|
|
- acıcılık.
kişinin ruhsal olgunluğa erişmesi için gerekli şeyin acı çekmek olduğunu savunan felsefi akım. acıyı başlıca erdem kabul eder.
öncüsü lulien teppe'dir.
nietzsche'nin "beni öldürmeyen acı güçlendirir" şeklindeki görüşüyle paralellik gösterir.(negatif, 11.07.2007 05:58 ~ 06:18)
- hedonizmin zıttı kabul edilebilecek öğretilerden biri.
(bkz: asketizm)
- dolorizm'e göre, insanı zenginleştiren, acının ta kendisidir.
bu doktrinin öncüsü julien teppe, "bu anlamıyla acı çekme, hayvansı yaşamanın iç tepilerini durdurur; insan zihninin sanat ve edebiyat alanında yaratıcılığa yatkın bir hakimiyet kazanmasına imkan verir" demiştir.
- acı felsefesi. sokaklarda ve internet sitelerinde acılarını paylaşan tüm genç dimağlar günümüzün genç doloristleri olarak gösterilebilir. ama onun öncesinde de, kah eskiye dönüp bakarsak kendisine acı yaratıp başkasının acılarından mutlu olan insanlar çoktur. başta freudyen ekol olmak üzere bir çok psikoterapist başkalarının acılarından mutlu olma özelliğini bastırılmış ve yaşanmamış cinsellik ile bağdaştırır, mantıklı bir çıkarımdır. cinselliği yani libidosunu bastıran bünyenin destrudosu ön plana çıkar, yıkıcılığı artar. ancak yıkıcılığı kırıp dökmek yerine acı edebiyatıyla insanların içini zehirlemek olarak da uygulamak mümkündür.
|
