ne ilginçtir ki; patatesle beraber kökeni amerika kıtasına dayanır. oranın toprak yapısına uygun olarak evrimleşmiş ve son halini almıştır, sonradan kendini geliştirebilme özelliği keşfedilen bu bitki her ülkede üretilmiştir.
zaten amerika'dan buraya "eski dünya"'ya getiren ispanyollar'dır, keza ispanyollar'ın domates festivalini bilmeyen de yoktur.
efenim domatesin osmanlı mutfağına girmesi diğer memleketlerin kuzinelerine girmesinden çok daha sonraları mümkün olmuştur. lakin girip de çıkamaması gibi bi durum vardır. artık yemeklerin yarıya yakınında gerek sebze haliyle gerekse salça haliyle yaygın şekilde kullanılır hale gelmiştir. hatta yemeğin salçalısı kadının kalçalısı, domates salça o ne biçim kalça gibi tekerlemelere esin kaynağı olmuştur. mutfağa bu denli tesir etmesinin nedeni de adını hatırlayamadığım bir maddeyi içinde bulundurmasıymış. bu madde sayesinde domates katılan yemeklerin lezzeti bilmem kaç katı artıyomuş. bu bilimsel olarak kanıtlanmış. aynı maddeyi bir yosun türü de içinde barındırıyomuş. onu da japonlar her yemeğin içine atarlarmış. neymiş? yosun deyip geçmeyecekmişiz...
kendimi bildim bileli hastası olduğum sebze. hatta belli dönemlerinde abartıp günde 1 kilosunu tükettiğim başka bişey yiyemediğim harika yiyecek. elde tuzlukla yemesi süper olur, tabağa doğrayıp zeytinyağı kekik fln döküp yemeside nefis olur, narekşiside cok yakışır kendisine. hatta domatessiz salata olmaz ona yeşillik ot fln denir. bide son yıllarda minikleri çıktı bunların çeri domates diye, onlarda fena değildir ama yerini tutamaz tabii
salatanın en kral malzemesi. salatalıksız salata olur ama domatessiz asla. kesmeyip direk girişildiğinde, "foşşşşurr" diye bir ses de çıkarabiliyor, enfes.
yemeklik ve salatalık olmak üzere ikiye ayrılan sebze. yemeklik olanları daha çabuk pişmesi için daha yumuşaktır, salatalık olanları ise yerken katur kutur ses çıkarması için daha serttir.
sabah kahvaltılarında peynir ve zeytin eşliğinde ya kızarmış ekmek ya da tazecik gevrek simitle tadına doyum olmaz
hemen hemen her yemeğe kattığımız salçanın temel maddesidir. hemen hemen bütün marketlerde salçasına, küp doğranmış, soyulmuş, püre haline getirilmiş olarak rastlamak mümkündür ancak bunların hepsinde bir salça kokusu bulunur ve asla taze domatesin yerini tutamazlar
kışın çıkan türdaşları yazın yediğimiz domateslerin kötü birer kopyası gibidirler lakin o kadar temel bir malzemedir ki mutfakta alınmadan da durulamaz
