mükemmel bir şarkı. efsane olmuştur artık. guns 'n roses denilince akla ilk gelen şarkıdır sanırım. herkes hayatında en az bir kez dinlemiştir bu şarkıyı. şimdi üstüste dinlemenin insan bünyesindeki etkilerine bir göz atalım:
1 kere dinlemek: yakın geçmişteki aşk acılarını getirir insanın aklına. bu acılar henüz taze olduğundan gözler dolar hemen.
2 kere dinlemek: ilk dinleyişte dolan gözler öylece kalmasın diye şarkı hemen repeat'e alınır ve mazoşist bir şekilde ağlanmaya başlanır. bu esnada yaşanılan en son ayrılığın kapanmış yarası açılır ve usul usul kanamaya başlar.
3-5 kere dinlemek: kaptırıp gittiğinizi gösterir bu sayı. yakın geçmişten daha eskilere doğru uzanırsınız. lisedeki aşk(lar)ınızı düşünmeye başlarsınız, araya arkadaşlarınızdan yediğiniz kazıklar ve ergenlik sancılarınız falan da karışır. (ağlamaya devam)
6-10 kere dinlemek: artık hönkürmeye başlarsınız. ilk iki dinleyişte estetik bir şekilde ağlanırken sayı arttıkça ağlama şekli hayvanlaşmaya başlar, göz yaşlarınız sümüklerinize karışır, bilgisayar başındaysanız zaten msn'i falan kapatalı çok olmuştur. (gözler bulanık, klavye görülmüyor bu evrede) aşk, arkadaşlık falan derken araya aile de karışır artık bu evrede. annenizle yaptığınız kavgalar, babanızla olan sorunlarınız, varsa kardeş ve/veya abla-abi(leri)nizle yaptığınız büyük kavgalar, kırdığınız insanlar, kısacası vicdan azaplarınız bir bir kendilerini göstermeye başlar. gidip bir tuvalet kağıdı rulosu alırsınız. ambiyans falan kalmamıştır. içinizi boşaltmak için bol bol ağlarsınız. (10'a dayandık artık)
10 +: bu evreye gelmişseniz artık yapılacak bir şey yoktur. umuyorum ki yakınlarda bir arkadaş, konu-komşu falan vardır ve sizi bilgisayardan uzaklaştırır ya da mp3 çaları elinizden alır. kapatır, sizi yatağa yollar. geç kalınırsa depresyonun dibine vurup kendinizi kaybetmeniz mümkündür.
bu yüzde ne demiş atalarımız;
azı karar, çoğu zarar.
ha, pms geçirmiyorsanız (bayanlar için söylüyorum tabii, ama kimi erkek yazarlarda da pms benzeri dönemlere rastgeldim, genelleme yapasım var o yüzden), moraliniz bozuk değilse, "yuvarlanıp gidiyoz lan işte" modundaysanız bir-iki kere dinlemenin pek zararı olmaz. o psikolojide olunca insan ister istemez tadında bırakıyor zaten.
ayrıca yine bu iyi dönemde dinlendiğinde, şarkının sonuna gelinip de, o son birkaç saniyesi çalarken içinizdeki ağlama isteği, hüzün falan uçup gider. o ne öyle ya... böyle çizgi filmlerden fırlamış birkaç tane cüce, ne bileyim elinde sepet ormanda hoppidi hoppidi yürüyen bir kırmızı başlıklı kız geliyor insanın gözünün önüne.
*