doğuştan takım tutmamaya benzetmek yanlış olur. hatta yanlıştan da öte basit bir bakış açısıyla olaya yaklaşmak olur. şöyle izah edeyim. annenizin adı ayşe olsun diyelim. anneniz sizi dünyanın bi ucunda doğursa ve bi sebeple doğdunuz andan itibaren annenizden farklı bir yerde yaşasanız ve annenizi görmeyip bilmeseniz, sizin için "annenizin ayşe olmadığına inanıyor
*/
*annenizin ayşe olduğuna inanmıyor" diyemeyiz. bunu diyebilmek için size birilerinin ayşe'den bahsetmesi, ayşe'nin anneniz olduğunu, şöyle olduğunu böyle olduğunu anlatması, en en kötü ihtimal çok kısa bir şekilde "senin annen ayşe" demesi gerekir. ancak o zamandan sonra "hayır ayşe benim annem değil, ben annemin fatma olduğuna inanıyorum"
***, "hayır ayşe diye birinin olmadığına inanıyorum"
***, "evet annemin ayşe olduğuna inanıyorum"
* diyebilir insan. {bir anneniz olması gerektiği ve bunun aslında ayşe olduğu bu örnekte baştan kabul edilmiştir. durumları yer değiştirerek her dine veya inanca göre değişebilir bu. ama neticede bunlardan sadece biri gerçek doğru. hangisi bilmiyoruz.} (bu örnek de durumu birebir karşılamasa bile biraz yardımcı olabilir.)
ayrıca büyük ihtimalle çoğu müslüman bebeklerin müslüman doğup bazılarının ilerde bu yoldan saptığına, çoğu ateist de bebeklerin ateist doğup sonradan çevreden etkilenerek bir dine inanadıklarını söyleyecektir. sonuçta inanç meselesinde insanın objektif olması söz konusu gibi durmadığı için, bebeğe sormaktan başka bir şekilde bu konuyu bilebileceğimizi sanmıyorum. dolayısıyla bebeği her hangi bir inanç sınıfına sokmamak lazım.
ek: akıllı bakınızların içini veya durumların gerçekliğini kendi inancınıza göre yer değiştirin. yukarda da yazmıştım ama bir daha yazayım.