doğa  

× tabiat
× unisex isim. genelde kızlarda rastlanır.

elindekinin değerini kaybetmeden anlamayan insanoğlunun yakın zamanda değerini anlayacağı miras. ''hazıra dağ mı dayanır'' misali doğayı afedersiniz ama tam olarak eşşekçe harap eden, kaynaklarını eşşekçe kullanan, havasını kirleten biz insanlara fazla gelen bir mirastır. bi önceki nesilden tahrip edilmiş olarak alıp bi sonraki nesle daha çok tahrip ederek bıraktığımız şeydir. böyle devam edersek yakın zamanda yüzümüze bile bakmayacak olandır. bakmasındır. bize müstehaktır. babamızın malı sanki.*

tanrı'nın kişioğluna hediye ettiği en güzel şeylerden biri..

julio cortázar'ın lucas diye biri adlı kitabının "lucas, ekolojik düşünceleri" bölümünden bir alıntı:

"bu çılgın ve turistik bir biçimde doğaya dönüş döneminde, rousseau'nun iyi vahşiye baktığı gibi, vatandaşların da kır yaşamına baktıkları bu dönemde her zamankinden daha çok şu kişilerin yanında yer alıyorum: (a) max jacob; bir hafta sonunu geçirmek üzere kıra çağırılan max jacob yarı şaşkın, yarı kızgın şöyle yanıt vermiş: 'kır mı? hani şu tavukların çiğ dolaştıkları yer mi?'; (b) doktor johnson; kendisi greenwich parkında yaptığı bir gezintinin ortasında şiddetle fleet street'i yeğlediğini dile getirmiş; (c) baudelaire; çünkü baudelaire yapaya duyduğu aşkı cennet kavramına bile uygulamış."

neredeyse görülemeyecek düzeyde yavaş hareket eden ve algılanabilmesi için ciddi düzeyde sakinlik gerektiren.

yaşamın kaynağıdır...

kendisinden koptukça ve karşısında üstün gelmeye çalıştıkça insanoğlu'nun bir sikime yaramayacağı varlık. insanın özü doğadır. tıpkı nefes alan, yaşayan tüm diğer canlılar gibi. tıpkı doğanın kendisi gibi. doğaya saygı duymadıkça insan ne kendisinin, ne karşı cinsinin, ne doğumun, ne de ölümün bilgeliğine erişebilecek. ben eriştiğim için demiyorum lan, öyle hissediyorum.