dolmuş sırasında bekleyen ilk kişi olmak  

çok stresli ve bir o kadar da gurur verici olaydır*

yazın kendini belli ettiği şu günlerde, termometreler gün sonuna doğru 31 dereceyi gösterirken yorucu geçen günün ardından yorgun bünyelerin tek derdi eve tek parça olarak varabilmek ve dinlenebilmektir. bu yüzden akşamüstü saat 6 civarında bir curcuna başlar ki sormayın. trafik tıkalı, yollar felç.. bu durum kendini dolmuş kuyruğunda da belli eder. bu kuyruklar kertenkele kuyruğu gibidir. bir yerden kesseniz bile yeniden uzar, kişinin bir tarafına kaçar maazallah..

uzatmıyim, dolmuş sırası beklemek zor iştir. upuzun kuyruğa yaklaştıkça önündeki insan sayısını tahmin etmeye başlar beyin fütursuzca. insan sayısı/8 yaparak kaç dolmuş gerektiğini hesaplar, kara kara düşüncelere gark olur. dolmuş sırasında sadece sıcağa, günün yorgunluğunun üstüne ayakta olmanın getirdiği yorgunluğa değil iradeye karşı da savaş verilir. hemen yanıbaşınızda bağıran "taksiyle sahilden bir iki" nidalarını duymamaya çalışırsınız. bir umuttur orada sizi bağlayan.. sıranın elbet size geleceğinin umudu..

dakikalar dakikaları kovaladıkça kuyruğun başına doğru ilerlersiniz. "heh tam bu dolmuşa binicem artık, oh!!" derken dolmuş bir anda sekiz kişisini dolmuştur. en önde kalmışsınızdır işte.. koskoca dolmuş kuyruğunun en önünde, siz..

o an etraf kararır, bir spot ışığı sizi aydınlatır.. tüm gözler üzerinizdedir. koca kuyruğun en önünde bir lider edasıyla beklersiniz dolmuşu.. o zamana kadar ikişer ikişer gelen dolmuşlardan eser yoktur artık. 5 dakika, 10 dakika.. dolmuş gelmek bilmez. hemen arkanıza kuyruğa bakarsınız ve bakmanızla kuyruktakilerin düşünce balonlarını görür gibi olursunuz:

- ulan ipneye bak.. garanti biniyo dolmuşa, biz yine bi sonrakine kaldık
+ şanslı pezevenk.. nasıl bi gıcıklık yapsam denyoya acaba..
* eve gidince ne yemek yapsam ya.. çocuklar da gelmiştir şimdi eve.. (pardon araya karıştı bu)
#havanı skiyim senin.. marifetmiş gibi kasım kasım kasılıyo dallama..

bu düşünceler eşliğinde dolmuş uzaktan görünür.. dolmuş kapısı ardına kadar açıktır önünüzde.. şimdi düşünülmesi gereken konu oturulacak yer seçimidir. günün saatine göre güneşin konumu, dolmuş klasiklerinden olan "bir kişi uzatır mısın" sorusuna maruz kalmamak, vs..

artık rahat bir yolculuk sizi beklemektedir. ön koltuktakilere gıcıklığına bir kişi uzatır mısın denir..

(bkz: müsait bir yerde inecek var)

yazarın notu: bu olaylar tüm istanbulluların tahmin edebileceği gibi ünlü bakırköy taksim dolmuş kuyruğunda gerçekleşmektedir. merak edenleri konuşma balonlarıyla birlikte kuyruğa bekleriz.

yıllar önce gerçekleşen eylemdir.

bu eylemi gerçekleştiren kişi aynı zamanda dolmuşun icadına da katkıda bulunan kişi olup, adı bernard dolmush'tur.

ilk gelen dolmuşa bineceğinizin işaretidir.

şöför yanına oturarak geçirilecek rahat yolculuğun verdiği mutlulukla beklemektir.

o an için en şanslı insan olduğunu hissetmektir.

en uzun süredir bekleyen yolcu olmakla eşdeğer olan statüdür, gelecek dolmuşta istediğiniz yeri seçme hakkı olsa da en uzun süre bekleyen olmak adama koyar yahu.

diğerlerinden başka olduğunuzu size hissettiren hareket. o ambiyansı yaşamak sizi çelişkilere sürebilir. artık en öne bile oturabilmekten oluşan 8 seçeneklik geniş yer seçme opsiyonlarınız vardır. fakat neden bir önde olupta önceki dolmuşa sonuncu binip gideceğim yere daha erken ulaşamadım dedirtir. iyinin kötüsü olmakla kötünün iyisi olmayı kıyaslamaya benzer. her 8 insandan biri bu duyguyu yaşar dolmuş kuyruğunda. tek olduğunuzu sanmayın.

arabaya binebilecek ilk kişidir ve istediği yeri seçme özgürlüğü vardır.ayrıca ayakta yolculuk yapmayacağı da kesindir.

muavin yoksa, para transferi yapmayacak 5 kişiden biri olmaktır.

(bkz: arkayı dörtleyelim)
(bkz: yanında oturup şöförle kanka gitmek)

bi insanın başına gelebilecek en .ok durumdur. ininceye kadar potansiyel muavin gözüyle bakılır ki bu insanın hayattan bezdiği nadir anlardan birdir

sırada bulunan süper yakışıklı veya güzel hatunu rahat rahat kesememek tir.

sizden sonra gelip sizden önce dolmuşa binmeye çalışan, o gün senin bu gün benim gezip, börekleri lüp lüp götürüp sonra da "yavrıııım du ben bi binivereyim" söylemleriyle kaynak yapmaya çalışan, koca götleriyle kişiyi itecek güce sahip yuvarlak teyzeleri etkisiz hale getirmeye çalışmaktır. çoğunun malesef sıradan haberi yoktur, aslında vardır ama işlerine gelmez. çünkü yavrısı onlar yaşlıdır. sinirim bozulup sıra başı olacağıma, kafam rahat üçüncü beşinci olurum daha iyi.

dünyanın en mutlu anı.

güneşin nerden geleceğini kestiremeyen,öylesine bir yere oturan mal bünyeler için cayır cayır yanan,damla damla terleten bir yolculukla sonlanan bir yolculukla sonlanır.
(bkz: güneş sıçtı ağzıma afedersin)

iyidir güzeldir. dolmuşa ilk binen olmaktır filan da, geri zekalılık edip dolmuşa biner binmez ücret ödemek isterseniz bir boka yaramaz ilk binen olmak. parayı söföre taktim ederken ki ufak çaplı duraklamanız, dolmuştaki en muhteşem yer olan en arkadaki pencere kenarının elden gitmesine sebap olur kafadan. zaten sizin şöföre doğru yapmış olduğunuz bir kaç saniyelik yönelme esnasında, doluşun içindeki takur tukur haraketlilik işkillenmenize sebep olur bile. anlarsınız hata yaptığınızı ama iş işten geçmiştir. paranızı ödeyip, kafanızı yolcu mekanına doğru çevirdiğinizde dolmuşta oturacak yer kalmadığını bile farkedebilirsiniz. hayıflanacak bir şey yoktur. salaklık sizdedir zira. oluyor insana canım öyle salak haller arada.

dolmuşta istediği yere oturacak olan kişidir. garip bir haz verir. arada bir arkaya döner bakar. bekleyenleri görünce sıranın başında olmaktan mutluluk duyar.

az önceki dolmuşa binen son kişinin yüzünüze bakıp, sinsi bir gülümseyişle size hava attığı kişi olmakla aynı durumdur. o sırıtışın altında "heyo, ben bindim, sen binemedin, bekle dur keriz" mesajı vardır.

ön koltukta oturmayı sevdiğimden mütevellit ilk sırada olunca strese girerim. dolmuş* benim durduğum ilk sıranın biraz gerisinde durur da arkamdakilerden biri ön kapıyı açıp öne biner diye ödüm patlar. o an tartışabilme potansiyeline sahip olurum o kişiyle. yaparım bunu, ciddiyim yaparım.

sayıp hesaplayıp ihtimal ve olasılıklardan kurtulandır.

yoksa arkalarda bekleyen birisi sıranın ona gelip gelmeyeceğini, geldiği takdirde oturup oturamayacağını. oturursa hangi kombinasyonlarda nereye oturacağını hesaplamak zorunda kalır.

işte bekleyen ilk kişi tüm bu hesaplamalardan kurtulmuş olur.

(bkz: önce ben vardım)

söz konusu bakırköy otobüs duraklarında 76/ 146 peronunda geçiyorsa birinci olmakla sonuncu olmak arasında pek fark yoktur çünkü sırabaşındaki eleman herzaman ortadan lap diye atlayan bir kişi ile kavga eder dövüşür gerekirse bindirmez eğer siz ortalarda bir yerdeyseniz hemen ayırır gibi yapın ayıptır deyin hadi binin otobuse deyin ilk baş kavgayı çıkartan adamı bindirip ardından kendiniz binin sanki sürekli ayırcakmış gibi bir güven verin etrafa böyle olduktan sonra hiç beklemeden sıra kaçıcak korkusu doğmadan rahat rahat oturup gidin yolunuza...

(bkz: ben yaptım)

en çok ellenen olmaktır.

(bkz: arkadakiler ellenince biz de ellenmiş sayıldık)

istediğin koltuğa oturma şansı verir. ayakta kalmazsın poponu yaya yaya gidersin. taaa ki 40 yaşlarındaki "teyzenin teki" başına dikilip "kızım kalk gençsin sen" diyene kadar. teyzenin tipinden bellidir alışveriş manyağı olduğu bütün gün kızılayın altını üstüne getirmiştir, sense sabahın 4ünde kalkıp 8buçuktaki sınava hazırlanmışsındır, üstüne birde kızılaya inip olgunlarda-zafer çarşısında okuldan istenilen kitabı aramışsındır, yorgunsundur sabahtan beri 4 otobüs değiştirmişsindir buda 5.sidir. götünü gezdiren teyzeye yer vermezsen suç kabul edilir. içinden binbir küfür ederek kalkarsın. üstüne birde "surat yapıyor, genç olacak birde nerde kaldı saygı" diye laf yersin. işte o anda sabahın köründen beri yaptığın tüm eylemler ağzından patlarcasına çıkar. teyze atar yaparak yerinden kalkar, diğer yaşlı teyzelerin yanına doğru sıvışır kendine mürit bulur dedikodunu yapmaya başlar, zaferin verdiği yüz ifadesiyle gülümsersin. mutlusundur, ilk defa bir teyzeyi yerinden kaldırmışsındır. tey tey diye halay çekesin gelir ama yer dardır, yorgunluğun verdiği ağırlıkla koltuğuna gömülürsün.