devlet malzeme ofisi. işini bilen tüccarlar buraya bol sayıda satarlar ellerindeki malzemelerden.
türk silahlı küvvetlerinin tüm kırtasiye mallarını aldığı yer.
genel müdürlük binası ankara bakanlıklar'dadır. bina 80'li yılların hatta ne 80leri 70'li yılların izlerini taşır.
kalemimin üzerinde yazan dmo'yu yıllarca omo diye okumam sonucu bütün arkadaşlarımın omo'dan mı çıktı sorusuna hangi akla hizmet bilmem "evet" yanıtını verdiğim, beni yalancı durumuna düşürüp şimdi vicdan azaplarına boğan malzeme ofisi.
(bkz:
bildiğimiz çocuk)
bugünün hiper-neo-post liberal sisteminde senin, benim, bakkal osman amca'nın ve hatta holding sahibi saruhan bey'in bile gönlünce alışveriş yapabildiği malzeme ofisidir. halbuki kaçak johnnie walker'ın sokak tombalasında büyük ödül olduğu özal öncesinin kurşuni ve soğuk savaşlı yıllarında kazın ayağı çok daha düztabandı takdir edersiniz ki.
eskiden dmo hakikaten de devlet kurumlarının malzeme deposuydu, ve sadece devlet kurumlarının kullanımına açıktı bu malzemeler. ola ki devlet memuru baba veya anne daireden kırtasiye malzemesi afirikleyip çarpım tablosunu ezberlemekle mükellef veletlere lojistik destek sağlayacak oldular; bu edevatın üzerindeki dmo markası mutlaka kazınmak, silinmek, fünyeyle havaya uçurulmak, bir şekilde yok edilmek zorundaydı. işin ucunda yolsuz, hain, kgb ajanı, decepticon olarak damgalanmak var, boru değil.
anneniz, babanız, dedeniz devlet memuru ya da emeklisiyse evdeki çekmecelerin diplerini kurcalayıverin bir zahmet. büyük ihtimalle markası kazınarak yok edilmiş bir takım kurşun, kırmızı, yarısı mavi yarısı kırımızı kalemlere rastlayacaksınız. işte bu arkeolojik buluntular yukarıda bahsedilen sürecin kalıntılarıdır.
pek çok ürünün halen gayet makul fiyatlarla ister toplu ister tek tek alınabileceği bir merkezdir. ancak pek akla gelmez.
