla gecem
içimde ümitti dost bildiklerim.
ne zaman yıkılıp yere düştüysem
bırakıp da gitti dost bildiklerim.
hepsi varken baharımda, yazımda;
kışın bir burukluk kaldı ağzımda,
seneler senesi oysa gözümde
cihana eşitti dost bildiklerim.
nerede o sözlere kandığım günler?
her gülen yüzü dost sandığım günler;
acıdan kahrolup yandığım günler
ta canıma yetti dost bildiklerim.
meydana çıkalı asıl çehreler
aydınlanmaz oldu artık geceler
yalanlar tükendi, indi maskeler
birer birer bitti dost bildiklerim.
korkar oldum bana "dostum" diyenden
yoksa yok olandan,varsa yiyenden
ne onlardan eser kaldı ne benden
beni benden etti dost bildiklerim.
müzik eseri olarak enfes hale getiren; sağ ise kulakları değil kalbi çınlasın, ölmüşse toprağı bol olsun. adnan şenses yorumu bir başka olmakla birlikte gönül akkor yorumu da mutlaka dinlenmeli.
